Την πρόταση των καθηγητών Βαρουφάκη και Ηolland υιοθετεί το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ για τη διέξοδο από την ευρωπαϊκή, και δη ελληνική, κρίση χρέους. Κεντρική ιδέα των εισηγήσεων οι οποίες απευθύνθηκαν στο πλαίσιο σχετικής εκδήλωσης είναι ότι ακόμη και αν το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας πετύχει στο ακέραιο τους στόχους του, το ελληνικό δημόσιο χρέος θα εξακολουθήσει να μην είναι βιώσιμο.

Υπεύθυνος για το Παρατηρητήριο Οικονομικής Κρίσης του ΙΝΕ / ΓΣΕΕ, ο κ. Γιάννης Βαρουφάκης παρουσίασε 3 βασικούς άξονες της «μοναδικής διεξόδου από την κρίση», την οποία έχει δηλώσει ότι στηρίζει και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Συνδικάτων:
-Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης (μόνιμος από το 2013), αντί να δανείσει επιπλέον τις όποιες ημιπτωχευμένες χώρες της Ευρωζώνης, «να επανακεφαλοποιήσει τον χειμαζόμενο ευρωπαϊκό τραπεζικό τομέα».

-Μέρος των χρεών κρατών της Ευρωζώνης, το οποίο αντιστοιχεί στο λεγόμενο νόμιμο κατά Μάαστριχτ χρέος (δηλαδή 60% του ΑΕΠ), να μεταβιβαστεί στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, παράλληλα με την έκδοση ευρωομολόγου και με επιτόκιο που δεν θα ξεπερνά το 3%.

-Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η οποία «έχει διπλάσια δανειοληπτική ικανότητα από την Παγκόσμια Τράπεζα», να υλοποιήσει ένα σχέδιο Μάρσαλ για τις ευρωπαϊκές οικονομίες, με αναπτυξιακή προοπτική.

Ο κ. Βαρουφάκης, επικαλούμενος κατ’ ιδίαν συζητήσεις, ανέφερε χαρακτηριστικά πως αν η ΕΕ αναφερόταν στη συγκεκριμένη πρόταση μόνο και μόνο ως ιδέα στο τραπέζι, παράγοντες της JP Morgan θα σταματούσαν ευθύς αμέσως να πωλούν cds για τα ελληνικά ομόλογα.

Ο ίδιος εκτιμά ότι η ελληνική κρίση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την παγκόσμια κρίση η οποία ξέσπασε το 2008, κάνει λόγο για εξαρχής σοβαρές αδυναμίες του οικοδομήματος της Ευρωζώνης και διαπιστώνει ως αποτρεπτικό παράγοντα για την έξοδο από την κρίση τη «στάση επενδύσεων» στην Ευρώπη.

Ανάμεσα σε άλλα, εξέφρασε την πεποίθηση ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί να βγει από το Ευρώ, χωρίς να καταρρεύσει το Ευρώ», και αναφερόμενος στις επικείμενες ιδιωτικοποιήσεις τις χαρακτήρισε θυσίες χωρίς αντίκρισμα, καθώς σε καμία περίπτωση δεν καθιστούν βιώσιμο το ελληνικό χρέος.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος χαρακτήρισε «πρωτίστως πολιτικό» το πρόβλημα, ζητώντας ώθηση προς μια αναπτυξιακή πολιτική για μία κοινωνική Ευρώπη. Ο ίδιος ανέφερε ότι «το ερώτημα δεν είναι 'μέσα ή έξω' από την ΕΕ αλλά 'ποια ΕΕ θέλουμε'».

*Την πεποίθηση ότι «θυσιάζεται η οικονομική βιωσιμότητα της χώρας μπροστά στη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας της Ευρωζώνης» εξέφρασε ο υπεύθυνος του Παρατηρητηρίου Δημοσιονομικής Πολιτικής του ΙΝΕ / ΓΣΕΕ Γιώργος Αργείτης, ο οποίος ανέλυσε την εκτίμηση ότι ακόμη και αν εφαρμοστεί κατά γράμμα το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας, με άλλα λόγια το «Μνημόνιο 2», το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν θα είναι βιώσιμο μετά το 2013.

*Στην Ελλάδα παρατηρείται η πιο χαμηλή επίδραση των δαπανών κοινωνικής στήριξης στη φτώχεια, επισήμανε ο υπεύθυνος του Παρατηρητηρίου Φτώχειας, Εισοδημάτων και Κοινωνικών Ανισοτήτων του ΙΝΕ / ΓΣΕΕ Χρίστος Παπαθεοδώρου, ο οποίος ανάμεσα σε άλλα υπογράμμισε ότι πάνω από το 85% των φτωχών νοικοκυριών ζουν γύρω από έναν εργαζόμενο ή συνταξιούχο.

*Σύντομα, στην ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου του ΙΝΕ / ΓΣΕΕ θα λειτουργεί πρόγραμμα προσομοίωσης για την εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας ανάλογα με τις τιμές τις οποίες θα ορίζει ο εκάστοτε χρήστης. Παράλληλα, θα παρατίθενται δελτία και αναλύσεις αναφορικά με την παγκόσμια διάσταση της κρίσης.

(Πηγή: tvxs)