Στον αιώνα μας το περιβάλλον και η ζωή είναι το μεγάλο διακύβευμα και η τέχνη καλείται να ιχνηλατήσει την αλλαγή του εαυτού μας και του πολιτισμού σε αυτή την κατεύθυνση.
Η μουσική και το τραγούδι, σαν παγκόσμια γλώσσα ικανή να απευθυνθεί σε καθένα προσωπικά και άμεσα, σα γλώσσα χωρίς σύνορα και τείχη, είναι το μαγικό χαλί για να φτάσει το μήνυμα της συνειδητοποίησης αυτής παντού κι ελεύθερα, για να σώσουμε το μέλλον από τα περιβαλλοντικά χρέη του παρελθόντος και του παρόντος.
Μ’ «ένα τραγούδι για το περιβάλλον» γέμισε το Μέγαρο Μουσικής με συνθέτη τον Πασχάλη Τόνιο. Η γιορτή ήταν αφιερωμένη στο περιβάλλον -όχι μόνο εθιμοτυπικά όπως συνηθίζεται πλέον- αλλά και μέσα από το μουσικό και ποιητικό της περιεχόμενο, αποτελώντας μια πρώτη συστηματική προσπάθεια σε μουσική και ποιητική γλώσσα ώστε να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος μέσα από συναφή καλλιτεχνική δημιουργία.
Μια γιορτή, θα μπορούσε να πει κανείς, αφιερωμένη σε όλες τις «εποχές» και μυρωδιές τους, εποχές που ίσως κάποιοι από εμάς έχουμε λησμονήσει και κάποιοι άλλοι δεν είχαμε την ευτυχία να βιώσουμε. Γιορτή εμπνευσμένη -στίχοι και μουσική- από ανθρώπους που πιστεύουν, τιμούν και γνωρίζουν πως να γροικούν τα σημάδια των καιρών.
Ο πρωτοποριακός για την εποχή του συνθέτης Ρ. Βάγκνερ (1813 Λειψία – 1883 Βενετία) , ποιητής, και μουσικολόγος, ανάμεσα στα δοκίμια που έγραψε πάνω σε θέματα θεωρίας της μουσικής, φιλοσοφίας, τέχνης (θέατρο- ποίηση), θρησκείας και πολιτικής, βρίσκουμε το : «Η τέχνη του Μέλλοντος» (1850), σύγγραμμα στο οποίο παρουσιάζει το όραμά του για μια νέα μορφή τέχνης, το «δράμα» όπως το ονομάζει, ή μια «τραγουδισμένη συμφωνία».Για τον Βάγκνερ η οργανική μουσική τελειώνει με τα αξεπέραστα έργα του Μπετόβεν, και η 9η συμφωνία του μεγάλου μουσουργού (τον οποίον ο Βάγκνερ ακολουθούσε σαν μαθητής, θαυμαστής, και συνεχιστής του έργου του), εισάγοντας τον λόγο στην συμφωνία, δείχνει την πρόοδο για την μουσική σύνθεση.Έτσι η τέχνη του μέλλοντος θα είναι ένα μίγμα μουσικής, χορού, ποίησης και σκηνικού θεάματος. Ο Βάγκνερ αναγνωρίστηκε εν ζωή σαν μεγάλη καλλιτεχνική προσωπικότητα και επηρέασε βαθύτατα μελλοντικούς μουσικούς.
7 Μ α ΐ ο υ 2 0 0 9, Σύνθεση: Π α σ χ ά λ η ς Τ ό ν ι ο ς
Στον αιώνα μας το περιβάλλον και η ζωή είναι το μεγάλο διακύβευμα και η τέχνη καλείται να ιχνηλατήσει την αλλαγή του εαυτού μας και του πολιτισμού σε αυτή την κατεύθυνση. Η μουσική και το τραγούδι, σαν παγκόσμια γλώσσα ικανή να απευθυνθεί σε καθένα προσωπικά και άμεσα, σα γλώσσα χωρίς σύνορα και τείχη, είναι το μαγικό χαλί για να φτάσει το μήνυμα της συνειδητοποίησης αυτής παντού κι ελεύθερα, για να σώσουμε το μέλλον από τα περιβαλλοντικά χρέη του παρελθόντος και του παρόντος.
Το έργο είναι πρωτογενές και είναι βασισμένο σε ποίηση μεγάλων, καθώς και νεότερων Ελλήνων και ξένων ποιητών όπως: Οδυσσέας Ελύτης, ΚωστήςΠαλαμάς, Γιάννης Ρίτσος, ΜαρίαΠολυδούρη, ΝικηφόροςΒρεττάκος, ΖαχαρίαςΠαπαντωνίου, ΔιονύσηςΚαψάλης, ΝίκοςΓκάτσος, Έμιλυ Ντίκινσον καθώς και ΜάνοςΧατζιδάκις, Ουώλτ Ουΐτμαν, ΠαύλοςΣιδηρόπουλος, Ντίνα Χατζηνικολάου,ΜιχάληςΓελασάκης, ΣπύροςΑραβανής, Μαρία Μπέκου, Σαράντης Αλιβιζάτος, Ιωάννα Μουτσοπούλου και Γιάννης Ζήσης.
