Είναι αξιοπερίεργο πώς ένας πολιτισμός που έδωσε και δίνει τόση έμφαση στο Λόγο, που στηρίζεται κυρίως στην επιστήμη (που εξυψώνει σε ανώτατη αρχή το Λόγο) περιέχει τόσες λογικές αντιφάσεις και ανορθολογικότητες σε όλο του το φάσμα.
Γιατί θα ήταν ευνόητο σε μια πρωτόγονη κοινωνία όπου τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα έχουν μια μαγική διάσταση, άρα και μη λογική, να παρατηρούνται θεμελιώδεις παραλογισμοί (παρά τον λόγο δηλαδή) αλλά σε μια κοινωνία θεμελιωμένη στη λογική και με κυρίαρχη τη λογική, αυτό δεν είναι και το πλέον αυτονόητο.
Το ζήτημα του περιβάλλοντος (στο οποίο βρίσκονται τα ζώα και τα φυτά, τα τοπία και οι βιότοποι) είναι κατά βάση ένα πρόβλημα συνείδησης, ένα πρόβλημα (κοσμο)θεώρησης. Είναι κυρίως πρόβλημα ενός ολοκληρωτισμού στη σκέψη, όπου ο άνθρωπος είναι το επίκεντρο, το σημείο γύρω από το οποίο (θεωρεί ο ίδιος) ότι τα πάντα περιστρέφονται ως λειτουργικές οντότητες, «χρήσιμες» και χρηστικές. Ότι δηλαδή αυτές υπάρχουν και νοηματοδοτούνται μέσα από τη λειτουργία τους προς τον άνθρωπο και προς εξυπηρέτησή του.
Παρακολουθήσετε την ομιλία του Ευάγγελου Πρωτοπαπαδάκη, Λέκτορα Εφαρμοσμένης Ηθικής, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με θέμα: «Οικολογικός Φασισμός: η περίπτωση του Kaarlo Pentti Linkola».
Η ομιλία έγινε στα πλαίσια της “2ης Διεθνούς Ημερίδας Περιβαλλοντικής Ηθικής” που διεξήχθη στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στις 19 Ιουνίου 2010.
Παίρνοντας αφορμή από την ειδησεογραφία και από την τάση των συντακτών των ειδήσεων να μεταπηδούν αμέσως μετά την ανακοίνωση ενός δυσάρεστου γεγονότος σε ένα ελαφρύ θέμα της επικαιρότητας γίνεται αντιληπτή η δυσκολία μας να παραμείνουμε συγκεντρωμένοι στα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας. Η αδυναμία συγκέντρωσης στα κρίσιμα ζητήματα της ζωής τελικά δεν την κάνει πιο υποφερτή απ’ ότι φαίνεται, αλλά την οδηγεί σε αδιέξοδα. Σε συνάρτηση με την μεγάλης κλίμακας αναταραχή που διέρχεται η χώρα μας μπορούμε να πούμε πως η αναβλητικότητα και η υπεκφυγή μας οδήγησε στη δύσκολη θέση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα.
«Η κατάρρευση του ανθρώπινου πολιτισμού θα εμποδιστεί μόνο από μια ολοκληρωτική αλλαγή στα πολιτιστικά πρότυπα». Θα μπορούσε να είναι φράση κάποιου φιλοσόφου η οποία όπως συνήθως συμβαίνει σε παρόμοιες περιπτώσεις θα πέρναγε στα «ψιλά» των παγκόσμιων μέσων ενημέρωσης.
Κι όμως, η φράση προέρχεται από την διεθνούς φήμης αμερικανική οργάνωση WorldwatchInstitute η οποία στην έρευνά της State of the World 2010 (Κατάσταση του Κόσμου 2010) αναφέρει πωςοι καταναλωτικές συνήθεις των πολιτών στα κράτη της Δύσης θα αναιρέσουν ακόμα και τις ευνοϊκότερες επιπτώσεις που θα προέκυπταν από την εφαρμογή ολοκληρωμένων περιβαλλοντικών πολιτικών.
