«Αλληλεγγύη της κοινότητας όλων των ευρωπαίων πολιτών, και δημοκρατική εκπροσώπηση μέσω υπερεθνικών, ευρωπαϊκών κομμάτων, είναι αυτό που χρειάζεται, πάνω απ' όλα η ΕΕ, για να βγει πιο δυνατή από την κρίση χρέους», λέει μιλώντας στο «ΒΗΜΑ» ο Νικολό Μιλανέζε, συνιδρυτής και πρόεδρος της European Alternatives, προοδευτικής οργάνωσης της Κοινωνίας των Πολιτών, με ιδέες που ασκούν επιρροή στις Βρυξέλλες.

Η Ευρώπη έχει ήδη καταφέρει ένα θαύμα: μετέτρεψε εχθρούς σε γείτονες. Μπροστά στην κρίση του ευρώ το θεμελιώδες ερώτημα τίθεται σήμερα διαφορετικά:

Πώς μπορεί η Ευρώπη, μέσα στη χιονοστιβάδα των κινδύνων ενός παγκοσμιοποιημένου κόσμου, να εγγυηθεί στους πολίτες της την ειρήνη, την ελευθερία και την ασφάλεια;

Γι' αυτό χρειάζεται ένα δεύτερο θαύμα: να περάσουμε από την Ευρώπη της γραφειοκρατίας σε μια Ευρώπη των πολιτών.

Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είναι το κόμμα των λευκών της εργατικής τάξης. Η ομάδα αυτή - λευκοί με απολυτήριο λυκείου, και ίσως μερικοί με πτυχίο πανεπιστημίου - παραμένει το μεγαλύτερο συμπαγές «μπλοκ» του εκλογικού σώματος. Σε πολύ μεγάλο ποσοστό ψηφίζουν Ρεπουμπλικάνους. Πρόκειται προφανώς για μια ομάδα με αρκετές διαφορές μεταξύ των μελών της, τα οποία ωστόσο σε γενικές γραμμές μοιράζονται συγκεκριμένες πεποιθήσεις και εμπειρίες. Η οικονομία δείχνει να τους αφήνει πίσω της. Η εθνοτική σύνθεση της χώρας αλλάζει σε βάρος τους. Αισθάνονται πως η χώρα έχει ξεφύγει από την πορεία της: ο θεσμός του γάμου είναι σε κρίση, το επαγγελματικό ήθος αποσυντίθεται, το βιοτικό επίπεδο κινδυνεύει, οι ελίτ έχουν αποτύχει, και τα ΜΜΕ προωθούν μηνύματα που κάνουν δύσκολη την σωστή ανατροφή των παιδιών. Αντιμετωπίζουν μεγάλες προκλήσεις, και το κάνουν ολομόναχοι.

Το παρόν δοκίμιο με τίτλο "ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ" θεωρεί πως είναι αλληλένδετες οι κρίσεις -στην οικονομία, την πολιτική, το περιβάλλον και τον πολιτισμικό διάλογο- με τις αξίες και τα πρότυπα του σημερινού τρόπου διακυβέρνησης. Αποτελεί τη συμβολή της ιστοσελίδας solon.org.gr στον διάλογο για τη διαμόρφωση ενός καθολικού αιτήματος για μια πολιτική και οικονομική διακυβέρνηση απαλλαγμένη από δογματικές εμμονές, που θα λαμβάνει υπόψη της τόσο το ζωικό ανθρωπολογικό φορτίο του πολίτη όσο και την πνευματική δυναμική του.
Είναι αναγκαία η σταδιακή διαμόρφωση μιας ολιστικής κοσμοθεώρησης που να συνθέτει τις καινοτομίες όλων των πολιτικών θεωριών και να στοχεύει στην ικανοποίηση όλων των αναγκών του ανθρώπου τόσο των υλικών όσο και των πνευματικών. Επίσης, η αποφυγή κάθε τύπου ιδεολογικού ολοκληρωτισμού (φιλελεύθερου, σοσιαλιστικού, πράσινου, θρησκευτικού κλπ) αποτελεί βασική συνιστώσα βιώσιμων πολιτικών για βιώσιμες κοινωνίες και βιώσιμους πολίτες. Στην εποχή μας ο μέσος πολίτης καλείται δίπλα στη θέση του κυβερνήτη φιλοσόφου που απαιτεί ο νόμος να εκλέγει περιοδικά, πρέπει να γίνει πολίτης φιλόσοφος.

1. -To πολιτικό υπόβαθρο της κατανάλωσης
2. -Πολίτης φιλόσοφος: η σύγχρονη ανάγκη
3. -Αλληλέγγυα κοινωνία χωρίς ιδεολογικούς Αδόλφους
4. -Επτά συστημικές αξίες για μία νέα βιώσιμη ιδεολογία
5. -Βιώσιμη πολιτική με νηφαλιότητα, διαφάνεια & δικαιοσύνη
6. -Πραγματισμός, πλουραλισμός & ανοικτή κοσμοθεώρηση
7. -Η Θέληση ως πεδίο εξυγίανσης του ανθρώπινου παράγοντα
8. -Η Πολιτική ως προνομιακός τομέας της βούλησης
9. -Επτά φασματικοί ακτινικοί τομείς της πολιτικής
10. -Πολιτικές Ιδεολογίες & Πραγματικότητα
11. -Η Πολιτική ως Κοινωνικός Μετασχηματιστής 
    

Ο Αμερικανός κλινικός ψυχολόγος Bruce Levine με αφορμή μία γνωστή θεωρία του Howard Zinn, σχολιάζει τις επαγγελματικές ομάδες που αποτελούν τους φρουρούς του οικονομικοπολιτικού συστήματος των δυτικών κοινωνιών, τους ανθρώπους των οποίων η εργασία χρησιμοποιείται για τη στήριξη του υπάρχοντος status quo για να αποδομηθεί τελείως, όταν το σύστημα κρίνει ότι δεν τους χρειάζεται.

Η κορπορατοκρατία, η σύμπλευση δηλαδή πανίσχυρων εταιριών, των πλούσιων ελίτ και των συνεργαζόμενων με αυτές πολιτικών, έχει ανάγκη εκατομμύρια ανθρώπους που πρέπει να "χαλιναγωγήσουν" την ελεύθερη κριτική σκέψη και την αμφισβήτηση ενός status quo που γίνεται όλο και πιο απάνθρωπο.

Ενώ η Ελλάδα σύρεται, ερήμην της κυβέρνησης της, στην ελεγχόμενη χρεοκοπία, η οποία θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου, οι πολίτες της περιμένουν ήρεμοι τον από μηχανής Θεό - αρνούμενοι να συνειδητοποιήσουν τι ακριβώς συμβαίνει.
Δυστυχώς η συντριπτική πλειοψηφία των αγανακτισμένων, εξοργισμένων ή άλλων πολιτών, εξακολουθούν να φαντασιώνονται μία εκ του ασφαλούς αντίδραση, μία εξέγερση και μία επανάσταση, την οποία θα προκαλέσει ένας απροσδιόριστος «από μηχανής Θεός» - ο οποίος θα τους επιτρέψει να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους.

1. Το πεδίο της θέλησης
Το πρώτο φασματικό πεδίο είναι κατ’ εξοχήν τομέας στρατηγικός, παιγνιακός, δυναμικός και· ολιστικός. Συνδέεται με μια πολλαπλότητα δυναμικών συνιστωσών.

Γιατί οι πολιτικοί θα αποτύχουν
Τα προβλήματα της εποχής μας διαμορφώνονται υπό ορισμένη οπτική γωνία από τρεις παράγοντες:
1) Την περιβαλλοντική ανάγκη,
2) Την «διακυβέρνηση» και διαχείριση εκ μέρους των πολιτικών και
3) Την πολιτική ωριμότητα των λαών.

Και στα τρία η ανθρώπινη ευθύνη είναι εμφανής.

Κάπου στη δεκαετία του '60, στη μακρινή Βολιβία της Λατινικής Αμερικής, ο μικρός Οσκαρ είδε μια φωτογραφία που έδειχνε Ελληνες θαλασσινούς. Του έκανε μεγάλη εντύπωση το καπέλο που φορούσαν.

Εδώ και 12 χρόνια συμμετέχει ενεργά σε ένα κίνημα άμεσης δημοκρατίας, που κατάφερε να ακυρώσει τα σχέδια των διεθνών τραπεζών και της τότε κυβέρνησης για ιδιωτικοποίηση των υδάτινων πόρων.

Οι Διηπειρωτικοί πύραυλοι εξουθένωσαν στρατηγικά τη σημασία του κάθε Βοσπόρου. Η ανεξαρτησία των Βαλτικών Δημοκρατιών σε άλλη εποχή θα οδηγούσε σε Παγκόσμιο Πόλεμο όπως και πολλά άλλα σύγχρονα γεγονότα.
Πάνω από τη σύγχρονη ειρήνη δεν είναι ο πολιτισμός του ανθρώπου που ρίχνει τη σκιά του, αλλά η νέα τεχνολογική κλίμακα στρατηγικής και η καθολική καταστροφικότητα της.

Αποδοχή: Με τον όρο αποδοχή αποφάσεων  στην νομική επιστήμη, εννοούμε την παραίτηση των ενδιαφερομένων από την επιδίωξη ανατροπής της απόφασης με τα υπάρχοντα ένδικά μέσα.

Πραγματισμός συγκαταβατικότητας και συναίνεσης
Η δικαιοσύνη καλείται να λειτουργήσει -και λειτουργεί- υπό το καθεστώς ενός πραγματισμού. Διαφορετικά θα καταλήξει σε ένα θεσμικό και ηθικό ολοκληρωτισμό. Η δικαιοσύνη μπορεί να λειτουργήσει υπό τους όρους μιας εξελικτικής εκτίμησης. Θεμελιώδης προϋπόθεση για αυτό αποτελεί η νηφαλιότητα. Για να υπάρξει όμως μια αξιολογιητική επάρκεια προϋποτίθεται και η διαφάνεια για να λειτουργήσει. Δηλαδή, η δικαιοσύνη ως αξιολογητικός και αποδοτικός μηχανισμός αναδεικνύεται ως η ανάγκη μιας ολιστικής δυναμικής, μιας σύνθεσης, η οποία τελεί υπό έναν εξαιρετικό πραγματισμό.

Δεν είχαν περάσει παρά ελάχιστα λεπτά από το μακελειό που προκάλεσε ο Άντερς Μπρέιβικ στη Νορβηγία και σύσσωμοι οι μεγάλοι μιντιακοί κολοσσοί ανά τον κόσμο είχαν γεμίσει τις οθόνες τους με αναλυτές που εξηγούσαν γιατί οι Ισλαμιστές τρομοκράτες είχαν συμφέρον να χτυπήσουν την μακρινή Νορβηγία.

Η Ευρώπη και οι Η.Π.Α. κατακλύστηκαν από ειδικούς και μη που χαρακτήριζαν δεδομένη την ύπαρξη ισλαμιστών φανατικών πίσω από την πολύνεκρη παρανοϊκή επίθεση.

Η σημερινή οικονομία έχει θέσει ως όραμά της την καταναλωτική αειφορία. Η καταναλωτική αειφορία όμως έτσι όπως γίνεται αντιληπτή είναι αδιέξοδη.

Και, δυστυχώς για την βρετανική δημοκρατία, η φήμη δεν ήταν φήμη - αφού σύμφωνα με τις νέες αποκαλύψεις, ο ίδιος ο Μέρντοκ, ο γιος του Τζέιμς ή άλλα ανώτατα στελέχη του ομίλου του είχαν περισσότερες από εξήντα «ενημερωτικές» συναντήσεις με υπουργούς της βρετανικής κυβέρνησης τους τελευταίους 15 μήνες!  

«Νομίζετε ότι ο πρωθυπουργός έχει την παραμικρή εξουσία; Ξυπνήστε, η αληθινή εξουσία είναι το Καρτέλ. Ξέρετε τι μου θυμίζουν όλοι αυτοί, όταν βγαίνουν από τα υπουργικά συμβούλια;
Πιγκουΐνους που χειροκροτούν άλλους πιγκουΐνους, επάνω σε πάγο που λιώνει.»

Από την απαρχή της ελληνικής κρίσης χρέους το 2010, οι μεγάλοι παίκτες της Ευρώπης έπρεπε να είχαν κατανοήσει τους κινδύνους και τις συνέπειές της για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στους παρατηρητές σίγουρα δεν δίνουν αυτή την εντύπωση. Η κρίση πάντοτε αφορούσε πολλά περισσότερα από την Ελλάδα: μία άτακτη χρεοκοπία εκεί θα απειλούσε να τραβήξει άλλες οικονομίες της περιφέρειας του ευρωπαϊκού νότου, συμπεριλαμβανομένων κάποιων μεγάλων, σε μία δημοσιονομική άβυσσο, μαζί με μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες.

Συγγραφέας, σκηνοθέτης, δημοσιογράφος, μα πάνω απ’ όλα πολίτης –όπως δηλώνει ο ίδιος– ο Λουις Σεπούλβεδα αποτελεί μία από τις πιο συναρπαστικές προσωπικότητες της σύγχρονη διανόησης. Προσκεκλημένος στο φεστιβάλ Λογοτεχνία Εν Αθήναις, που ολοκληρώθηκε πριν από λίγες μέρες, ο Σεπούλβεδα μίλησε στο ελληνικό κοινό, επισκέφθηκε τη συνέλευση των Αγανακτισμένων και μοιράστηκε με το tvxs.gr τις ιδέες του για την παγκόσμια οικονομία, την ελληνική κρίση χρέους, την εμπειρία της Λατινικής Αμερικής και τις προτάσεις του για αντίσταση.