|
Η επικοινωνία είναι καθοριστικός παράγοντας για τον τομέα του περιβάλλοντος. Το επικοινωνιακό τοπίο είναι ιδιαίτερα κρίσιμο για την διαμόρφωση των εξελίξεων σε επίπεδο ελέγχου εφαρμογής των νόμων, σε επίπεδο συμπεριφορών και νοοτροπιών, σε επίπεδο συνολικού μετασχηματισμού της κοινωνίας, της οικονομίας και της πολιτικής. Το όχημα για αυτή την αλλαγή περνά μέσα από την ευαισθητοποίηση, μέσα από την αναγνώριση του προβλήματος και μέσα από την συμμετοχή.
Εδώ θα σταθούμε ιδιαίτερα στον τομέα της ευαισθητοποίησης. Η ευαισθητοποίηση μπορεί και πρέπει να γίνει δραστική τόσο μέσα από τον ακτιβισμό όσο και μέσα από τα κοινωνικά μηνύματα ή από το δημόσιο διάλογο. Πρέπει να πάρει όλες τις δυνατές μορφές και βέβαια να διασυνδεθεί και με την περιβαλλοντική εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες της.
|
|
Εδώ πρέπει να αναγνωρίσουμε τον ρόλο και την συνδρομή, που άλλοτε υπάρχει και άλλοτε όχι, των μέσων μαζικής ενημέρωσης και τον ρόλο βέβαια που πρέπει να έχει και η αυτοδιοίκηση στο επίπεδο των πρωτοβουλιών τοπικού διαλόγου και τοπικής ευαισθητοποίησης. Η δυναμική των μέσων ενημέρωσης έχει περάσει από πολλά στάδια γύρω από το ζήτημα του περιβάλλοντος. Τώρα όμως πλέον μετά από την ηγετική θέση που έχουν πάρει ζητήματα όπως αυτά των κλιματικών αλλαγών, του νερού, της διατροφικής κρίσης και των προτύπων ζωής ευρύτερα, η στάση των μέσων ενημέρωσης μπορεί να γίνει όλο και πιο δυναμική καθοριστικά για την επίσπευση βημάτων αειφορικής ανάπτυξης. Ωστόσο χρειάζεται να προσεχθεί το πολύπλευρο σχήμα αυτού του διαλόγου και της ευαισθητοποίησης.
Στην ευαισθητοποίηση πρέπει να λειτουργήσουν ο διάλογος όπως και στην επικοινωνία μέσα από τις δέκα κύριες ομάδες όπως αυτές προσδιορίστηκαν στην Διάσκεψη του Ρίο.
|
|
