|
Παρασκευή, 27 Αύγουστος 2010 10:32 |
|
Φωτό:Wikimedia
|
Δικαιική και οντολογική αντίληψη στις Θρησκείες της Βίβλου:
μερικές σκέψεις για το προπατορικό αμάρτημα
1. Ως προπατορικό αμάρτημα ορίζουν οι θρησκείες του Χριστιανισμού και του Ιουδαϊσμού, το λάθος των αρχικών ανθρώπων δηλαδή του Αδάμ και της Εύας, να φάνε από τον καρπό του Δέντρου της Γνώσης, αν και αυτό ήταν απαγορευμένο απ’ ευθείας από τον Θεό.
Το λάθος αυτό, που κόστισε στους πρωτοπλάστους την αποβολή από τον Παράδεισο, με κάποιον μηχανισμό που δεν είναι καθόλου αυτονόητος, μεταβιβάζεται σε όλους τους απογόνους αυτών των αρχικών ανθρώπων, επομένως σε ολόκληρη την σημερινή ανθρωπότητα, ανεξαρτήτως προαιρέσεως και προσπάθειας ενός εκάστου. |
|
|
Περισσότερα...
|
|
Δευτέρα, 09 Αύγουστος 2010 11:04 |
|
Φωτό:MKO Σόλων
|
Στην Παλαιά Διαθήκη στην αρχή της Γένεσης συναντάμε το γνωστό εδάφιο που μόλις ο Θεός έχει δημιουργήσει τον άνθρωπο και του δίνει την ευλογία του λέγοντας: «Να αυξάνεσθε και να πολλαπλασιαζόσαστε, να γεμίσετε την γη και να την κατακτήσετε εξ ολοκλήρου, να εξουσιάζετε τα πουλιά του ουρανού και όλα τα ζώα και όλη την γη και όλα τα ερπετά που σέρνονται στην γη. Και είπε ο Θεός: να, σας έδωσα κάθε φυτό που έχει σπόρο για σπορά και βρίσκεται επάνω στην γη και κάθε δέντρο που έχει καρπούς με σπόρους να είναι η τροφή σας» (1).
Η Παλαιά Διαθήκη δεν είναι ένα τυχαίο κείμενο, είναι ένα κεντρικό θρησκευτικό κείμενο για τους Εβραίους και για τους Χριστιανούς, που την δέχονται ως Θεϊκό Νόμο, δηλαδή τον αλάνθαστο λόγο του Θεού, αλλά και για τους Μουσουλμάνους οι οποίοι αναγνωρίζουν ιερότητα σε αυτό και δέχονται ως προφήτες όλους τους μεγάλους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Σάββατο, 27 Μάρτιος 2010 14:04 |
|
Άγιος Ιωάννης του Σταυρού
Φωτό: wikimedia
|
|
Όταν η διαδικασία της μεταμόρφωσης φτάσει στο αποκορύφωμά της, στο τελικό και αποφασιστικό της στάδιο, σημαδεύεται κατά διαστήματα από μια περίοδο έντονης οδύνης και εσώτερης συσκότισης, που ονομάστηκε από τους Χριστιανούς μυστικιστές «η σκοτεινή νύχτα της ψυχής». Το νοητικό άγχος και η έντονη κατάθλιψη που τη συνοδεύουν έχουν μεγάλη ομοιότητα με τα συμπτώματα της νοητικής ασθένειας την οποία οι ψυχίατροι ονομάζουν «καταθλιπτική ψύχωση» ή «μελαγχολία».
Tα συμπτώματα αυτά είναι: μια συγκινησιακή κατάσταση απόγνωσης μια έντονη αίσθηση αναξιότητας, μια συστηματική αυτοϋποτίμηση και αυτοκατηγορία η εντύπωση της περιπλάνησης μέσα σε μια κόλαση, η οποία γίνεται περιστασιακά τόσο ζωηρή ώστε να προκαλεί την ψευδαίσθηση της αμετάκλητης καταδίκης, μια οξεία και οδυνηρή αίσθηση διανοητικής αδυναμίας, μια απώλεια της θέλησης, της δύναμης και του αυτοελέγχου, μια συνεχής αναποφασιστικότητα και μια ανικανότητα και αποστροφή για δράση. |
|
|
Περισσότερα...
|
|
Σάββατο, 13 Φεβρουάριος 2010 15:41 |
|
Φωτό: wikimedia
|
|
Ο Γιόχαν Γκότλιμπ Φίχτε (1762- 1814), μαθητής του Κάντ, αναμφίβολα ήταν ένας σοβαρός φιλόσοφος, για τον οποίο θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν ένας από τους πρώτους - μπορεί και ο πρώτος - που άνοιξε τον δρόμο της φιλοσοφίας προς την ψυχανάλυση εισάγοντας τον δυισμό του «εγώ και του μη εγώ», του εαυτού και του μη εαυτού. Υπό αυτή την έννοια υπήρξε ο προπομπός του Σίγκμουντ Φρόιντ και του Άλφρεντ Άντλερ.
Ο Φίχτε πέραν των άλλων ήταν ένας τίμιος στοχαστής. Προσλαμβάνοντας τα ιστορικά ερεθίσματα της εποχής του[1], προσπάθησε να διαμορφώσει μια θεμελιώδη μεγάλη ιδέα για το Γερμανικό Έθνος[2], απέναντι στη στρατηγική ή στρατιωτική διαπερατότητα του Γερμανικού χώρου από τους Ναπολεόντειους ή τους άλλους στρατούς και το πράγματι πολύπαθο των Γερμανικών εδαφών. |
|
|
Περισσότερα...
|
|
Πέμπτη, 12 Μάρτιος 2009 16:51 |
|
Φωτό:Wikipedia
|
Στα ανθρώπινα χαρακτηριστικά λειτούργησε συνήθως ένας εξελικτικός δυισμός.
Ο δυισμός αυτός μπορεί να αναγνωριστεί ως εξής: ενώ απ’ την μία υπάρχει η ζωική, η ανταγωνιστική, η υλιστική και η χωριστική προσαρμογή, από την άλλη λειτουργεί η υπερβατικοποίηση ως αναφορά στην ολότητα.
Την τελευταία τη βλέπουμε πολλές φορές σε παλαιές θρησκείες, βάρβαρα απαιτητική πχ με την έννοια της ανθρωποθυσίας ως αντίτιμο της κυριαρχίας του ανθρώπου πάνω στην φύση, δηλαδή ως ενός εξισορροπητικού παράγοντα ή ως ανθρωπολογικού ισοζυγίου.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παράλληλα με την επικοινωνιακή εκστρατεία που γίνεται με τα λεωφορεία στο Λονδίνο, περί μη ύπαρξης του Θεού και συνεπώς περί της ύπαρξης του δικαιώματος στην απόλαυση της ζωής, στο μοτίβο του ωφελιμισμού και της λογικής του ότι ο Θεός είναι ο υπεύθυνος για τα δεινά της ανθρωπότητας εμείς θέλουμε να πούμε ότι κανείς απ’ ότι φαίνεται δεν πιστεύει στον Θεό και ότι κάπου αλλού βρίσκεται η ευθύνη για αυτά τα δεινά. Θα μπορούσε να πει κανείς, ψάχνοντας για το πρόβλημα μεταξύ των οπαδών της επιθυμίας και των οπαδών του ορθού λόγου, για την τάξη, για την επίτευξη της ομορφιάς στην ζωή και στις σχέσεις, ότι το ανθρώπινο είδος όλο και πιο βαθιά δείχνει να μην πιστεύει στον Θεό και θα πούμε ακριβώς τι εννοούμε.
|
|
|
Περισσότερα...
|
Φωτό: Βικιπαίδεια | Όπως το καθ’ ημάς Βατοπαίδι μας αποκάλυψε τη βέβηλη ή τη διεφθαρμένη σχέση του με τον κόσμο. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι και τα τελευταία γεγονότα στη Γάζα όπως και μια μεγάλη σειρά γεγονότων στην παγκόσμια ιστορία μας αποκαλύπτουν πως η Παλαιστινιακή γη, παρόλη την παρουσία σημαντικών Πνευματικών όντων σε αυτήν σε διάφορα ιστορικά στάδια, παραμένει ένας καταραμένος τόπος. Σπάνια μπορεί να βρει κανείς τόσο καταραμένους τόπους ή τόσο μικρό τόπο συνυφασμένο με τόση καταστροφή, βία, αδικία, απανθρωπιά, μίσος, πείσμα και χωριστικότητα ανθρώπινη. |
|
|
Περισσότερα...
|
Φωτό: Wikipedia
| Συνάντηση, για το μέλλον του εργατικού κόμματος και της ηγεσίας του, για τις εξελίξεις και προφανώς και τις σχέσεις με τα Media, με την μεγάλη διαπλοκή δηλαδή, με τον Μεγάλο Αδελφό της πολιτικής, έγινε σε μοναστήρι. Αυτή έγινε μεταξύ του Τόνι Μπλερ, του Μίλιμπαντ και του Ρούπερτ Μέρντοχ. Έτσι έχουμε μια στην ουσία συνάντηση του νέο - θρησκευτικού πλέον και νέο - ευσεβούς Τόνι Μπλερ που κινείται μεταξύ Μπαρμπάντος και μοναστηριών, του Μίλιμπαντ προφανώς μέσα στο διεθνές lobby ελέγχου της εξουσίας που αβαντάρεται και του μεγάλου εκδοτικού παράγοντα. |
|
|
Περισσότερα...
|
Οι θρησκείες σήμερα δε μπορούν να αποδεσμεύσουν ανθρώπινες δυνάμεις. Λειτουργούν σαν μια στατικοποίηση και θα ‘λεγε κανείς και σαν μια οπισθοδρόμηση των ανθρώπινων δυνάμεων. Δεν έρχονται να απελευθερώσουν νέες ηθικές δυνάμεις και τον ψυχικό κόσμο του ανθρώπου. |
|
|
Περισσότερα...
|
Μια πρόκληση ώστε οι θρησκείες και οι άνθρωποι να υπηρετήσουν την ανάγκη
Η Βιώσιμη Θρησκευτικότητα πρέπει να εκτιμηθεί ως μια θρησκευτικότητα που υπάρχει σε διαφορετικό βαθμό μέσα σε κάθε θρησκευτική πεποίθηση, σε κάθε πίστη προς το Θεό, σε κάθε πίστη για την πνευματική ύπαρξη του ανθρώπου και του κόσμου. Αν αυτή η πίστη είναι εφαρμόσιμη, τότε έχει υπαρξιακές και μακροχρόνια βιώσιμες ψυχολογικές και κοινωνικές συνέπειες. Αυτή η πίστη μπορεί να είναι συνεργός σημαντικής πολιτισμικής δημιουργίας και σημαντικής πνευματικής μεταρσίωσης.
|
|
Περισσότερα...
|
Μια πρόκληση ώστε οι θρησκείες και οι άνθρωποι να υπηρετήσουν την ανάγκη
Η Ψυχολογική Διάσταση της Βιώσιμης Θρησκευτικότητας
Η επόμενη διάσταση της βιώσιμης θρησκευτικότητας είναι η ψυχολογική. Η ψυχολογική διάσταση κατανοεί τη συμμετοχή όλων των κέντρων ψυχολογικής ανάπτυξης, περιλαμβανομένου και του κέντρου της σεξουαλικότητας στη δημιουργία ενός ψυχολογικού, ενός συνειδιασιακού περισσεύματος, το οποίο συγκεφαλαιώνεται στη θρησκευτικότητα και την πίστη σε ένα περίσσευμα που λειτουργεί σαν ακρογωνιαίος λίθος στην ψυχολογική οικονομία του ανθρώπου και της κοινωνίας.
|
|
Περισσότερα...
|
 Φωτό: wikipedia |
Μια πρόκληση ώστε οι θρησκείες και οι άνθρωποι να υπηρετήσουν την ανάγκη
Η Αναγνώριση των Νόμων της Εξέλιξης δίπλα στην παρηγοριά της Μυθικότητας
Η νέα θρησκευτικότητα, δεν πρέπει μέσα από αυτή τη διαδικασία νοητικοποίησης να οδηγηθεί σε μια νέα νοησιαρχία και να χάσει την παρηγοριά της παραδοσιακότητας, της μυθικότητας και του ευχαριστιακού τελετουργικού.
Ίσως η θρησκεία θα πρέπει να ανοιχτεί σε μια συντεταγμένη λογική αναγέννησης γιατί ας μη ξεχνάμε ότι πέρα από τη θρησκευτικότητα του προσώπου, που πραγματώνεται στην πίστη και την ελευθερία του στην αυτοπραγμάτωσή του, πρέπει να υπάρχει και μια συλλογικότητα που λειτουργεί σαν μητρικό περιβάλλον για αυτή την ελευθερία, μια συλλογικότητα που είναι εκκλησιαστική με την αρχαιοελληνική αλλά και με την πατερική έννοια του όρου.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Απόστολοι: Πέτρος και Παύλος
Φωτό: Wikipedia
|
Μια πρόκληση ώστε οι θρησκείες και οι άνθρωποι να υπηρετήσουν την ανάγκη
O κόσμος των εννοιών, η επικοινωνία και η θρησκευτικότητα
Η επικοινωνία στον κόσμο της έννοιας μέσα σε κάθε θρησκεία και μεταξύ των θρησκειών και της θρησκείας προς την επιστήμη, την τέχνη, τη φιλοσοφία και γενικότερα τη διανόηση και την παιδεία, έχει μεγάλη χρησιμότητα για την ανάδειξη της βιωσιμότητας των θρησκειών και της θρησκευτικότητας. Αυτή η βιωσιμότητα σημαίνει ένα γίγνεσθαι, συνεννόηση, σύγκλιση, καινοτομία και ανανέωση, σημαίνει όλα αυτά. Αυτή η επικοινωνία στον κόσμο της έννοιας, είναι τελείως αναγκαία και νόμιμη για να μην οδηγηθούμε σε πυρήνες παραλογισμού που μπορούν να λειτουργήσουν καθαρά εμπρηστικά και τελικά να πραγματώσουν ως παραφορά βίας και φανατισμού την κόλαση.
|
|
|
Περισσότερα...
|
 Η έκσταση του Αποστόλου Παύλου / Φωτό: Wikipedia |
Μια πρόκληση ώστε οι θρησκείες και οι άνθρωποι να υπηρετήσουν την ανάγκη
Σημεία αποτυχίας των θρησκειών
Η πραγματική αποτυχία της θρησκείας εκδηλώθηκε σε δυο τομείς:
1.στην αποτυχία της να καλλιεργήσει έναν πολιτισμό που να θεραπεύσει την οικονομία από τον εγωκεντρισμό και την αγοραία ανταγωνιστικότητα και καταναλωτικότητα και
2.στην αποτυχία της να θεραπεύσει τη νοητική υπανάπτυξη.
Έτσι λοιπόν, σχηματίστηκε ένα πραξιακό και ένα νοητικό έλλειμμα παρά την υπερβολική διόγκωση της δογματικής και συμβολικής εκκλησιαστικής μορφής και τελετουργίας. Αυτό έχει οδηγήσει σε μια ανισορροπία που μπορεί να μετατρέψει τη θρησκεία σε παράγοντα εχθρικό για τη βιωσιμότητα της ανθρωπότητας και την ψυχολογική ισορροπία του ανθρώπου.
|
|
|
Περισσότερα...
|
 Ο Άγιος Παύλος κυρήσσει στην Αθήνα
Φωτό: προέλευση Wikipedia |
Μια πρόκληση ώστε οι θρησκείες και οι άνθρωποι να υπηρετήσουν την ανάγκη
Τα κριτήρια μιας βιώσιμης αποδοχής απέναντι στην πίστη
Ποια πρέπει να είναι τα κριτήρια μιας βιώσιμης αποδοχής απέναντι στην πίστη.
1. Πρωταρχικά δεν πρέπει να είναι ο τόπος ή ο χρόνος γέννησης. Δυστυχώς η επικοινωνία με θρησκευτική κουλτούρα είναι ένα ζήτημα δεσμευμένο σε χρόνο και τόπο και δεν εξαιρούμαστε από αυτό. Αυτό υποδηλώνει έναν υλισμό και έναν περιορισμό του πνεύματος.
2. Το επόμενο δεν πρέπει να είναι η μαζικότητα μιας πεποίθησης, ή μιας κουλτούρας. Η μαζικότητα δεν ήταν τεκμήριο ορθότητας.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Φωτό: Wikipedia
|
Μια πρόκληση ώστε οι θρησκείες και οι άνθρωποι να υπηρετήσουν την ανάγκη
Ο Μυστικός Δείπνος, η Ανάσταση και η βιώσιμη θρησκευτικότητα
Το πυρ τον καταναλίσκον μας απελευθερώνει από την αλλοτρίωσή μας και το πυρ το εξώτερον είναι η αλλοτρίωσή μας, για αυτό είναι και εξώτερον.
Εμείς είμαστε οι τροφοδότες αυτού του πυρός μέσα στην καθημερινότητά μας, την οποία την καθιστούμε αβίωτη, καθώς κενώνουμε την προσωπικότητά μας από τις δυνάμεις της ευτυχίας, κυνηγώντας φαντάσματα ευημερίας σε δρόμους απληστίας, θεωρώντας ανεπαρκές οτιδήποτε έχουμε και διεκδικώντας το άπειρο ανίκανοι να υπηρετήσουμε, ζητώντας να υπηρετηθούμε.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
|
