|
Σε κάθε ιστορική περίοδο υπήρχε η σύγκρουση ανάμεσα στην κίνηση προς το μέλλον και την πρόοδο ή στην καταφυγή στο παρελθόν και την ενέλιξη μέσα σε αυτό. Εξάλλου είναι Χριστική η φράση για την αναγκαιότητα της συνύπαρξης του νέου οίνου σε νέους ασκούς. Συνεπώς η ανάγκη της νέας εποχής είχε ιδρυτικά ενσταλαχτεί στον Χριστιανισμό. Η ανάγκη της νέας εποχής είναι μια διαρκής ανάγκη που δεν καταλύεται. Το θέμα όμως είναι τι είναι νέο και τι είναι παλιό. Πάντα συκοφαντείται το νέο. Ο Χριστιανισμός αρχικά ως το νέο συκοφαντήθηκε «φαρισαϊκά», επίσης συκοφαντήθηκε «ρωμαϊκά» ή ακόμη από τον παγανιστικό συντηρητισμό και την παγανιστική συντηρητική φιλοσοφία. Με αντίστοιχο τρόπο οι σημερινές περιχαρακωμένες και μαζικές κοινωνίες συκοφαντούν το νέο.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
|
Πέμπτη, 28 Ιούλιος 2011 10:40 |
 Βρισκόμαστε πραγματικά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι εξελίξεων. Ο 21ος αιώνας αποδεικνύεται όλο και πιο πολύ ότι θα είναι καθοριστικός για το μέλλον. Ζούμε μια μεταβατική περίοδο ρύθμισης διογκούμενων περιβαλλοντικών, οικονομικών, πολιτικών και πολιτισμικών κρίσεων. Όλο το σύστημα του πολιτισμού της ανθρωπότητας λόγο της κρίσης στην οποία εισέρχεται θα τεθεί αναπόφευκτα σε νέα βάση. Το μέλλον των επόμενων εκατονταετιών θα κριθεί από την απόφαση και την επάρκεια δράσης της ανθρωπότητας απέναντι στη συστημική κλιμακούμενη κρίση.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Δευτέρα, 13 Δεκέμβριος 2010 17:14 |
|
 Οι θρησκείες και οι μεγάλες ηθικές φιλοσοφίες αγωνίστηκαν –όσο διατηρούσαν την ιδρυτική τους αγνότητα- να πείσουν τον άνθρωπο ότι:
Α. οι πραγματικές ανάγκες του καλύπτονται από λίγα υλικά αγαθά,
Β. η παραίτησή του από τον κόσμο της επιθυμίας θα τον απελευθέρωνε πνευματικά.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παρασκευή, 10 Δεκέμβριος 2010 13:56 |
 Στο προηγούμενο άρθρο είδαμε φευγαλέα ένα ενδεικτικό φάσμα οργανώσεων και προσώπων που εκπροσωπούνται από κουλτούρες οι οποίες συνήθως αποκαλούνται ως «εναλλακτικές», «συγκριτικές» ή «Νέας Εποχής». Όπως συμβαίνει σε κάθε ρεύμα σκέψης έτσι και αυτό της Νέας Εποχής, χρωματίστηκε αναπόφευκτα –στις περισσότερες περιπτώσεις- από την περιορισμένη φαντασία και τους ψυχολογικούς και μορφωτικούς περιορισμούς των ηγετών και των υποστηρικτών. Βασικό σημείο αποτελεί η περιορισμένη ερμηνεία για το τι είναι η πνευματικότητα και ποιο είναι το έργο του πνευματικού ανθρώπου. Σε μια συζήτηση για αυτούς τους περιορισμούς προσπαθεί να συμβάλει αυτό το άρθρο.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τρίτη, 07 Δεκέμβριος 2010 16:54 |
Αντίθετα με ότι συχνά πιστεύεται η προσδοκία σε μια Νέα Εποχή θα μπορούσε να θεωρηθεί αρκετά παλιά. Γενικά η προσδοκία σε μια Νέα Εποχή μπορεί να αποδοθεί με όρους οριοθέτησης που προηγούνται η έπονται των ιστορικών σταθμών της ιστορίας, του ανθρώπου και του πολιτισμού. Για παράδειγμα η Προσωκρατική περίοδος αποτελεί ένα τέτοιο ορόσημο τόσο υπό την έννοια της Δυτικής όσο και της Ανατολικής σκέψης και κοσμοθεώρησης.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Μερλώ Ποντύ
Φωτό:Wikimedia
|
Σχόλιο στο διαχρονικό νόημα της αντιδικίας μεταξύ Καίστλερ και Μερλώ Ποντύ
Υπάρχει ένας κύκλος αντιδικίας γύρω από την έννοια του Γιόγκι και του πολίτη του κόσμου ο οποίος άνοιξε από την μία με την απολογητική εναλλακτικότητα του Άρθουρ Καίστλερ και το βιβλίο του με τίτλο «Κομισάριος και o Γιόγκι»[1] και από την άλλη με την κριτική που του άσκησε ο Μερλώ - Ποντύ στο «Ανθρωπισμός και Τρομοκρατία».
Θα μπορούσε να υπάρξει ένας πιο θεραπευτικός και εναλλακτικός κύκλος. Ο Μερλώ - Ποντύ αδικεί την έννοια Γιόγκι καθώς την καθιστά συνώνυμη του κενού συναισθήματος.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παρασκευή, 29 Ιανουάριος 2010 12:32 |
|
Φωτό: Κολοκυθά Δήμητρα
|
«Τι έλεος ελπίζεις αφού έλεος δεν κάνεις»
William Shakespeare, [1]
Υπάρχει μια θεμελιώδης σύγχυση γύρω από την έννοια της παλιάς και της νέας εποχής.
Σε όλες τις εποχές ομάδες ανθρώπων ήθελαν να εξαγγείλουν μια νέα εποχή.
Σε όλες τις εποχές οι άνθρωποι, είτε υποστήριζαν έναν αναχρονισμό και μια στατικότητα είτε υποστήριζαν μια αλλαγή, μια νέα εποχή.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τρίτη, 02 Φεβρουάριος 2010 13:44 |
|
Φωτό: wikimedia
|
Ερχόμαστε τώρα στις κρίσεις που δοκιμάζουν τα άτομα κατά τη μετάβαση από το στάδιο του ενήλικου στο στάδιο των γηρατειών. Η πρώτη απ’ αυτές μπορεί να χαρακτηριστεί ως η κρίση του συνταξιοδοτούμενου ατόμου. Πολλά άτομα που, καθώς περνούν τα χρόνια, αισθάνονται το βάρος και την κούραση από την εργασία τους και που αναμένουν με ευχαρίστηση την ώρα που θα αποδεσμευθούν, απογοητεύονται όταν φθάσει αυτή η ώρα της εξόδου, πράγματι αισθάνονται έναν αποπροσανατολισμό και δεν γνωρίζουν τι κάνουν. Χάνουν την αίγλη και ίσως το γόητρο και την ικανοποίηση που τους έδινε η θέση που είχαν και το έργο που προσέφεραν στην κοινωνία.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τετάρτη, 27 Ιανουάριος 2010 13:53 |
|
Φωτό: wikimedia
|
|
Η σύγκρουση ανάμεσα στις γενιές έχει φθάσει σε ένα κρίσιμο και οξύ στάδιο. Τη σύγκρουση αυτή τη συναντάμε σε κάθε τομέα της ανθρώπινης δραστηριότητας με τόση συχνότητα, ώστε να είναι επείγουσα η ανάγκη μιας εξέτασης της πραγματικής της φύσης, των αιτιών που την προκαλούν καθώς και των μέσων που πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τον περιορισμό της.
Η γενική αυτή σύγκρουση εξειδικεύεται σε μια ποικιλία από δευτερεύουσες συγκρούσεις και διαμάχες, τις οποίες μπορούμε να κατατάξουμε σε δύο βασικές κατηγορίες που πρέπει καθαρά να διαφοροποιηθούν. Στην πρώτη κατηγορία ανήκει η σύγκρουση η οποία δημιουργείται από την ένταση της καθημερινής ζωής.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παρασκευή, 25 Σεπτέμβριος 2009 09:15 |
|
Φωτό: βικιπαίδεια
|
Σε κάθε εκλογές μας δίνεται η ευκαιρία να παρατηρήσουμε –στο βαθμό βέβαια που θέλουμε ειλικρινά να παρατηρήσουμε- τη χρήση των ιδεών για θεατρική κατανάλωση που μπορεί να βοηθήσει τη φιλοδοξία των ανθρώπων τόσο αυτών που εκλιπαρούν για μία ψήφο όσο και εκείνων που κατά βάθος επιθυμούν να αισθάνονται μέσα από την ανωνυμία τους ότι βρίσκονται υπεράνω των ιδεών και ότι τις ελέγχουν. Ίσως ο Πλάτωνας να γνώριζε από εκείνην, τη μακρινή σχετικά εποχή, τη σπουδαιότητα των ιδεών και να θέλησε με τη θεωρία του να προλάβει αυτή την κατάχρηση και υποβάθμισή τους σε εργαλεία εμφανούς και αφανούς εξουσίας.
Αλήθεια τι είναι μια ιδέα; Πώς υπάρχει; Μήπως υπάρχει επειδή απλώς και μόνον τη σκεφθήκαμε και επομένως με την ίδια ευκολία μπορούμε να την καταργήσουμε; Και ποια είναι η σχέση μας με αυτήν; Το ότι τη σκεφτόμαστε και τη «δεχόμαστε» διανοητικά σημαίνει αληθινή κατανόηση και αποδοχή;
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Φωτό: βικιπαίδεια
|
Περάσαμε την τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα, μετά από τον ψυχρό πόλεμο, και την πρώτη του 21ου αιώνα με προβληματισμούς που έφεραν στην επιφάνεια ένα πλήρες φάσμα αντικρουόμενων απόψεων. Η εποχή του ψυχρού πολέμου λειτούργησε σαν ένα πέπλο ή πέρασμα που εμπόδιζε να φανούν τα ψυχολογικά, τα ορθολογικά και τα ανορθολογικά στοιχεία των στάσεών μας απέναντι στην εθνική ταυτότητα, στην προοπτική της ταυτότητας και της τοπικότητας, στην ανθρωπότητα και την οικουμενικότητα. Πόσο σημαντικό είναι να προσδιορίσουμε και να κατευθύνουμε εμείς οι ίδιοι την προοπτική της Ελλάδας στον 21ο αιώνα;
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
|
|
|
|
