ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

ΚΑΙ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ, ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΞΑΝΑΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥΣ (του Brian Joondeph, MD)

image_pdfimage_print
Οι γιατροί στην Αμερική περνούν από πολλά χρόνια εκπαίδευσης προτού να είναι έτοιμοι να εξασκήσουν την ιατρική, συχνά μια δεκαετία ή περισσότερο. Αυτό περιλαμβάνει τέσσερα χρόνια ιατρικής σχολής μετά από τέσσερα χρόνια κολλεγίου, στη συνέχεια τουλάχιστον τρία χρόνια ειδικότητα στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, και έως έξι ή επτά χρόνια για πολλές ιατρικές και χειρουργικές υπο-ειδικότητες.

Οι ιατρικές γνώσεις αλλάζουν γρήγορα, όπως η τεχνολογία στο smartphone σας. Σύμφωνα με την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ:

“Στην επιστήμη, ο όρος «ημιζωή» αναφέρεται στο χρόνο που χρειάζεται για μια ποσότητα μιας ουσίας να μειωθεί κατά το ήμισυ. Σήμερα, ο χρόνος ημιζωής της ιατρικής γνώσης είναι επί του παρόντος περίπου 18-24 μήνες, και προβλέπεται ότι σε περίπου τέσσερα χρόνια αυτός ο χρόνος ημιζωής θα είναι μόνο 73 ημέρες.

Αυτό σημαίνει ότι τα περισσότερα από όσα μαθαίνουν οι φοιτητές ιατρικής νωρίς στην ιατρική σχολή θα είναι ξεπερασμένα πριν αποφοιτήσουν, το ίδιο και για τους ειδικευόμενους από την αρχή έως το τέλος του προγράμματος ειδικότητάς τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι γιατροί μαθαίνουν πάνω στη δουλειά, κερδίζοντας σοφία από τις παρατηρήσεις και τις εμπειρίες τους και αλλάζοντας ανάλογα τις πρακτικές τους.

Εξ ου και η δημοτικότητα των θεραπειών εκτός ετικέτας (μη δοκιμασμένων), που αντικατοπτρίζει τη νέα γνώση που αποκτήθηκε πολύ καιρό μετά την ανάπτυξη της θεραπείας εντός ετικέτας ή με την έγκριση του FDA. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο οι γιατροί παραμένουν στην αιχμή, με την καινοτομία και την ανάπτυξη με στοχαστικό και επιστημονικό τρόπο, όχι απλώς με γιατρούς που παίζουν τον καουμπόη και πειραματίζονται με τους ασθενείς τους.

Η πανδημία του COVID  έφερε στο φως αυτό ακριβώς. Τα διαγνωστικά και θεραπευτικά πρωτόκολλα αναπτύχθηκαν από τα μεγαθήρια των ιατρικών και κυβερνητικών γραφειοκρατιών με τον ρυθμό που θα περίμενε κανείς από τέτοιους οργανισμούς. Πού βρισκόμαστε στην πρωτοβάθμια εξω-νοσοκομειακή θεραπεία, σχεδιασμένη για να κρατά τα πρώιμα και ήπια περιστατικά εκτός νοσοκομείου και ΜΕΘ, όπου ο κίνδυνος θανάτου και αναπηρίας αυξάνεται δραματικά; Ο COVID είναι μαζί μας για πάνω από δύο χρόνια τώρα και δεν υπάρχουν επίσημα εγκεκριμένα πρωτόκολλα πρωτοβάθμιας θεραπείας.

Τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, που είναι κάποιες από τις  από τις «αρχές», δημοσίευσαν τη «Γενική διαχείριση μη νοσηλευόμενων ασθενών με οξύ COVID-19». Μετά από δύο χρόνια, το μόνο που μπορούν να συστήσουν είναι «υποστηρικτική φροντίδα» ή «να φοράτε μάσκα, να απομονώνετε τον ασθενή». Η αυτοπροσώπως αξιολόγηση αφορά όσους έχουν ήδη δύσπνοια ή έχουν χαμηλούς κορεσμούς οξυγόνου, πόνο στο στήθος, ζάλη ή σύγχυση, οπότε έχει περάσει το παράθυρο «πρωτοβάθμιας θεραπείας εξωτερικών ασθενών» και αυτοί οι ασθενείς μπορεί να κατευθυνθούν προς τη ΜΕΘ.

Τα μονοκλωνικά αντισώματα μπορεί να ληφθούν υπόψη, εκτός από τις πολλαπλές πολιτείες όπου η διοίκηση Μπάιντεν, και όχι οι θεράποντες γιατροί, αποφασίζει να περιορίσει τη χρήση τους. Επίσης υπάρχουν θεραπείες εκτός ετικέτας, όπως η υδροξυχλωροκίνη, η ιβερμεκτίνη, η φλουβοξαμίνη και άλλα, τα οποία μπορεί να έχουν όφελος στη θεραπεία της πρώιμης COVID.

Εδώ δεν επιχειρηματολογούμε υπέρ ή κατά αυτών των θεραπειών, καθώς υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι ωφελούν και άλλες που δείχνουν το αντίθετο, αλλά αυτές είναι αποφάσεις που παραδοσιακά λαμβάνονται μεταξύ ιατρού και ασθενούς, του γιατρού που ασκεί την αυτονομία του/της με βάση τη διαρκώς μεταβαλλόμενη ιατρική  γνώση.

Όσοι γιατροί προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν την αυτονομία τους για να προσφέρουν αυτό που κατά τη γνώμη τους είναι η καλύτερη φροντίδα στους ασθενείς τους, έχουν γελοιοποιηθεί, κατηγορηθεί και απειληθεί με απώλεια άδειας ή εργασίας. Εδώ είναι ένα παράδειγμα , «Ένας γιατρός από το Τέξας που υπερασπίστηκε την ιβερμεκτίνη ως θεραπεία για τον COVID-19 και επέκρινε τις υποχρεωτικότητες των εμβολίων, έχει τεθεί σε διαθεσιμότητα».

Ή άλλο παράδειγμα: “Μια προειδοποίηση προς τους γιατρούς – η διάδοση παραπληροφόρησης για τον COVID θα μπορούσε να σας κοστίσει την άδειά σας.” Ποιος αποφασίζει τι είναι η «παραπληροφόρηση»; Ειδικά σε μια εποχή που, σύμφωνα με το άρθρο του Χάρβαρντ που σημειώθηκε παραπάνω, το οποίο είναι ήδη πέντε ετών παλαιό, προβλέπεται ότι: «Σε περίπου τέσσερα χρόνια αυτός ο χρόνος ημιζωής θα είναι μόνο 73 ημέρες».

Βρισκόμαστε τώρα σε μια εποχή που η μισή ιατρική γνώση είναι ξεπερασμένη με κάθε αλλαγή εποχής του έτους, άρα τι είναι «παραπληροφόρηση» έναντι της ταχέως μεταβαλλόμενης βάσης της ιατρικής γνώσης; Και ποιος παίρνει αυτή την απόφαση; Ο πρόεδρος Μπάιντεν; Ο Δρ Φάουτσι; Το CNN;

Για δύο χρόνια, η αυτονομία των ιατρών όχι μόνο αποδοκιμάζεται αλλά, σε ορισμένες περιπτώσεις, ποινικοποιείται, ούτε λίγο ούτε πολύ απέναντι σε γιατρούς που παρέχουν ιατρικά απαραίτητη και δυνητικά σωτήρια υγειονομική περίθαλψη στους ασθενείς που υπηρετούν. Δώστε προσοχή σε αυτές τις τελευταίες λέξεις.

Η γραμματέας Τύπου του Λευκού Οίκου Jen Psaki έδωσε μια ενημέρωση Τύπου τις προάλλες σχετικά με το νομοθετικό σώμα της πολιτείας της Αλαμπάμα που εισήγαγε , «Μια τροπολογία που θα απαγόρευε την διδασκαλία στην τάξη ή τη συζήτηση σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου για τις εκπαιδευτικές βαθμίδες από το νηπιαγωγείο μέχρι την 5η τάξη».

Αυτή η τροπολογία της πολιτείας της Αλαμπάμα  υποτίθεται ότι είναι μια παραλλαγή του νομοσχεδίου της πολιτείας της Φλόριντα, που πρόχειρα του δόθηκε το παρατσούκλι  από τα μέσα ενημέρωσης «μην λες γκέι (dont say gay)», το οποίο δεν αναφέρει καν τη λέξη «gay», αλλά αντίθετα απαγορεύει, «οδηγίες  ή συζήτηση στην αίθουσα για τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου για τις βαθμίδες εκπαίδευσης από το νηπιαγωγείο μέχρι την 5η τάξη», επιφυλάσσοντας τέτοιες συζητήσεις να γίνονται στο σπίτι, μεταξύ γονέων και παιδιών.

Η Psaki, μιλώντας εκ μέρους της κυβέρνησης Μπάιντεν, επικαλέστηκε την αυτονομία των γιατρών για πρώτη φορά εδώ και δύο χρόνια λέγοντας :

“Οι Ρεπουμπλικάνοι νομοθέτες συζητούν επί του παρόντος νομοθεσία που, μεταξύ πολλών πραγμάτων, θα στοχοποιούσε τους τρανς νέους, με τακτικές που απειλούν να βάλουν στη φυλακή τους παιδίατρους εάν παρέχουν ιατρικά απαραίτητη, σωτήρια υγειονομική περίθαλψη στα παιδιά που υπηρετούν.”

Έτσι με τον COVID, η «ιατρικά απαραίτητη, σωτήρια υγειονομική περίθαλψη», όπως στις θεραπείες εκτός πρωτοκόλλου, απαγορεύεται και δυνητικά ποινικοποιείται. Αλλά όταν εφαρμόζεται στη διδασκαλία μικρών παιδιών σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου, η αυτονομία ενθαρρύνεται και κάθε αντίσταση τώρα ποινικοποιείται. Πώς λειτουργεί αυτό;

Οι γιατροί πρέπει να ακολουθούν την ιατρική επιστήμη ή την πολιτική επιστήμη; Είναι λανθασμένες οι στοχαστικές και λογικές προσεγγίσεις για τη θεραπεία του COVID, αλλά η υιοθέτηση παρόμοιας προσέγγισης με τα σχολεία που διδάσκουν μικρά παιδιά σχετικά με την ταυτότητα φύλου επιδοκιμάζονται και κωδικοποιούνται σε νόμο;

Η κρίση και η αυτονομία του γιατρού πρέπει να παραμένουν στην πρώτη γραμμή ανεξάρτητα από το θέμα. Οι γιατροί θα πρέπει να ακολουθούν τον όρκο του Ιπποκράτη , «Με αγνότητα και σύμφωνα με το θείο νόμο θα φέρω σε πέρας τη ζωή και την τέχνη μου». Ο θεϊκός νόμος είναι από τον Θεό, παγκόσμιος και αιώνιος, και  όχι ο πιο πρόσφατος αγώνας κοινωνικού δικαίου. 

Η χρήση των γιατρών ως πιόνια για την προώθηση της πολιτικής ατζέντας υποτιμά ολόκληρο το ιατρικό επάγγελμα, και επομένως ωθεί τους ασθενείς να χάσουν την εμπιστοσύνη τους στους γιατρούς τους,  εμπιστοσύνη που εφόσον χαθεί είναι δύσκολο να ανακτηθεί.

Δυστυχώς, μια αδέξια κυβέρνηση διαφθείρει το ιατρικό σύστημα και πολλοί επαγγελματίες φοβούνται να μιλήσουν ή να αντισταθούν από φόβο μήπως χάσουν τη φήμη τους ή τα προς το ζην. Ποιους θέλουμε σαν γιατρούς μας; Αυτούς που λειτουργούν ως ρομπότ ελεγχόμενα από την κυβέρνηση; Ή τους έξυπνους και περιποιητικούς επαγγελματίες που είχαμε για γενιές;

 

 

Ο Brian C Joondeph, MD, είναι πλήρως εμβολιασμένος γιατρός και συγγραφέας. 

πηγή:  American thinker

Πίσω στη λίστα

Σχετικά άρθρα