ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΑΧΟΡΤΑΓΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ Ο ΚΙΝΕΖΙΚΟΣ ΔΡΑΚΟΣ

image_pdfimage_print

Η Κίνα έγινε το 2009 η πρώτη χώρα που ξεπέρασε τις Ηνωμένες Πολιτείες σε συνολική κατανάλωση ενέργειας.  Η κινεζική αυτή πρωτιά είναι ιστορική καθώς είναι η πρώτη φορά που κάποιο κράτος ξεπερνά τις ΗΠΑ σε συνολική κατανάλωση ενέργειας από τότε που καταγράφονται δεδομένα.

       Αν και ο μέσος Κινέζος εξακολουθεί να καταναλώνει ετησίως μόλις το ¼ της αντίστοιχης κατανάλωσης ενέργειας ενός μέσου Αμερικανού, η Κίνα είδε τη συνολική κατανάλωση ενέργειάς της να αυξάνεται κατά 9% το 2009 και να ξεπερνά τα 2,26 δις τόνους πετρελαίου αντί 2,17 δις των ΗΠΑ.

        Η αύξηση κατά 9% στην κατανάλωση ενέργειας συμβαδίζει με τους ρυθμούς ανάπτυξης της κινεζικής οικονομίας, που βρέθηκαν στο 8,9% την τελευταία χρονιά, σε αντίθεση με τους αρνητικούς ή μηδαμινούς δείκτες ανάπτυξης που είχαν πολλά αναπτυσσόμενα και ανεπτυγμένα κράτη.

         Οι κυριότεροι τομείς κατανάλωσης ενέργειας στη χώρα παραμένουν η βιομηχανία και οι κατασκευές με την κατά κεφαλή κατανάλωση ενέργειας να υπολείπεται ακόμα αισθητά αν συγκριθεί με την αντίστοιχη στα κράτη της Βόρειας Αμερικής και της Ευρώπης.  Είναι χαρακτηριστικό ότι η μέση κατανάλωση ενέργειας σε ατομικό επίπεδο φτάνει μόλις το ¼ της αντίστοιχης στις ΗΠΑ, αλλά ο τρόπος ζωής των 1,3 δις πολιτών της χώρας μεταβάλλεται άρδην τα τελευταία χρόνια προσεγγίζοντας τον –ελάχιστα ή καθόλου φιλικό προς το περιβάλλον- τρόπο ζωής των πολιτών των δυτικών κρατών.

         Η οικονομική ανάπτυξη και η άνοδος του βιοτικού επιπέδου (όχι πάντως για το σύνολο του πληθυσμού) συμβαδίζει με την υιοθέτηση καταναλωτικών προτύπων των ανεπτυγμένων κρατών της Δύσης. Έτσι, το νέο μέσο νοικοκυριό στην Κίνα χρησιμοποιεί πολύ περισσότερες ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, οδηγεί πολύ περισσότερο σε σχέση με το παρελθόν, ταξιδεύει με το αεροπλάνο, κτλ.

        Πρόκειται βέβαια για έναν τρόπο ζωής που επισύρει τη μήνη των δυτικών κρατών, οι πολίτες των οποίων επί δεκαετίες ζούσαν εις βάρος του περιβάλλοντος, αλλά τώρα θυμούνται και προειδοποιούνότι το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής θα επιδεινωθεί σε τεράστιο βαθμό αν το 1,3 δις των Κινέζων (ή μέρος αυτού) ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά όμως ο Γκόρντον Φέλλερ, επικεφαλής του Urban Age Institute  «οι Κινέζοι δεν πρόκειται να κλείσουν τις βιομηχανίες τους επειδή το επιθυμούμε εμείς»[1]. Αντίστοιχα βέβαια δεν πρόκειται να αρνηθούν έναν τρόπο ζωής που θα συνεπάγεται περισσότερες ανέσεις και διευκολύνσεις, ανεξάρτητα βέβαια από τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που θα συνεπάγεται κάτι τέτοιο για ολόκληρο τον πλανήτη.

       Η Κίνα πάντως, η οποία έχει ξεπεράσει από το 2006 τις ΗΠΑ και ως μεγαλύτερος μολυντής του πλανήτη (δεδομένο στο οποίο στηρίχτηκε αρκετά η βορειοαμερικανική και όχι μόνο αδιαλλαξία στις περιβαλλοντικές διαπραγματεύσεις όλα αυτά τα χρόνια) εξαρτάται σε τεράστιο βαθμό ενεργειακά από τον άνθρακα (70% με στόχο να το μειώσει στο 63% το 2015), ενώ αναμένεται να αυξηθεί και η εξάρτησή της από τις εισαγωγές πετρελαίου (50% σήμερα που εκτιμάται ότι θα ανέλθει στο 75% το 2030).  Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για τις οποίες το Πεκίνο έχει υποσχεθεί ότι θα ξοδέψει δισεκατομμύρια γουάν στο άμεσο μέλλον, δεν καλύπτουν παρά ένα εξαιρετικά μικρό ποσοστό της συνολικής παραγωγής ενέργειας. 

(Πηγές: The GuardianEcoworldChina Daily)

[1] China’s Energy Demand, Gordon Feller, Ecoworld

Άρης Καπαράκης
Συνεργάτης της ΜΚΟ Σόλων
aris@solon.org.gr 

4 Αυγούστου 2010

Πίσω στη λίστα

Σχετικά άρθρα