Πρόσφατα ο Ζαν Ζιγκλέρ, αρμόδιος για τα επισιτιστικά ζητήματα της φτώχειας και της διατροφής στον FAO του ΟΗΕ, ανέφερε ότι στις αναπτυγμένες χώρες και πόλεις τα τρόφιμα προσφέρονται στο 1/3 της τιμής με την οποία διατίθενται στην αγορά του τόπου και της χώρας στην οποία παράγονται. Αυτό το φαινόμενο περιλαμβάνει και χώρες ακόμη όπως και η Ελλάδα. Είναι νωπές οι μνήμες της αποκάλυψης της υπερτιμολογημένης διάθεσης ελληνικών προϊόντων στην ελληνική αγορά σε σχέση με την τιμή που αυτά τα προϊόντα  διατίθενται σε ορισμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.         

     Σχετικά με τα πρόσφατα γεγονότα στην Ελλάδα της πρόκλησης του θανάτου ενός νέου ανθρώπου από σφαίρα αστυνομικού και της επακόλουθης εξέγερσης της νεολαίας έχουμε τρία αρχικά σημεία στα οποία πρέπει να δώσουμε την προσοχή μας:
       1)Το βίαιο θάνατο ενός πολύ νεαρού παιδιού, ο οποίος είναι ένα πολύ λυπηρό και άδικο γεγονός, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο παρά μόνο να λυπηθούμε γι’ αυτό. Ο θάνατος καθαυτός είναι ένα πολύ λιτό και οριστικό γεγονός το οποίο δεν μπορούμε να αναιρέσουμε, αλλά έχει δραματικές προεκτάσεις τόσο για την οικογένεια του χαμένου παιδιού όσο και για τη νεολαία που ανδρώνεται σε ένα τόσο διχασμένο και ουσιαστικά ανερμάτιστο περιβάλλον.   

       Η κρίση στην οποία φτάσαμε περιλαμβάνει, όπως έχει ειπωθεί, τα μυθικά ποσά αλληλόχρεου ρίσκου που φτάνουν έντεκα φορές το ΑΕΠ της Παγκόσμιας Οικονομίας. Στην κρίση αυτή πρέπει να αναζητήσουμε πιο συγκροτημένα ρόλους και ευθύνες, αφενός μεν στις λογικές των μεμονωμένων παικτών όπως πχ, Goldman Sachs, Lehman Brothers, Merrill Lynch κλπ και αφετέρου ευθύνες της «λογικής» νοοτροπίας του συστήματος.