ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΤΑΧΥΤΑΤΗΣ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗΣ ΜΕΘΑΝΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΚΤΙΚΗ (του Αλέξανδρου Μπέλεση)

Permafrost in Arctic - Σόλων ΜΚΟ
image_pdfimage_print

Permafrost in Arctic - Σόλων ΜΚΟΤο μεθάνιο που είναι εγκλωβισμένο στο βυθό της Αρκτικής θάλασσας αποδεσμεύεται πολύ ταχύτερα από ότι έχει εκτιμηθεί στο παρελθόν. 
        Αυτό διαπίστωσαν επιστήμονες που επιβαίνοντας σε Ρωσικά παγοθραυστικά διεξήγαγαν έρευνα στην  θαλάσσια ζώνη της Ανατολικής Σιβηρίας σε περισσότερες από 5000 τοποθεσίες.

Το νέο κρίνεται ως ιδιαίτερα σοβαρό καθώς:

1.     Το μεθάνιο είναι 25 φορές πιο ισχυρό – ως αέριο του θερμοκηπίου – από το διοξείδιο του άνθρακα.

2.     Η απελευθέρωση του μεθανίου από τον βυθό της Αρκτικής, δεν περιλαμβάνεται στα μοντέλα πρόβλεψης των κλιματικών αλλαγών

        Η διδάκτωρ του πανεπιστημίου της Αλάσκας, Natalia Shakhova, δήλωσε στους The Times ότι μέχρι τώρα «η υποθαλάσσια ζώνη πάγου λειτουργούσε ως ένα καπάκι  για το εγκλωβισμένο μεθάνιο στο βυθό του ωκεανούΟι κλιματικές συνέπειες (από την απελευθέρωση του μεθανίου) είναι δύσκολο να προβλεφθούν. Αυτός ο τύπος της πηγής (αέριο θερμοκηπίου από τον βυθό της Αρκτικής) δεν έχει ποτέ προβλεφθεί από κανέναν και δεν έχει περιληφθεί από τα κλιματικά μοντέλα. Εμείς έχουμε στόχο να μελετήσουμε την περιοχή και να διερευνήσουμε γιατί συμβαίνει αυτό. Η ανησυχία μας είναι ότι η υποθαλάσσια ζώνη πάγου  παρουσιάζει ήδη σημάδια αποσταθεροποίησης»

        Η αποσταθεροποίηση αυτή αποδίδεται στην αύξηση της καταγεγραμμένης τιμής της παγκόσμιας θερμοκρασίας, και η διαρροή του μεθανίου αναμένεται να αυξήσει περεταίρω την γενικότερη αυτή τιμή της μέσης θερμοκρασίας στον πλανήτη και να επηρεάσει σημαντικά το φαινόμενο των κλιματικών αλλαγών. 

       Η κατανόηση της παραγωγής και της ανίχνευσης της κίνησης του μεθανίου στην ατμόσφαιρα θεωρείται καθοριστικής σημασίας για την κατανόηση του φαινομένου των κλιματικών αλλαγών. Το μεγάλο κόστος όμως των ερευνών καθυστερούν την ταχύτητα των ερευνών.  Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Γεωλογικών Ερευνών των Ηνωμένων Πολιτειών, μόνο ο συνδυασμός του βάθους και της θερμοκρασίαςσυγκρατεί το μεθάνιο στο βυθό και έχει αποτρέψει την απελευθέρωσή του.

      Ο καθηγητής Euan Nesbit, του Πανεπιστημίου του Λονδίνου δήλωσε ότι η έρευνα αυτή  παρείχε μια ζωτική βάση για την αποτύπωση των μελλοντικών αλλαγών και ότι «αποτελεί ένα σημαντικό σημείο σήμανσης. Οι Αρκτικές εκπομπές μεθανίου σαφώς εμπλέκονται στις κλιματικές αλλαγές που συνέβησαν στο τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων, και έχουν δείξει ότι [η ζώνη εγκλωβισμένου μεθανίου των ωκεανών] στα παγωμένα εδάφη αποτελεί  ένα μελλοντικό κίνδυνο λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας».                                 

_______________________________

«Σήμερα, γνωρίζουμε ότι η Γη όντως αυτορυθμίζεται, όμως εξαιτίας του χρόνου που χρειάστηκε μέχρι να το αποδείξουμε, διαπιστώσαμε πολύ αργά ότι η αυτορρύθμιση δεν λειτουργεί πλέον και ότι το σύστημα της Γης πλησιάζει πολύ γρήγορα στην κρίσιμη κατάσταση όπου κινδυνεύουν όλες οι μορφές ζωής που υπάρχουν σε αυτό».

James Lovelock, “Η Εκδίκηση της Γαίας”

(Πηγή: Times)

26 Μαΐου 2010

Αλέξανδρος Μπέλεσης 
Μέλος της ΜΚΟ Σόλων
info@solon.org.gr

Σχετικά άρθρα