ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ANYΠΕΡΒΛΗΤΟ ΕΜΠΟΔΙΟ Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΡΥΠΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

coalindustry - Σόλων ΜΚΟ
image_pdfimage_print

coalindustry - Σόλων ΜΚΟΌταν ο Μπαράκ Ομπάμα αποχωρούσε από τη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης χωρίς να υπόκειται σε καμία απολύτως δέσμευση, μπορεί οι περισσότεροι να επέρριπταν μεγάλες ευθύνες στην αμερικανική κυβέρνηση για την αδιαφορία της για το περιβάλλον, αλλά επί της ουσίας ο Ομπάμα έφευγε νικητής
        Γιατί με μία εθελοντική από πλευράς ΗΠΑ μείωση των ρύπων μόλις  κατά 4% έως το 2020 (αν έτος βάσης οριστεί το 1990), οι βιομηχανίες και άλλοι οικονομικοί φορείς δεν περιορίζονταν από κανέναν, προκειμένου να συνεχίσουν την αλόγιστη δράση τους χωρίς να υπολογίζουν καθόλου το περιβαλλοντικό κόστος.
       Τώρα όμως, σύμφωνα με υψηλόβαθμο Αμερικανό αξιωματούχο, ακόμα και αυτή η εξαιρετικά μικρή μείωση του 4%, μοιάζει για την αμερικανική οικονομία ανυπέρβλητο εμπόδιο.

Η οικονομική ανάκαμψη που αναμένεται να ξεκινήσει εντός του 2010 θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των ρύπων τα επόμενα δύο χρόνια.  Η αύξηση αναμένεται να συνεχιστεί μετά την πάροδο της διετίας αυτής με αποτέλεσμα να δυσκολεύει ο στόχος της μείωσης των ρύπων κατά 4% έως το 2020, στόχο που έχει ανακοινώσει η αμερικανική κυβέρνηση.

         Ο Μπαράκ Ομπάμα με το όριο του 4% ήξερε ότι δεν θα απογοητεύσει την οικονομία, ενώ από την άλλη θα μπορεί να ισχυρίζεται ότι σε αντίθεση με τις προηγούμενες αμερικανικές κυβερνήσεις, όχι μόνο παραδέχεται το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, αλλά προβαίνει και σε μέτρα αντιμετώπισής του.

         Με την αμερικανική οικονομία από τα μέσα του 2008 να πνέει τα λοίσθια, ο στόχος της μείωσης των ρύπων κατά 4% έως το 2020 θεωρήθηκε όπως ήταν λογικό ότι θα επιτευχθεί εύκολα. Το 2009 υπήρξε μείωση των ρύπων κατά 6,1% σε σχέση με το 2008 όχι βέβαια ως αποτέλεσμα περιβαλλοντικών πολιτικών, αλλά λόγω της μεγάλης πτώσης της οικονομικής δραστηριότητας. Τώρα όμως, με την αναμενόμενη  όσο και πολυπόθητη οικονομική ανάκαμψη προβλέπεται ότι ο στόχος δύσκολα θα επιτευχθεί.

       Για το 2010 αναμένεται αύξηση των εκπομπών ρύπων κατά 1,5% η οποία θα προέλθει κυρίως από τη χρησιμοποίηση άνθρακα και πετρελαίου για τις αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες[1]. Η αύξηση αυτή θα επέλθει σύμφωνα με το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ εξαιτίας της αύξησης στη ζήτηση ηλεκτρισμού, καθώς η οικονομική ανάκαμψη θα έχει ως αποτέλεσμα αύξηση της βιομηχανικής και γενικότερα οικονομικής δραστηριότητας.

         Την ίδια στιγμή που προβλέπονταν η απογοητευτική δυσκολία της επίτευξης της μείωσης των ρύπων κατά 4% η μεγαλύτερη αγροτική ένωση της χώρας American Farm Bureau Federation (AFBF), η οποία αριθμεί πάνω από 6 εκατομμύρια μέλη δήλωνε μέσω του Προέδρου της Μπομπ Στάλιμαν ότι θα αντιταχθεί με όλες της τις δυνάμεις επί του «άστοχου» νομοσχεδίου της κυβέρνησης για το περιβάλλον. Ο κ. Στάλιμαν κάλεσε τα μέλη της AFBF «να δράσουν με δυναμισμό απέναντι στους εξτρεμιστές», δηλαδή όσους τάσσονται υπέρ του νομοσχεδίου αλλά και τους υπέρμαχους των δικαιωμάτων των ζώων, καθώς όπως ανέφερε χαρακτηριστικά «καταστρέφουν τη δυνατότητα παραγωγής του κρέατος που οι Αμερικάνοι θέλουν να τρώνε»[2].

         Ακόμα και στην περίπτωση όμως που η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα καταφέρει να επικυρώσει το νομοσχέδιο για το περιβάλλον, φαίνεται ότι τα αποτελέσματα του θα είναι πενιχρά. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύει το Worldwatch Instituteοι καταναλωτικές συνήθειες του μέσου Αμερικανού, ο οποίος καθημερινά καταναλώνει προϊόντα μεγαλύτερα του βάρους του, θα ακυρώσoυν όποιες θετικές επιπτώσεις μπορούσε να επιφέρει το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για το περιβάλλον[3].

        Σύμφωνα με την έρευνα η μέση δυτική οικογένεια καταναλώνει-ξοδεύει για το κατοικίδιό της περισσότερα από όσα καταναλώνει-ξοδεύει ένας μέσος κάτοικος του Μπαγκλαντές για να ζήσει. Αυτή η καταναλωτική «κουλτούρα της αλαζονείας» όπως πολύ εύστοχα τη χαρακτηρίζει η Σούζαν Γκόλντενμπεργκ στον Γκάρντιαν, όχι μόνο θέτει σε κίνδυνο τις όποιες περιβαλλοντικές πολιτικές αναληφθούν στο μέλλον, αλλά εξαπλώνεται πέρα των ΗΠΑ σε ολόκληρο τον κόσμο, και εσχάτως και στις αναπτυσσόμενες χώρες και ιδιαίτερα στους αναπτυσσόμενους γίγαντες (Κίνα, Βραζιλία, Ινδία, Ινδονησία), όπου η υπερβολή στις καταναλωτικές συνήθειες αποτελεί ένδειξη επιτυχίας στον κοινωνικό περίγυρο.

 _______________________

[1] U.S. carbon emissions to rise next two years-EIAReuters, 6/1/2009,

[2] Largest U.S. farm group rallies against climate billReuters, 10/1/2009,

[3] US cult of greed is now a global environmental threatThe Guardian, 13/1/09


13 
Ιανουαρίου 2009

Άρης Καπαράκης

Συνεργάτης της ΜΚΟ Σόλων
aris@solon.org.gr

Πίσω στη λίστα

Σχετικά άρθρα