ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΣΥΝΘΕΣΗ & ΣΧΕΔΙΟ ΙΔΕΩΝ

G-20: ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΙΣΑΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ;

g 20 london summit logo - Σόλων ΜΚΟ
image_pdfimage_print

g 20 london summit logo - Σόλων ΜΚΟ

 Tο Λονδίνο μοιάζει με «οχυρό» καθώς οι ηγέτες των 20 μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου λαμβάνουν μέρος στη Σύνοδο των G-20, προκειμένου να δοθούν οι κατευθυντήριες γραμμές προς αντιμετώπιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Μόνο τυχαίο βέβαια δεν είναι το γεγονός ότι όλες οι αντίστοιχες συγκεντρώσεις ηγετών σε συνόδους κορυφής τα τελευταία χρόνια λαμβάνουν χώρα υπό «κατάσταση πολιορκίας».
        Σε αντίστοιχη «κατάσταση πολιορκίας», εκτός από την αγγλική πρωτεύουσα και την παγκόσμια οικονομία όμως, μοιάζουν να βρίσκονται και οι συνομιλίες της Συνόδου, πριν καν ξεκινήσουν.

        Ενώ από τα ξημερώματα της πρώτης ημέρας της Συνόδου κάνει τον γύρο του κόσμου η είδηση για τον θάνατο διαδηλωτή, όλα δείχνουν ότι πρόκειται για μία Σύνοδο, που σε αντίθεση με τις αντίστοιχες του παρελθόντος, δεν ξεκινά ούτε καν με τις εθιμοτυπικές αισιόδοξες δηλώσεις, με εξαίρεση αυτή του Βρετανού Πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν ότι «είμαστε πολύ κοντά στην επίτευξη μιας παγκόσμιας συμφωνίας για την οικονομία». Κάτι τέτοιο πάντως μοιάζει για τους περισσότερους αδύνατο, αφού θεωρείται πολύ δύσκολο να γεφυρωθούν τα «χάσματα» μεταξύ των διαφωνούντων. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μπαρόζο και ο Γάλλος Πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί έχουν ήδη εκφράσει δημοσίως την ανησυχία ότι η Σύνοδος του Λονδίνου ίσως να μην επιφέρει κανένα χειροπιαστό αποτέλεσμα. 

        Οι βασικές διαφωνίες επικεντρώνονται στην κρατική ή όχι ενίσχυση των επιχειρήσεων, στο εύρος των όποιων κανόνων προταθούν ή/και υιοθετηθούν για τον έλεγχο και την ενίσχυση των αγορών και σε μια σειρά άλλων παραμέτρων, όπως στην πολιτική που θα ακολουθηθεί επί των συγκεκριμένων κλάδων, όπως των τραπεζών, στο μέλλον των περιβόητων golden boys ή τον έλεγχο επί των κρατών-φορολογικών παραδείσων. 
        Ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, θα προσπαθήσει να «πείσει» την Ευρώπη για την ανάγκη εκροής κρατικών κεφαλαίων προς την αγορά για τα δύο τουλάχιστον επόμενα χρόνια, προκειμένου αυτή να σταθεροποιηθεί ώστε να μην παραταθεί η παρούσα κατάσταση. «Όλες οι μεγάλες οικονομίες έχουν υιοθετήσει μέχρι τώρα κάποιο πακέτο ανάκαμψης» δήλωσε ο Αμερικανός Πρόεδρος. 
        Ένα νέο πακέτο ανάκαμψης όμως συναντά τη σθεναρή αντίσταση Γαλλίας και Γερμανίας«Δεν θα συνδέσω το όνομά μου με μια Σύνοδο η οποία θα καταλήξει σε ψευδείς συμβιβασμούς»δήλωσε χαρακτηριστικά ο Νικολά Σαρκοζί. 

        Ο Γάλλος Πρόεδρος ο οποίος συγκέντρωσε στο πρόσωπό του τα φώτα της δημοσιότητας με τις απειλές του περί αποχώρησης του από την Σύνοδο, βρίσκεται στο ίδιο «μπλοκ» με την Γερμανίδα Καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ. Γαλλία και Γερμανία απαιτούν την υιοθέτηση μιας σειράς ρυθμιστικών κανόνων, αλλά σε καμία περίπτωση την υιοθέτηση ενός «πακέτου ανάκαμψης» που θα στηρίζεται σε κρατική ενίσχυση των επιχειρήσεων, όπως προτάσσει το άλλο μεγάλο «μπλοκ» Ουάσινγκτον-Λονδίνου. Το Βερολίνο κατέστησε σαφές ότι θα αρνηθεί οποιοδήποτε «νέο σχέδιο ανάκαμψης» προταθεί από την Ουάσινγκτον. 

        Ο γαλλογερμανικός άξονας ίσως συμπορευτεί με τις αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες θεωρείται δεδομένο ότι θα κατηγορήσουν τις ΗΠΑ ως πρωταίτιες της κρίσης. Ο ρόλος της Κίνας αναμένεται με αυξημένο ενδιαφέρον καθώς το Πεκίνο θεωρεί ότι το δικό του «πακέτο ανάκαμψης» τον Νοέμβριο του 2008 είναι το πλέον αποτελεσματικό για την αντιμετώπιση της κρίσης που έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα. Ένα από τα πλέον σημαίνοντα ζητήματα πάντως για το Πεκίνο, αυτό της αντικατάστασης του δολαρίου ως του βασικού νομίσματος στην παγκόσμια χρηματαγορά δεν πρόκειται να αποτελέσει τελικά αντικείμενο συζήτησης. 
Την αντικατάσταση του δολαρίου έχει ζητήσει και η Ρωσία, η οποία με τη σειρά της αναμένει κυρίως πολιτικά οφέλη από την παρουσία της στην Σύνοδο, με την προγραμματισμένη συνάντηση του Πρωθυπουργού Ντμίτρι Μεντβέντεφ με τον Μπαράκ Ομπάμα.

        Ακόμα και τα σημεία στα οποία φέρεται να υπάρχει συμφωνία όμως, δεν φαίνεται να είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά. Ο κρατικός παρεμβατισμός θα κατηγορηθεί ως τροχοπέδη για την ανάπτυξη της ελεύθερης αγοράς και αυτό θεωρείται ένα από τα λίγα σημεία του τελικού κειμένου της Συνόδου στο οποίο θα συναινέσουν όλοι. 
        Επιπλέον παράδειγμα αποτελεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), για το οποίο εικάζεται ότι οι περισσότεροι σύνεδροι συμφωνούν στο να δοθούν μεγαλύτερα ποσά, προτιμώντας να ξεχάσουν πιθανότατα ότι θα ενισχύσουν έναν οργανισμό που τις προηγούμενες δεκαετίες είχε φέρει πολλές οικονομίες στο χείλος του γκρεμού. 


(Πηγές: Ιndependent, New York Times, Reuters, Ελευθεροτυπία)

1 Απριλίου 2009

Άρης Καπαράκης
Συνεργάτης της ΜΚΟ Σόλων

Πίσω στη λίστα

Σχετικά άρθρα