|
Αν εξαιρέσουμε την καθοριστικότητα της οικονομίας, το καθοριστικότερο δίδυμο σχέσεων για τον 21ο αιώνα πέρα από την πίεση που ασκεί η περιβαλλοντική κρίση είναι η σχέση πολιτικής και θρησκείας συνεπικουρούμενη από τον πολιτισμό και την κοινωνία. Η σχέση πολιτικής και θρησκείας είναι καθοριστική γιατί συμπεριλαμβάνει τόσο το διαχειριστικό πεδίο της ζωής μέσα από την πολιτική, όσο και το συνειδησιακό και το πολιτισμικό μέσα από την θρησκεία. Συμπεριλαμβάνει δηλαδή την υποκειμενική και εσωτερική προσέγγιση όπως και την εξωτερική και αντικειμενική.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
|
Σάββατο, 13 Φεβρουάριος 2010 15:41 |
|
Φωτό: wikimedia
|
|
Ο Γιόχαν Γκότλιμπ Φίχτε (1762- 1814), μαθητής του Κάντ, αναμφίβολα ήταν ένας σοβαρός φιλόσοφος, για τον οποίο θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν ένας από τους πρώτους - μπορεί και ο πρώτος - που άνοιξε τον δρόμο της φιλοσοφίας προς την ψυχανάλυση εισάγοντας τον δυισμό του «εγώ και του μη εγώ», του εαυτού και του μη εαυτού. Υπό αυτή την έννοια υπήρξε ο προπομπός του Σίγκμουντ Φρόιντ και του Άλφρεντ Άντλερ.
Ο Φίχτε πέραν των άλλων ήταν ένας τίμιος στοχαστής. Προσλαμβάνοντας τα ιστορικά ερεθίσματα της εποχής του[1], προσπάθησε να διαμορφώσει μια θεμελιώδη μεγάλη ιδέα για το Γερμανικό Έθνος[2], απέναντι στη στρατηγική ή στρατιωτική διαπερατότητα του Γερμανικού χώρου από τους Ναπολεόντειους ή τους άλλους στρατούς και το πράγματι πολύπαθο των Γερμανικών εδαφών. |
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παρασκευή, 11 Σεπτέμβριος 2009 10:21 |
|
Φωτό: Κολοκυθά Δήμητρα
Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση
|
Όποιος μειώνει τη Δόξα του παρελθόντος την αφαιρεί από το Μέλλον. Σκοπός μας δεν είναι να μειώσουμε τη Δόξα του παρελθόντος, δεν είναι να σφετεριστούμε το Παρόν, αλλά να τονίσουμε τη Μεγαλοσύνη του Μέλλοντος, όχι με κέντρο εμάς, αλλά με κέντρο τις ιδιότητες της Αγάπης, της Αλήθειας και του Αγαθού με κέντρο τις σχέσεις Θεού, ανθρώπων Λόγου και Ελευθερίας.
Η Δόξα του παρελθόντος μειώνεται από την απουσία διάκρισης και από τον ψυχισμό του σφετερισμού του φανατικού δογματισμού, του φονταμενταλισμού της μαζικοποίησης.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Πέμπτη, 12 Μάρτιος 2009 16:51 |
Φωτό:Wikipedia
| Στα ανθρώπινα χαρακτηριστικά λειτούργησε συνήθως ένας εξελικτικός δυισμός.
Ο δυισμός αυτός μπορεί να αναγνωριστεί ως εξής: ενώ απ’ την μία υπάρχει η ζωική, η ανταγωνιστική, η υλιστική και η χωριστική προσαρμογή, από την άλλη λειτουργεί η υπερβατικοποίηση ως αναφορά στην ολότητα.
Την τελευταία τη βλέπουμε πολλές φορές σε παλαιές θρησκείες, βάρβαρα απαιτητική πχ με την έννοια της ανθρωποθυσίας ως αντίτιμο της κυριαρχίας του ανθρώπου πάνω στην φύση, δηλαδή ως ενός εξισορροπητικού παράγοντα ή ως ανθρωπολογικού ισοζυγίου. |
|
|
Περισσότερα...
|
Παράλληλα με την επικοινωνιακή εκστρατεία που γίνεται με τα λεωφορεία στο Λονδίνο, περί μη ύπαρξης του Θεού και συνεπώς περί της ύπαρξης του δικαιώματος στην απόλαυση της ζωής, στο μοτίβο του ωφελιμισμού και της λογικής του ότι ο Θεός είναι ο υπεύθυνος για τα δεινά της ανθρωπότητας εμείς θέλουμε να πούμε ότι κανείς απ’ ότι φαίνεται δεν πιστεύει στον Θεό και ότι κάπου αλλού βρίσκεται η ευθύνη για αυτά τα δεινά. Θα μπορούσε να πει κανείς, ψάχνοντας για το πρόβλημα μεταξύ των οπαδών της επιθυμίας και των οπαδών του ορθού λόγου, για την τάξη, για την επίτευξη της ομορφιάς στην ζωή και στις σχέσεις, ότι το ανθρώπινο είδος όλο και πιο βαθιά δείχνει να μην πιστεύει στον Θεό και θα πούμε ακριβώς τι εννοούμε. |
|
|
Περισσότερα...
|
|
|
|
|
|
|
Σελίδα 1 από 3 |
