Φωτό:wikimedia

«Θεωρούσαν κάποτε ανοησία τη σκέψη ότι οι έγχρωμοι άνθρωποι είναι πραγματικοί άνθρωποι και πρέπει να έχουν ανθρώπινη αντιμετώπιση. Η ανοησία αυτή έγινε πραγματικότητα. Σήμερα θεωρείται υπερβολή να δηλώνει κανείς ότι μια λογική ηθική απαιτεί ένα συνεχές ενδιαφέρον για κάθε ζωντανό πλάσμα, μέχρι και τις πιο απλές εκδηλώσεις της ζωής. ... Πάντως, πλησιάζει η εποχή που οι άνθρωποι θα νιώσουν μεγάλη έκπληξη για το ότι το γένος τους, χρειάστηκε τόσο καιρό μέχρι να αναγνωρίσει πως η απερίσκεπτη βλάβη της ζωής είναι ασύμβατη με την ηθική».
                                                                  Άλμπερτ Σβάιτσερ  [1]

         1215 μ.Χ.: Απαράδεκτο χάος και φόβος για την διατήρηση της θεϊκά καθορισμένης  τάξης, στο βασίλειο της Αγγλίας μετά την εξωφρενική απαίτηση  των βαρόνων  να αποκηρύξει, ο νόμιμος βασιλιάς μας ο Ιωάννης του Ακτήμωνα κάποια δικαιώματα που του παραχώρησε ο θεός, και να περιορίσει την ευεργετική δίκαιη και σπλαχνική βούλησή του υποτάσσοντάς την  σε  έγγραφες νομικές διαδικασίες ακόμη και για υπηκόους που σύμφωνα με τα διατάγματά του πρέπει να οδηγούνται στη φυλακή. 
         Επακολούθησε ένα από τα πιο σημαντικά έγγραφα στην ιστορία της δημοκρατίας, η υπογραφή της Magna Carta Libertatum («Μεγάλος Χάρτης των Ελευθεριών»,το 1215,  το πρώτο Σύνταγμα σε ολόκληρη την ιστορία της μοναρχίας.  [2]

        1789 μ.Χ.: Ταραχοποιοί επαναστάτες, συλλαμβάνονται διότι προσπάθησαν να απελευθερώσουν διαβολικά παρακινούμενα άτομα που τόλμησαν να εξισώσουν τον εαυτό τους με την ελέω θεού φωτισμένη διακυβέρνηση του βασιλέα μας, δηλώνοντας την εξωφρενική θέση, να λαμβάνονται με θεσμικό τρόπο υπόψη, από τον βασιλέα μας, οι θέσεις των υπηκόων του βασιλείου στην χάραξη της οικονομικής, εκπαιδευτικής, διοικητικής, και στρατιωτικής πολιτικής του βασιλείου. 
         Επακολούθησε η Γαλλική Επανάσταση και η  Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη της 26 Αυγούστου 1789, η οποία αποτελεί την ενσάρκωση των ιδανικών του Διαφωτισμού. Έμφαση δόθηκε στα δικαιώματα της ελευθερίας, της ασφάλειας και της ιδιοκτησίας, καθώς και στο δικαίωμα αντίδρασης σε οποιαδήποτε μορφή καταπίεσης. Αλλά και σύγχρονες κρατικοθεωρητικές ιδέες όπως η ανεξιθρησκία, η ελευθερία γνώμης, η αυτονομία του λαού και ο διαχωρισμός των εξουσιών καθιερώθηκαν με την Διακήρυξη.[3]

         1848 μ.Χ. Καταζητούνται άγνωστοι που απελευθέρωσαν από τις φυλακές, ταραχοποιές γυναίκες που συνελήφθησαν μακριά από το φυσικό χώρο τους, την εργασία ή το σπίτι και την φροντίδα των παιδιών τους, να φωνασκούν στους δρόμους απαιτώντας δικαίωμα ψήφου, και ίσα δικαιώματα με τους άνδρες, επιζητώντας την κατάλυση της κοινωνικής τάξης και παραβαίνοντας την Αποστολική διδαχή. 
        Επακολούθησε, η θεσμική αναγνώριση δικαιώματος της ψήφου από τις γυναίκες στην Αγγλία το 1918, και στις ΗΠΑ μόλις το 1920.

         1942 μ.Χ.: «Δεν δίνω δεκάρα για το τι παθαίνουν οι Ρώσοι. Το αν τα άλλα έθνη ευημερούν ή λιμοκτονούν μέχρι θανάτου, μ’ ενδιαφέρει μόνο στο μέτρο που τους χρειαζόμαστε ως σκλάβους για τον πολιτισμό μας. Αν πεθάνουν από κόπωση 10.000 Ρωσίδες, την ώρα που σκάβουν μια αντιαρματική τάφρο, με αφήνει παντελώς αδιάφορο εφόσον η τάφρος έχει ολοκληρωθεί για την Γερμανία». Ράιχσφύρερ αξιωματικός των SS [4] 

17 Αυγούστου 2009

Αλέξανδρος Μπέλεσης
Μέλος της ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.