Φωτό: wikipedia

       1. Η κεντρική ιδιομορφία της ανθρώπινης εξέλιξης και ιστορίας βρίσκεται στο γεγονός ότι στον άνθρωπο η συνείδηση, ο υποκειμενικός παράγοντας, γίνεται ρυθμιστής του αντικειμενικού και πηγή γεγονότων και δράσης.
       Η παιδεία είναι ακριβώς το μέσο διαμόρφωσης αυτού του υποκειμενικού παράγοντα, της συνείδησης. Από αυτό το γεγονός ξεκινάει και η κυρίαρχη ευθύνη της παιδείας απέναντι στα γεγονότα και την μορφή του σύγχρονου κόσμου. 

Μέλος της Γραμματείας της ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ

       Στόχος μας είναι να εντοπίσουμε με αμεσότητα τις ρίζες που θεμελίωσαν το αλλοτριωτικό καθεστώς της εκπαίδευσης.
       Η ιστορία της εκπαίδευσης ξεκινάει απ’ την πρωτόγονη οικογένεια, όπου το παιδί γίνεται μιμητής των γονέων του, όχι συνειδητός μιμητής. Η μίμηση αυτή το μαγνητίζει στις εμπειρίες των γονέων του. Είναι δύσκολο να δούμε να μας δίνουν πολλές άλλες πληροφορίες εκτός από αυτήν οι σκοτεινές αρχές της παιδαγωγικής που είναι θαμμένες στην σκουριά του υποσυνείδητου της Ανθρωπότητας. Αν θεωρήσουμε τον άνθρωπο σαν μιμητή πρέπει να τον θεωρήσουμε πρώτα σα παρατηρητή και μετά σαν μιμητή και δημιουργό.      

      Στην αρχαία Αίγυπτο κυριάρχησε ιστορικά η μεγάλη Φαραωνική και ιερατική αυθεντία, διαμορφώνοντας δύο επίπεδα εκπαίδευσης:

1ο Το επίπεδο εκπαίδευσης των προνομιούχων για την ταξική τους διαιώνιση. Αυτό δεν ήταν εντελώς τελετουργικό, περιλάμβανε άμεση ροή πληροφορίας χωρίς τελετουργία, όπως πχ. η εκπαίδευση των γραφέων της Αιγύπτου. Στο επίπεδο αυτό εκπαιδεύονταν και οι επικεφαλείς των τελετουργιών, οι χειριστές και οι τελετάρχες, όπως οι Φαραώ.
2ο Το επίπεδο εκπαίδευσης του λαού που συμμετείχε στις τελετουργίες υπό την σχέση εξουσίας των Φαραώ πάνω του.