-Πώς βλέπετε την πορεία της ελληνικής οικονομίας;
-Εδώ και δύο χρόνια παρακολουθούμε μια πολιτική που κινείται πάνω στο ίδιο μοτίβο. Περικοπές, λιτότητα και τίποτε άλλο. Η πολιτική αυτή απέναντι στην Ελλάδα ήταν καταστροφική και απέτυχε. Τα μέτρα λιτότητας απέτυχαν. Το μόνο που έχουμε πετύχει είναι το να ανεβαίνει το χρέος.

-Ποια πιστεύετε ότι θα ήταν η διαφορετική πρόταση;
-Η Ελλάδα δεν βγαίνει από την κρίση μόνον με μια πολιτική λιτότητας. Χρειάζονται και πανευρωπαϊκά επενδυτικά προγράμματα. Ενα είδος Σχεδίου Μάρσαλ. Πρέπει παράλληλα να υπάρξουν μεγαλύτεροι έλεγχοι των αγορών. Ενώ η ΕΚΤ πρέπει να αναμειχθεί περισσότερο στην αγορά ομολόγων υπερχρεωμένων κρατών και να ενισχυθεί ο ρόλος του προέδρου της. Στην Ευρώπη έχουμε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Εχουμε ένα κοινό νόμισμα, αλλά όχι μια κοινή οικονομική και κοινωνική πολιτική. Πρέπει οπωσδήποτε να αναπτύξουμε μια κοινή οικονομία, παράλληλα με κοινωνικά προγράμματα. Η μέχρι τώρα πολιτική των Μέρκελ και Σαρκοζί δεν έχει δώσει καμιά απάντηση στα προβλήματα της ευρωζώνης. Μια τέτοια πολιτική δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα. Αντίθετα, καταστρέφει τις κοινωνικές κατακτήσεις. Η πολιτική αυτή μάς οδηγεί κατευθείαν στο γκρεμό. Μας οδηγεί κατευθείαν στην ύφεση.

-Είστε δηλαδή απαισιόδοξος για το μέλλον της ευρωζώνης;
-Δυστυχώς, ναι. Εάν συνεχισθεί η μέχρι τώρα πολιτική που ακολουθούν οι Μέρκελ και Σαρκοζί, πιστεύω ότι η ευρωζώνη δεν θα πάει πολύ μακριά. Σε λίγους μήνες θα έχουμε την κατάρρευσή της.

Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, είδαμε το σκληρότερο πρόγραμμα περικοπών που έχουμε ποτέ δει σε βιομηχανική χώρα. Και όμως, διαπιστώνουμε ότι αυτό απέτυχε. Οι πολιτικοί μας βλέπουν την καταστροφή να πλησιάζει, αλλά δεν αλλάζουν πορεία. Εάν η Μέρκελ δεν αποφασίσει άμεσα να αλλάξει τη στρατηγική της σε ό,τι αφορά το ρόλο της ΕΚΤ, δυστυχώς δηλώνω απαισιόδοξος.

Η Αγκελα Μέρκελ θέλει να εξαγάγει τα όσα δραματικά έγιναν τα τελευταία χρόνια στη γερμανική αγορά εργασίας και στην Ελλάδα. Και αυτό προμηνύει ένα δυσοίωνο μέλλον για τους έλληνες εργαζόμενους. Η επί πολλά χρόνια συγκράτηση των μισθών, ως αποτέλεσμα μιας νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής, αύξησε τις γερμανικές εξαγωγές, αλλά οδήγησε πολλές χώρες της νότιας Ευρώπης στην άνοδο των χρεών τους.

-Ποια εκτιμάτε πως είναι η εναλλακτική λύση;
-Η εναλλακτική προβλέπει δύο επίπεδα: Ενα οικονομικό και ένα κοινωνικό. Ζητάμε σε οικονομικό επίπεδο τον σχηματισμό μιας ευρωπαϊκής κοινής οικονομικής διοίκησης, αλλά με μια ξεκάθαρη κοινωνικοπολιτική ατζέντα. Αλλαγή του ρόλου της ΕΚΤ, που δεν πρέπει να έχει πάντοτε τον τελευταίο ρόλο, εκδημοκρατισμό της Ευρώπης με ενίσχυση του ρόλου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Λέμε «ναι» στην Ευρώπη και «όχι» στον εθνοκεντρισμό, τον οποίο προπαγανδίζει αυτή τη στιγμή η Γερμανία. Πανευρωπαϊκός συντονισμός των εργατικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων για την υπεράσπιση των κεκτημένων, τα οποία και απειλούνται. Θέλουμε μια Ευρώπη με κοινωνικό μέλλον και αλληλεγγύη. «Ναι» στην Ευρώπη, αλλά όχι όπως αναπτύσσεται μέχρι τώρα.

Βλέπουμε όμως ότι σε αρκετά σημεία η πολιτική Μέρκελ -ειδικά απέναντι στην Ελλάδα- βρίσκει αποδοχή στη γερμανική κοινή γνώμη.

Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση Μέρκελ χρησιμοποίησε ορισμένα λαϊκά ΜΜΕ, τα οποία και προχώρησαν σε μια παραποιημένη εικόνα για την Ελλάδα. Δυστυχώς, από μια μερίδα των γερμανικών ΜΜΕ αναπτύχθηκε μια εθνικιστική -ακόμη και ρατσιστική θα έλεγα- προπαγάνδα. Αποτέλεσμα είναι να βλέπουμε μια κοινή γνώμη, η οποία σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις έχει επηρεασθεί αρκετά από την καμπάνια αυτή.

Πηγή/φωτό: Ελευθεροτυπία