|
 Ρυθμιστές κλίμακας στον σύγχρονο άνθρωπο και τον πολιτισμό
Η ζωή διαμορφώνεται από την προσπάθεια ικανοποίησης της ανάγκης του προσώπου για ελευθερία και της ανάγκης της κοινωνίας για συστημική οργάνωση. Και οι δύο ανάγκες είναι πάντα παρούσες και απαιτούν ικανοποίηση.
Μεγάλες κρίσεις επιβίωσης προέκυψαν κάθε φορά που επιδιώχτηκε η ικανοποίηση της μιας ανάγκης εις βάρος της άλλης. Αυτό συνέβη ακόμη και εάν υπήρξαν συστήματα που υποστήριζαν ότι ευνοούν την ανάπτυξη του προσώπου, ενώ στην πραγματικότητα το αλλοτρίωναν ως πρόσωπο.
|
|
Περισσότερα...
|
 |
 |
|
Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ & Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Το δοκίμιο με τίτλο: «Η έννοια του δημοσίου συμφέροντος και η προστασία του Συντάγματος» θεωρεί πως το αληθινό επίκεντρο της σημερινής κρίσης του κόσμου δεν είναι ακριβώς η οικονομία, παρόλο που εκφράζεται μέσω αυτής, αλλά η ανθρώπινη ιδιοτέλεια και η λανθασμένη αντίληψη των εννοιών. Στο επίπεδο των εννοιών η ανθρώπινη αντίληψη είναι ειδεχθώς ανεπαρκής και διαστρεβλωτική της αλήθειας. Το πρόβλημα του ανθρώπου, ατομικό και συλλογικό, ήταν πάντοτε η εναρμόνιση ατόμου και συνόλου και οι ιδεολογίες προσπάθησαν να καλύψουν ανεπιτυχώς τη μία ή την άλλη ανάγκη μέσω είτε ανταγωνιστικής «ελευθερίας» είτε πρόνοιας χωρίς ελευθερία. Φυσικά και τα δύο συνέτειναν στην ανελευθερία και στην ανασφάλεια, σωματική και πνευματική. Όμως κάθε κατάτμηση της φύσης του όντος είναι λανθασμένη μέθοδος και αντίληψη, έστω και αν περιέχει τμήματα της αλήθειας.
Μέσα σε αυτό το τραγικό δίπολο σύγκρουσης η έννοια του «δημοσίου συμφέροντος» σέρνεται ανηλεώς ανάμεσα στην έμμεση ταύτισή της με τα συμφέροντα των διαφόρων ελίτ μέχρι την ταύτισή της με τις βασικές ανάγκες και τα ιδιοτελή συμφέροντα των μαζών. Όλο το φάσμα των διαφοροποιήσεων της αντίληψης για το δημόσιο συμφέρον είναι ανθρωποκεντρικό, γιατί στην καλύτερη περίπτωση στηρίζεται εν μέρει στην ανάγκη των πολλών ανθρώπων ως πρόνοια, αλλά σε όλες τις περιπτώσεις αποβλέπει και εκτρέπεται στην ικανοποίηση της ανθρώπινης επιθυμίας των λίγων ή των πολλών.
Περιεχόμενα:
1. Tι είναι το δημόσιο συμφέρον που τόσο εύκολα αναφέρουν οι πάντες και κυρίαρχα οι πολιτικοί παράγοντες;
2. Η ανεπάρκεια της διανοητικής ανάλυσης και κατανόησης - Η ανεπάρκεια της συναισθηματικής αντίδρασης
3. Ο φορέας του δημοσίου συμφέροντος
4. Το δημόσιο συμφέρον χωρίς το κράτος πρόνοιας και τα Ατομικά Δικαιώματα ως μέρος του
5. Η προστασία του Συντάγματος ως δικαίωμα και υποχρέωση του πολίτη
6. Η διάσταση ανάμεσα στη λαϊκή εντολή και την κυβερνητική πρακτική - Η ευθύνη του πολίτη - Συμπέρασμα |
|
Τρίτη, 17 Ιανουάριος 2012 13:35 |
 Η σχεδόν υποδόρια συνέχιση της κυριαρχίας της εθνικής πολιτικής αναγκαστικά έρχεται αντιμέτωπη με τις πέντε πλάνες της όταν εισέρχεται στην παγκόσμια εποχή.
Αυτές είναι η πλάνη του παγκοσμιοποιημένου κόσμου, η εθνική πλάνη, η νεοφιλελεύθερη πλάνη, η νέο-μαρξιστική πλάνη και η τεχνοκρατική πλάνη.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Δευτέρα, 02 Ιανουάριος 2012 15:35 |
 Ρωτούν πολλοί. Υπάρχει ελπίδα για την Ελλάδα το 2012;
Η απάντηση είναι, δυστυχώς, «όχι». Ιδιαίτερα εάν συνεχίσουμε με τον τρόπο που γνώριζε (και μας έμαθε) η μιάμιση ελληνική πολιτική γενιά που διαχειρίστηκε τα πράγματα τα χρόνια που ακολούθησαν τη μεταπολίτευση. Και για να είμαστε σωστοί, αυτοί που ανέλαβαν τα ηνία τα τελευταία χρόνια ως «νέοι» και «φερέλπιδες», δεν ήταν τίποτα άλλο από μιντιακά υποπροϊόντα της γενιάς του Πολυτεχνείου. Ελπιδοφόροι, απλά επειδή ήταν νέοι σε ηλικία, αλλά κατά τα άλλα… Γιαλαντζί ΠΑΣΟΚοι, γιαλαντζί, Δεξιοί. Ακόμη και γιαλαντζί «ακροδεξιοί» που μπήκαν σε μια συστημική κυβέρνηση τραπεζιτών για να πάρουν μια καρεκλίτσα. Και τριγύρω το χάος.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Δευτέρα, 17 Οκτώβριος 2011 16:05 |
 Δύο Ελληνίδες, οι Όλγα Γεωργίου Γεριτσίδου και Τάνυα–Μαρία Γεριτσίδου, κατέθεσαν προσφυγή κατά του πρωθυπουργού, μη αναγνωρίζοντάς τον ως νόμιμα εκλεγμένο.
Δείτε τι γράφουν:
«Δεδομένης της ολοένα και χειρότερης αντι-ανθρωπιστικής και κατάφωρα αντι-δημοκρατικής και ανθελληνικής κατάστασης στην Ελλάδα υπό την μη δημοκρατικώς νομιμοποιούμενη κυβέρνηση του Γεωργίου Α. Παπανδρέου, ο οποίος όπως προδήλως αποδεικνύεται αναρριχήθηκε στην εξουσία με ψευδεπίγραφο προεκλογικό πρόγραμμα, κατάργησε, περιόρισε ή κατάφωρα αγνόησε κάθε Δημοκρατικό θεσμό ενώ επιδίδεται μέχρι και σήμερα σε όργιο τρομοκρατίας, παραπληροφόρησης και καταδίωξης των Ελλήνων Πολιτών,
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τρίτη, 23 Αύγουστος 2011 11:28 |
 Τα χρήματα δεν είναι αναγκαία µόνο για τη δημιουργία μιας καλύτερης ζωής για τους ανθρώπους, αλλά απαραίτητη συνθήκη ύπαρξης για τα κράτη, όπως αυτά άρχισαν να μορφοποιούνται στη διάρκεια του 16ου και 17ου αιώνα. Τα κράτη του σύγχρονου κόσμου προέκυψαν µμέσα από ποικίλες ανατροπές που διέφεραν εν πολλοίς µεταξύ τους. Πέρα από τους ιστορικούς λόγους για τη δηµιουργία ενός κράτους, υπήρξαν περιπτώσεις που αυτά ξεπήδησαν µέσα από τυχαίες συγκυρίες. Άλλα πάλι ήρθαν ως αποτέλεσµα των σκόπιµων ενεργειών ενός βασιλιά και άλλα ως αποτέλεσµα ευνοϊκών φυσικών και γεωγραφικών παραγόντων.
|
|
Περισσότερα...
|
 Αυτό είναι ένα πολύ παλιό ζήτημα στην πολιτική και τη συνταγματική ανάλυση.
Η λαϊκή εντολή φυσικά δεν μπορεί να βρίσκεται πάντοτε σε συμφωνία με την κυβερνητική πρακτική, όχι μόνον γιατί υπάρχουν διαφοροποιημένες αντιλήψεις και ανάμεσα στους πολίτες, αλλά και κυρίως επειδή υπάρχουν και απρόβλεπτες υπό διαχείριση και ρύθμιση καταστάσεις για τις οποίες η λαϊκή εντολή δεν πρόβλεψε.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Πέμπτη, 04 Αύγουστος 2011 14:15 |
 Η οικονομική κρίση έχει προκαλέσει πολλές ανατροπές σε αυτά που εθεωρούντο δεδομένα, όπως στην κρατική κυριαρχία, τα ατομικά δικαιώματα, την κοινωνική πρόνοια, τον δημόσιο χαρακτήρα βασικών αγαθών, και φαίνεται να έχουν υπερισχύσει οι ιδιωτικές οικονομικές σχέσεις επί των συνταγματικών αρχών.
Επανερχόμενοι λοιπόν στην έννοια του «φορέα του δημοσίου συμφέροντος» θα πρέπει να πούμε ότι είναι πιθανόν οι πολιτικοί, λέγοντας ότι φορείς του δημοσίου συμφέροντος είναι αυτοί και τα αρμόδια όργανα του κράτους, να χρησιμοποιούν λανθασμένα τον όρο «φορείς» και να εννοούν ότι αυτοί μπορούν να αποφασίζουν και όχι άλλος με συνέπεια να περιττεύουν οι διαμαρτυρίες εκ μέρους των πολιτών.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τρίτη, 02 Αύγουστος 2011 12:05 |
 Συλλογικότητες- Ομαδικότητες
Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι σχετικά καινοφανές, να υπάρχει δημόσιο συμφέρον χωρίς ταυτόχρονη ύπαρξη του κράτους πρόνοιας. Τα κράτη ισχυροποιήθηκαν πολύ μέσω της παρεχόμενης πρόνοιας, η οποία ανέπτυξε και συμπαγοποίησε τον κοινωνικό ιστό, το «ανήκειν». Αυτό απαίτησε και αύξηση της δύναμης ελέγχου.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παρασκευή, 29 Ιούλιος 2011 14:20 |
 Οι πολιτικοί φαίνεται να πιστεύουν - άλλοι το διατυπώνουν ρητά και άλλοι το αποδέχονται σιωπηρά - ότι ο φορέας του δημοσίου συμφέροντος είναι η κυβέρνηση, το πολιτικό σύστημα και τα αρμόδια όργανα, πράγμα που κατά την άποψή τους σημαίνει πως δεν μπορεί κανείς να αντιλέξει στις επιλογές τους παρά μόνον στις εκλογές!! Αλλά αυτό είναι μία τραγική αυταπάτη που μαρτυρά ότι η τάση για εξουσία αντιστρέφει τις αξίες ακόμη και εν αγνοία του ενδιαφερομένου για την αντιστροφή που τους κάνει.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τετάρτη, 27 Ιούλιος 2011 16:05 |
 Η ανεπάρκεια της συναισθηματικής αντίδρασης
Αυτό είναι ένα σημείο που απαιτεί μεγάλη προσοχή, γιατί συχνά ο άνθρωπος εξαντλεί τη σχέση του με τις έννοιες στο διανοητικό επίπεδο -όσο υψηλού επιπέδου και αν είναι αυτό- ενώ στο ψυχολογικό επίπεδο (που δεν συμπίπτει με το συναίσθημα ή το νου, αλλά είναι ευρύτερο και περιεκτικότερο) εξακολουθεί να είναι τόσο ξένος προς αυτές όσο και πριν.
Για παράδειγμα, σύμφωνη με αυτή την αλήθεια είναι η «ξύλινη γλώσσα» των πολιτικών, δηλαδή ο άνευ ουσίας λόγος (που συχνά βέβαια είναι και άνευ διανοητικής αντίληψης) ο οποίος δεν έχει καμμία επιρροή στην πράξη τους, υπαρχούσης έτσι μιας ειδεχθούς απόστασης ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη. Αυτή η απόσταση ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη δεν επιτρέπει την ορθή πράξη, την αληθινή πράξη.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Δευτέρα, 25 Ιούλιος 2011 13:14 |
 1. Tι είναι το δημόσιο συμφέρον που τόσο εύκολα αναφέρουν οι πάντες και κυρίαρχα οι πολιτικοί παράγοντες;
1.-Το δημόσιο συμφέρον δεν συμπίπτει με το εθνικό συμφέρον, είναι τεμνόμενα αλλά όχι απολύτως συμπίπτοντα. Αναφέρεται στην κοινωνία που δημιουργεί ένα κράτος, στον λαό, που μπορεί να απαρτίζεται από διάφορες εθνότητες. Αυτό δεν σημαίνει ότι το δημόσιο συμφέρον περιλαμβάνει αδιαφορία για όσους δεν διαθέτουν την υπηκοότητα του συγκεκριμένου κράτους. Αντιθέτως, η ορθή πρόνοια και το ορθό ενδιαφέρον για όλους τους ανθρώπους όχι μόνον επιβάλλεται από το διεθνές δίκαιο, αλλά είναι και στοιχείο του δημοσίου συμφέροντος, επειδή αυτό δεν αναφέρεται μόνον στις υλικές συνθήκες, αλλά και σε εκείνα τα ψυχολογικά προαπαιτούμενα που απαιτούνται για την υγιή κοινωνία και την εξέλιξή της.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παρασκευή, 08 Απρίλιος 2011 16:56 |
|
 Τα παγκόσμια πράγματα αποδεικνύουν πλέον ότι η ανάγκη για απόλυτη ιδιωτική πρωτοβουλία ήταν μύθος, αλλά τώρα πια είναι αργά για να μετανοιώσουν οι αποδέκτες του συνθήματος. Σε καμμία βέβαια περίπτωση με αυτό δεν εννοούμε ότι το κράτος είναι η ορθή λύση, γιατί κανένας θεσμός δεν μπορεί να λειτουργήσει αν δεν υποστηριχθεί σοβαρά από την πλειονότητα.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Δευτέρα, 04 Απρίλιος 2011 11:48 |
|
 Στο φύλλο της 10ης Μαρτίου το "Πoντίκι" παρουσίασε την απόρρητη έκθεση ενός κλιμακίου αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ., η οποία παραγγέλθηκε από την ηγεσία της, ώστε να εξεταστεί από τη σκοπιά τους το ζήτημα της μετανάστευσης σε ό,τι αφορά τις αιτίες του και τις προβλέψεις για τις προϊούσες τάσεις διόγκωσής του ως ιδιαίτερου φαινομένου.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παρασκευή, 01 Απρίλιος 2011 14:55 |
Τα τελευταία χρόνια, με την άνοδο του νεοφιλελευθερισμού, έχουμε ακούσει υπερβολικά πολλά για την ελεύθερη οικονομία και τον περιορισμό του κράτους, που δεν μπορεί παρά να μας προκαλεί κατάπληξη η εμφάνιση του κράτους ισχυροποιημένη και αλαζονική όσο ποτέ.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παρασκευή, 25 Φεβρουάριος 2011 17:43 |
 Στο παρελθόν, οι επαναστάσεις υποκινούνταν από αντικειμενικούς λόγους, όπως η άνιση κατανομή της ιδιοκτησίας και ο ηγεμονικός αυταρχισμός. Συχνά επίσης, οι επαναστάσεις είχαν να κάνουν με τον ιμπεριαλισμό, έχοντας εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα. Η σημερινή όμως εποχή είχε αρχίσει να μας παρέχει τη βεβαιότητα -όχι του «τέλους της ιστορίας»- αλλά του τέλους των επαναστάσεων. Αυτό συνέβη, όχι επειδή έλειπαν οι αντικειμενικοί λόγοι αλλά επειδή αυτοί δεν μπορούσαν να συνδεθούν με ένα μαζικό πολιτικό υποκείμενο.
Για παράδειγμα, το πολιτικό υποκείμενο στη Γαλλική Επανάσταση, ήταν μια συγκεκριμένη τάξη. Στην Οκτωβριανή Επανάσταση, τα σοβιέτ είχαν μαζί τους ένα αντικειμενικό εργαλείο, αυτό της τρομερής ανισότητας στην κατανομή της γης, όπου θα προτιμιόταν μια κοινότητα κολεκτιβιστική, παρά μια φεουδαρχική εκμετάλλευση.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παρασκευή, 11 Φεβρουάριος 2011 17:56 |
|
Αναλογιζόμενοι το γεγονός ότι ο Γερμανικός λαός γέννησε στη μουσική έναν Μπετόβεν [1], στη φιλοσοφία έναν Καντ, στην πολιτιστική δημιουργία έναν Γκαίτε, στην ποίηση έναν Χαίλντερλιν, -και πολλούς άλλους πνευματικούς δημιουργούς- θα μπορούσαμε να πούμε πως ο ρόλος της Γερμανίας ήταν η πνευματική ηγεσία. Τί άλλαξε όμως στην πορεία της; Με την έλευση του Όττο Φον Μπίσμαρκ -του πρωταγωνιστή της ίδρυσης του Β Ράιχ- παγιώθηκε μια τάση για υλική κυριαρχία.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τετάρτη, 05 Ιανουάριος 2011 10:41 |
|
 Ο τίτλος αυτός είναι εισηγητικός και απολογητικός για τη δυναμική του ανθρώπου. Περιλαμβάνει τόσο την έννοια της θεώρησης του ανθρώπινου παράγοντα, τον ευγενή αναρχισμό του Κροπότκιν αλλά και την εσωτερικότητα που αναδεικνύει μια μεταφυσική ηθική και ενόραση ή αναγνώριση του εαυτού, όπως την υποδηλώνει ένας Μάιστερ Έκχαρτ ή ένας Ουΐτμαν.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Πέμπτη, 09 Δεκέμβριος 2010 17:48 |
|
 Τα πολιτικά κόμματα, οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αποτελούν τους πιο διεφθαρμένους θεσμούς στη χώρα, σύμφωνα με το βαρόμετρο της Διεθνούς Διαφάνειας που δόθηκε στη δημοσιότητα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της διαφθοράς, την Πέμπτη.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τρίτη, 07 Δεκέμβριος 2010 13:36 |
|
 Σοκ προκαλεί ο τίτλος ολοσέλιδης σχεδόν ανάλυσης της συντηρητικής γερμανικής εφημερίδας «Ντι Βελτ»: «Ο φρικτός δεσμός ανάμεσα στις τράπεζες και τα κράτη». Πέρα όμως από τις εντυπώσεις, το σημαντικότερο είναι πως οι αποκαλυπτικοί πίνακες της εφημερίδας δίνουν απάντηση στο ερώτημα που κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης απασχολεί εκατομμύρια Ευρωπαίων πολιτών: «Γιατί οι κυβερνήσεις των χωρών-μελών της Ευρωζώνης και ολόκληρης της ΕΕ διασφαλίζουν πρωτίστως και υπεράνω όλων τα συμφέροντα των τραπεζών, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις που αυτό έχει στο βιοτικό επίπεδο των λαών της Ευρώπης;».
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παρασκευή, 05 Νοέμβριος 2010 12:12 |
|
 Mέρος Α'
Ακόμη και στο πεδίο του προφανούς, που εκδηλώνεται σαν κοινή γνώμη συγκινησιακά και ενστικτωδώς, αναπτύσσονται επιφανειακά προοδευτικές στάσεις, οι οποίες ωστόσο στο βάθος τους αναδεικνύουν μια θεμελιώδη ιδιοτέλεια και μονομέρεια.
Μία τέτοιου είδους στάση, για παράδειγμα, ήταν οι τάσεις ουδετερότητας ή και πασιφισμού στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ενός πολέμου που ήταν καθοριστικός για το γίγνεσθαι της ανθρωπότητας.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Σάββατο, 06 Νοέμβριος 2010 12:45 |
|
Η Μαριναλέντα, µια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνοµικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται µε 15 ευρώ τον µήνα. Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παρασκευή, 29 Οκτώβριος 2010 14:37 |
|
 Σε αυτήν την εποχή της κλιμακούμενης διεθνούς οικολογικής και οικονομικής κρίσης το πρωταρχικό μας πρόβλημα είναι η ελαχιστοποίηση του αποτυπώματός μας και της ανάγκης μας για υλικές ροές, για θεσμούς και για θεάματα. [1]
Η θεμελιώδης λοιπόν ανάγκη μας για να μπορέσουμε να περάσουμε από το βασίλειο της αναγκαστικότητας και της εξουσίας στο βασίλειο της ελευθερίας είναι η ελαχιστοποίηση των αναγκών μας σε υλικές ροές και κατανάλωση. Αυτό το εγχείρημα θα ελαχιστοποιήσει την ανάγκη μας για εργασία και θα συνδεθεί με την αλλαγή της ποιότητας, τα χαρακτηριστικά και τις κατευθύνσεις της εργασίας.
|
|
Περισσότερα...
|
|
Δευτέρα, 11 Οκτώβριος 2010 15:15 |
|
Φωτό:Wikimedia
|
Όλη αυτή η φιλοσοφία της δήθεν «ελευθερίας» κινείται στο πλαίσιο της αξιολόγησης της ικανότητας για πλουτισμό ως αποκλειστικής αξίας, που είναι ατταβιστικό, πανάρχαιο και αφορά μοναδικά την επιβίωση, αλλά πλέον όχι ως ανάγκη, αλλά μετασχηματισμένη σε υπεροχή.
Η επιμονή σε αρχέγονα ένστικτα έξω από την καθαυτή λογική του ενστίκτου, που εδράζεται στην ανάγκη, αναδεικνύει τη διαστρέβλωση της λογικής του ενστίκτου, π.χ. της επιβίωσης.
Γι’αυτό θα επισημάνουμε τα παρακάτω.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Δευτέρα, 11 Οκτώβριος 2010 13:42 |
|
Φωτό:Wikimedia
|
«Να ζήσεις σε ενδιαφέρουσες εποχές»
Κινέζικη ευχή - παροιμία
Εισαγωγή
Δεν είμαι σίγουρος αν η παραπάνω παροιμία συνιστούσε ευχή ή κατάρα όταν την έλεγαν οι Κινέζοι. Η γνώμη μου είναι ότι: α) ζούμε όντως σε ενδιαφέρουσες εποχές, χωρίς η παρατήρηση να αφορά ειδικά την Ελλάδα και β) δεν μπορούμε παρά να αντιμετωπίζουμε αυτό το δεδομένο υπό την θετική του προοπτική.
Δεν υπάρχει καλύτερος παιδαγωγός από τις δυσκολίες και τις κρίσεις. Οι άνοστες εποχές των ήρεμων νερών χρησιμεύουν ως υπναγωγά: ναρκώνουν την συνείδηση και παραλύουν την λογική και την προβλεπτικότητα.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Σάββατο, 09 Οκτώβριος 2010 13:45 |
|
Φωτό: βικιπαίδεια
|
Η Ελλάδα είναι μια χώρα με έναν δεδομένο στρεβλό πολιτικό Κεϋνσιανισμό, με δημοσιονομικό ντάμπινγκ του μεγάλου ιδιωτικού τομέα και με ένα κορπορατικό συντεχνιακό χαρακτήρα στην επιχειρηματικότητα και την απασχόληση με μεγάλη ισχύ επιχειρηματικών εταιρικών και οικονομικών παραγόντων, με λαίμαργους και άπληστους -για εξουσία, φήμη, ενίοτε για χρήμα - πολιτικούς. Είναι μια χώρα με υπηρεσίες ακατάλληλες και ενδοτικές σε χρηματισμό και κομματισμό, με βραδεία αντανακλαστικά αυτεπάγγελτης προσέγγισης σε θέματα δικαιοσύνης, από τον πολίτη ως τον τελευταίο λειτουργό της δικαιοσύνης. Μια χώρα επίσης διαβρωμένη πολιτισμικά από τον καταναλωτισμό. |
|
|
Περισσότερα...
|
|
Δευτέρα, 04 Οκτώβριος 2010 10:52 |
|
Φωτό: wikimedia
|
|
Α.- Η Κρίση
Αυτό είναι το θέμα των ημερών μας παγκόσμια, μόλις στις αρχές του 21ου αιώνα, μετά από εκείνες τις ανόητες γιορτές για το millenium το 2000. Τι ακριβώς όμως γιορταζόταν από την παρακμάζουσα Δύση; Το άγνωστο, μια επερχόμενη καταστροφή ή ένα θαύμα που θα μας έσωζε από της αυτοκαταστροφή μας;
Από μια άλλη άποψη βέβαια -χωρίς ειρωνεία ή χιούμορ- η σημερινή κρίση είναι ορθή, όπως κάθε κρίση που μας φέρνει αντιμέτωπους με τις αυταπάτες και τα λάθη μας. Δυστυχώς χωρίς κρίσεις δεν είμαστε ικανοί να προχωρήσουμε λόγω της αδράνειας της συνείδησής μας –γιατί αδράνεια σωματική ή επιθυμησιακή δεν υφίσταται, αντιθέτως αυτά βρίσκονται σε συνεχή υπερένταση. Αλλά αυτή ακριβώς η υπερένταση είναι απόδειξη της συνειδησιακής αδράνειας.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τρίτη, 28 Σεπτέμβριος 2010 11:08 |
|
Φωτό: wikimedia
|
|
Ενώ τα έθνη γεννηθήκανε με τη λογική της διεκδίκησης της ελευθερίας τους, αυτά πολύ γρήγορα κινηθήκανε να την αφαιρέσουν από άλλους υιοθετώντας ιμπεριαλιστικά, σοβινιστικά, μεγαλοϊδετικά και επεκτατικά οράματα.
Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση της Ιταλίας, που παρότι είχε ιδεολογικές προδιαγραφές σε ένα βάθος δεκαετιών -από το κίνημα των Καρμπονάρων αλλά και από την δραματική βίωση της ιστορίας από την Αναγέννηση και μετά στο έδαφος της- μετά από τον εθνικοαπελευθερωτικό της αγώνα και τον σχηματισμό της σε ένα ενιαίο κράτος, πολύ γρήγορα στράφηκε στη μεγάλη ιδέα και στο Ρωμαϊκό mare nostrum. |
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τετάρτη, 22 Σεπτέμβριος 2010 11:32 |
|
Φωτό:Wikimedia
|
Εύλογα πρέπει να ερωτάται σε σχέση με αυτή την ελευθερία:
(α) Αποσκοπεί στην ελεύθερη διακίνηση των αγαθών προς όφελος όλων ή κυρίως στην ελευθερία της κερδοσκοπίας των εμπόρων; Αυτά είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα, αν και μπορεί να συντρέξουν συμπτωματικά, αλλά παροδικά, στη δεύτερη περίπτωση.
(β) Το όφελος εν προκειμένω τι περιεχόμενο έχει, οικονομικό, πολιτισμικό ή άλλο; Ή ποια είναι τα διακινούμενα αγαθά;
(γ) Η ελεύθερη διακίνηση αγαθών τι επιπτώσεις επιφέρει στον πλανήτη;
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Πέμπτη, 16 Σεπτέμβριος 2010 14:13 |
|
Φωτό:Wikimedia
|
1. Γενικά
Δεν ξέρω πόσοι θυμούνται την ταινία «Οι Αδιάφθοροι» του Μπράιαν ντε Πάλμα, που δείχνει τις ΗΠΑ την εποχή της ποτοαπαγόρευσης και τη σύγκρουση μιας τετραμελούς ομάδας για την καταπολέμηση του παράνομου εμπορίου αλκοόλ με την συμμορία του Αλ Καπόνε.
Σε κάποιο σημείο της ταινίας ένας από την ομάδα που ήταν ήδη έμπειρος αστυνομικός (Σων Κόνερυ), οδηγεί την ομάδα στην είσοδο ενός παράνομου εργαστηρίου ποτοποιίας στο κέντρο της πόλης, που δεν διέθετε καμία ειδική κάλυψη. Ο επί κεφαλής της ομάδας (Κέβιν Κόστνερ), ρωτάει κατάπληκτος: «Μα καλά, το εργαστήριο βρίσκεται στη μέση της πόλης;» Για να πάρει την απάντηση: «Τι νόμιζες; όλοι ξέρουν που βρίσκεται αλλά κανείς δεν θέλει να ανακατευθεί».
Ήταν η εποχή της εξαγοράς των πάντων (πολιτικών, αστυνομικών, κρατικών υπαλλήλων, δικαστών κλπ) από τις συμμορίες που λυμαινόντουσαν τη χώρα.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τρίτη, 14 Σεπτέμβριος 2010 13:43 |
|
Χάρτης:Wikimedia
|
1. Η Ελλάδα πρέπει να συνειδητοποιήσει την σύγχρονη τραγικότητα έγκαιρα, πριν αυτή ενσκήψει συντριπτικά και πριν η ανεπάρκεια ύφους, ήθους και αποτελεσματικότητας ολοκληρωθεί.
2. Η τραγικότητα συνίσταται σε διεθνείς, ευρωπαϊκές και περιφερειακές συγκυρίες.
Mέσα στην τραγικότητα δεν πρέπει να μην δούμε ότι πολλές τριβές του παρελθόντος απέρχονται και έρχονται νέες ή περνάμε σε νέα φάση ίσως πιο χθόνια παλαιών ζητημάτων ανάμεσα στα οποία πρέπει να ξεχωρίσουμε το Μεσανατολικό, και το Βαλκανικό.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τρίτη, 24 Αύγουστος 2010 14:18 |
|
Φωτό: wikimedia
|
|
(Α) Ένα πράγμα που δεν ομολογείται στις διάφορες θεωρήσεις της οικονομικής κατάστασης, αλλά και σε θεωρίες για την οικονομία, είναι η φύση της λειτουργίας της οικονομίας (ορισμένου τουλάχιστον επιπέδου) ως ισχύος και εξουσίας. Η εξουσία δεν ταυτίζεται με τη διακυβέρνηση καθαυτή ούτε με τους φορείς της –αν και συνήθως είναι αυτό που συμβαίνει με τη συνδρομή και άλλων παραγόντων. Θα μπορούσαμε να αποδώσουμε στην εξουσία την προσπάθεια, μέσω πράξεων ή παραλείψεων, για χειραγώγηση της συνείδησης των άλλων, πολλών ή λίγων, των γεγονότων και κάθε άλλου παράγοντα με σκοπό που δεν συνάδει προς το κοινό καλό, ακόμη και αν η μεμονωμένη πράξη δεν είναι καθαυτή ενάντια σε αυτό. |
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τρίτη, 27 Ιούλιος 2010 16:51 |
|
Φωτό:Wikimedia
|
Ελευθερία και Σύστημα Αξιών
Η ελευθερία είναι ήδη μία αξία και μάλιστα από τις θεμελιωδέστερες. Υπάγεται από τη φύση της σε ένα σύστημα αξιών, όπως άλλωστε και κάθε αξία. Αν δεν μπορεί να ενταχθεί στο σύστημα αυτό, τότε δεν θα πρόκειται για κάποια αξία, αλλά για έλλειψη αξίας, για ένα χάος.
Η έννοια «αξία» έχει πάντοτε ένα ηθικό και διαπιστευτικό υπόβαθρο –ηθικό τουλάχιστον για την εποχή της. Κάθε αξία αποτελεί μια αναφορικότητα στην ολότητα και την υπέρβαση και αυτή είναι η αληθινή φύση της.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Σάββατο, 17 Ιούλιος 2010 11:19 |
|
Φωτό: wikimedia
|
|
Το κεντρικό πρόβλημα των σύγχρονων αντιλήψεων για την οικονομία είναι η ελευθερία της οικονομίας από το κράτος. Εδώ πρέπει να θέσουμε δύο ερωτήματα εννοιολογικά:
1) Τι εννοούμε με τον όρο οικονομία;
2) Τι εννοούμε με τη μη ανάμειξη του κράτους;
Ας ασχοληθούμε με τον όρο οικονομία. Με πολύ απλά λόγια θα μπορούσαμε να πούμε ότι η οικονομία είναι ο τομέας της ζωής όπου ο άνθρωπος κάνει χρήση των διατιθέμενων μέσων, για να μπορέσει να επιβιώσει και να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τετάρτη, 07 Ιούλιος 2010 15:53 |
|
Φωτό:Wikimedia
|
Δικαιοδοσία-Οριακή Σύμβαση-Έσχατη Ευθύνη-Εσχάτη Προδοσία και Εσχάτη Κρίση
Το ζήτημα της συνείδησης είναι να αναλαμβάνει τον ρόλο της με όρους αρχών και νηφαλιότητας. Με όρους αρχών πρέπει να δούμε και το ζήτημα της δικαιοδοσίας.
Το ζήτημα της συνείδησης δεν είναι αυτή να αναλαμβάνει τον ρόλο της μόνο σε εποχές κρίσεων και σημαντικών γεγονότων, με όρους επίκρισης και έντασης επικαιρότητας.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Δευτέρα, 28 Ιούνιος 2010 13:47 |
|
Φωτό:Wikimedia
|
Μπορεί μέχρι στιγμής να μοιάζει με κακό όνειρο από το οποίο ευελπιστούμε ότι αργά ή γρήγορα θα ξυπνήσουμε.
Όμως αυτό που ζούμε τους τελευταίους μήνες φαίνεται ότι ξεπερνάει κατά πολύ τα όρια μιας οικονομικής κρίσης, η οποία αφού εκδηλωθεί και εκτονωθεί, αφού κάνει τον κύκλο της δηλαδή, θα επιτρέψει την επάνοδο στην προηγούμενη κατάσταση.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τρίτη, 04 Μάιος 2010 15:30 |
|
Φωτό:Wikimedia
|
Τα όρια της συλλογικής συγκρότησης του κράτους
Μέσα από μια προσπάθεια ολιστικής θεώρησης του σκοπού του κράτους αναδεικνύεται μια σειρά ζητημάτων. Κυρίαρχο ζήτημα είναι τα όρια της συλλογικής συγκρότησης. Ως ποια όρια μπορούμε να φτάσουμε την συλλογική συγκρότηση, πώς σε τελική ανάλυση μετεξελίσσονται αυτά και ποια είναι η σχέση αυτών των ορίων με το πληθυσμιακό και το εδαφικό μέγεθος; Αυτά τα ζητήματα τέθηκαν με έναν σταδιακά εξελικτικό τρόπο από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη ως τον Μοντεσκιέ (Montesquieu, 1689 – 1755) και τον Ζαν Ζακ Ρουσσώ (Jean Jacques Rousseau 1712- 1778) μέχρι και τις μέρες μας.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τετάρτη, 28 Απρίλιος 2010 11:08 |
|
|
Η αναγκαιότητα και ο σκοπός του κράτους
Το κράτος μπορούμε να το αντιληφθούμε -με όρους αναγκαιότητας της εξέλιξής του- αν επιδιώξουμε να διευκρινίσουμε και να ανοίξουμε τους ορίζοντες της γενικής θέλησης, γενικής βούλησης που αποτελεί την πηγή του συμβολαιακού χαρακτήρα του, αν αναζητήσουμε εξελικτικά τον σκοπό του. Για το ρόλο αυτής της βούλησης μίλησε πρώτος ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ στο «κοινωνικό συμβόλαιο» στο οποίο έγραφε: «εφόσον πολλοί άνθρωποι ενωμένοι θεωρούνται ένα σώμα τότε έχουν μόνο μια βούληση που αποβλέπει στη διατήρηση όλων μαζί και στο ευ ζην. .. Ειρήνη ενότητα και ισότητα είναι οι εχθροί της πολιτικής μηχανορραφίας»[1]
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παρασκευή, 23 Απρίλιος 2010 17:50 |
|
Φωτό: wikimedia
|
|
Η αφετηρία και οι Θεμελιώδεις ιστορικές συνιστώσες του κράτους.
Το κράτος αποτελεί μια θεμελιώδη συνιστώσα στη ζωή του ανθρώπου, κατ’ ουσία διαχρονική, καθώς αποτελεί το συλλογικοποιημένο φορέα διασφάλισης των ανθρώπινων αναγκών. Αποτελεί έναν φορέα συλλογικοποιημένης οργάνωσης για την εξυπηρέτηση των εξατομικευμένων αναγκών στο πλαίσιο της ομοιότητας και της αναλογικότητάς τους, στο πλαίσιο του αλληλέγγυου και αμοιβαίου χαρακτήρα τους.
Αν το κράτος λειτουργεί διαφορετικά -και λειτουργεί και έχει λειτουργήσει διαφορετικά- αυτό δεν αποτελεί παρά συνέπεια της ανεπάρκειας του ανθρώπινου παράγοντα ή του λεγόμενου σύμφωνα με τον Κάντ «στραβόξυλου». |
|
|
Περισσότερα...
|
|
Δευτέρα, 24 Μάιος 2010 11:01 |
|
Φωτό:Wikimedia
|
Σήμερα βαφτίζουμε ως υπηρέτες του δημοσίου συμφέροντος τους φιλόδοξους, πνευματικά και υλικά ιδιοτελείς αυτούς δηλαδή που πιστεύουν στο «μακάριοι οι εξουσιάζοντες». Βαφτίζουμε ως υπηρεσίες τις κερδοσκοπικές συναλλαγές και ανταποδόσεις. Ως που θα συνεχιστεί αυτό;
Και αν το κέρδος αντανακλούσε στην δημιουργία αγαθών και την ποιότητα ζωής πάλι καλά, είναι όμως μια ανακύκλωση του τίποτε από τον σκουπιδοτενεκέ των φαντασμάτων. Η ζωή μας είναι ένα δείπνο και μια χυδαιότητα πνευματικής δουλείας με όλη την γλαφυρότητα που της φέρνει η ύπνωση.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
|
Όταν το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών αποφάσισε στα τέλη του 2010 ότι αμερικανικές εταιρείες μπορούν να δαπανούν απεριόριστα χρηματικά ποσά για να επηρεάζουν τις εκλογές, μέλη και των δύο πολιτικών κομμάτων, περιλαμβανομένου του προέδρου Ομπάμα, προέβλεψαν ότι η απόφαση αυτή θα άλλαζε ριζικά την αμερικανική πολιτική.
