Φωτό:Wikimedia

Η αίσθηση ανυπαρξίας ως εμπνευστής των επιθυμιών

       Ο κύκλος της ανάπτυξης του ανθρώπου, από την ανθρωπογένεση έως την εποχή μας κλείνει και ανοίγει ένας νέος κύκλος τόσο προς μια νέα ψυχολογική όσο και προς μια νέα συστημική εξέλιξη. 
       Ένας νέος κύκλος θα αρχίσει, για τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα τόσο γνωστικός, συνειδησιακός όσο και λειτουργικός. Βιώνουμε απλώς την αφετηρία μιας μεγάλης αλλαγής που είναι πολύ πιο έκδηλη στην μεγάλη κλίμακα και την οικουμενική της βάση και δύναμη.
       Η καθημερινότητα μας διασκεδάζει με την «φαντασίωση του αναλλοίωτου», ή της αδράνειας ενός εσωτερικευμένου μέσα μας φαντάσματος.

Φωτό:Wikipedia

Φωτό:Wikipedia

        Αυτή η ενέργεια (της ψυχής) δεν κατέρχεται μέσα στην ατομική ζωή με κανένα άλλο τρόπο παρά με πλήρη κατοχή. Έρχεται στον ταπεινό και τον απλό. Έρχεται σε όποιον εξαλείφει αυτό που είναι ξένο και υπεροπτικό. Έρχεται σαν ηρεμία και μεγαλοπρέπεια.
        Όταν δούμε αυτούς στους οποίους κατοικεί γνωρίζουμε νέους βαθμούς μεγαλοσύνης. Από εκείνη την έμπνευση ο άνθρωπος επιστρέφει με ένα αλλαγμένο τόνο. Δε μιλά με τους ανθρώπους αποβλέποντάς την άποψή τους. Τους δοκιμάζει. Απαιτεί από μας να είμαστε λιτοί και ειλικρινείς.