Παράλληλα με τις φυσικές και χρηστικές επιστήμες στον 20ο αιώνα απελευθερώθηκαν καταλυτικά (αρχίζοντας ήδη από τον 19ο αιώνα) οι επιστήμες του ανθρώπου. Αυτή είναι η επιστημοσύνη για τον άνθρωπο για την οποία ο Αλεξάντερ Πόπ προσδιόριζε ως βασικό θέμα της τον ίδιο τον άνθρωπο. Είναι η επιστήμη που ταιριάζει με αυτόν και αποτελεί βασικό απελευθερωτικό βήμα υπηρετώντας το Δελφικό πρόταγμα του «γνώθι σ’ εαυτόν», της αυτογνωσίας.
Μέχρι πρόσφατα, η ιστορία ήταν απλή: Μια ομάδα μοντέρνων ανθρώπων εγκατέλειψε για πρώτη φορά τη γενέτειρα Αφρική 50.000–60.000 χρόνια πριν και γρήγορα κατέκτησαν την Ασία. Στη συνέχεια, πριν από περίπου 40 000 χρόνια, κάποιοι έστριψαν αριστερά και κατευθύνθηκαν προς την Ευρώπη, ενώ αργότερα, κάποιοι άλλοι πέρασαν το Βερίγγειο Πορθμό, κατηφόρισαν, και εξαπλώθηκαν στην αμερικανική ήπειρο.
Ξεκίνησε την Πέμπτη 5 Απριλίου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο η νέα περιοδική έκθεση «Το Ναυάγιο των Αντικυθήρων. Το Πλοίο – οι Θησαυροί – ο Μηχανισμός». Στην έκθεση που θα διαρκέσει ένα χρόνο θα βγουν στο φως αντικείμενα που “κρύβονταν” μέχρι σήμερα στις αποθήκες. Τα περισσότερα αντικείμενα που θα παρουσιαστούν, εκτίθενται ήδη στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: ο περίφημος χάλκινος «Έφηβος των Αντικυθήρων», γυάλινα σκεύη, μαρμάρινα γλυπτά, που ανασύρθηκαν από το βυθό κατά τις έρευνες του 1900-1901, αλλά και ο γνωστός Μηχανισμός των Αντικυθήρων, που χρονολογείται μεταξύ 2ου και 1ου αιώνα π. Χ.
Η γενική πεποίθηση του μέσου ανθρώπου ότι είναι οπαδός της ειρήνης και της λογικής είναι ψευδής. Επίσης, η πεποίθηση ότι η τεχνική θα έφερνε και ψυχολογική πρόοδο έχει και αυτή διαψευστεί από την πραγματικότητα. Αυτό μαρτυρούν οι συνεχείς στρατιωτικές συγκρούσεις, η εθνική επιθετικότητα –με ή χωρίς προσχήματα- το βίαιο πλιάτσικο των ορυκτών πόρων από χώρες που έχουν προηγουμένως ισοπεδωθεί “για χάριν” της δημοκρατίας κλπ.
Η ευκολία να αποδίδουμε αποκλειστικά στους άλλους το κακό, που λόγο της ανθρώπινης φύσης μας φωλιάζει και μέσα μας, διαστρεβλώνει την πραγματικότητα.
Επειδή µέσα στο νέο Οραµα για µια αδανειακή Ανάπτυξη, η Τεχνολογία θα παίζει ρόλον κεντρικό, σκέφθηκα µήπως µπορούµε να ενισχύσοµε την τεχνικοφιλία των Νέων µας, θυµίζοντας άλλη µιά φορά το πάθος των Αρχαίων Ελλήνων υπέρ της Τεχνολογίας. Λοιπόν, παρά την (αναχρονιστικώς) υποτιµητική χροιά της ρετσινιάς «ιδεαλιστής», ο Πλάτων φαίνεται να είναι φίλος προς την Τεχνολογία. Ενδεικτικώς θα αναφερθώ σε τρία µόνον περιστατικά: Πρώτον, όταν θαυµάζει τους Τεχνίτες στον Γοργία (503 Ε, 504 Α), «τους οικοδόµους, τους ναυπηγούς, τους άλλους πάντας δηµιουργούς, ως εις τάξιν, τινα έκαστος έκαστον τίθησιν ό άν τιθή, έως άν το άπαν συστήσηται τεταγµένον τε και κεκοσµηµένον πράγµα».
1. Ναι. Απ’ την Κρίση θα βγούµε µε πολλά µέσα. Εάν, όπως πιστεύοµε εµείς οι αντιδραστικοί, η Κρίση είναι ολοµερής (καθολικώς ηθική, προτού γίνει πολιτική· και γνωσιακή - πολύ προτού γίνει οικονοµική), δέν είναι µόνο η επαναµύηση στο ήθος της οµαδικής Αλληλεγγύης που θα µας σώσει, αλλά λόγου χάρη και η συν-κίνηση µε τα οµηρικά έπη, καθώς κι η παθιασµένη καλλιέργεια της Επιστήµης και της Τεχνολογίας. Μέσα σ’ αυτό το πνεύµα, ιδού εφέτος το «έτος Χηµείας» της UNESCO. Μέσα λοιπόν σ’ αυτό άς αναµνησθούµε λέω τη βασική σηµασία που απέδιδαν οι Αρχαίοι Έλληνες στη Χηµεία.
Η θεμελιώδης ανθρωπολογική ψυχολογική και ιστορικά πολιτισμική πλάνη της γνωσιολογίας και της επιστημολογίας Η συνείδησή μας υπόκειται σε μια αίσθηση ψυχολογικής ιδιοκτησίας ως αφετηρίας.
Η αίσθηση ιδιοκτησίας ξεκινάει από το φόβο [1] και το γεγονός του θανάτου και υποδηλώνει την από μέρους μας διαλειπτικότητα της αίσθησης του Είναι, της αίσθησης του όντος, μέσω της συνειδησιακής ασυνέχειας και μεταπτωτικότητας.
Ερευνητές του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα πλήρως λειτουργικό αντίγραφο του Μηχανισμού των Αντικυθήρων. Για την κατασκευή του μοντέλου απαιτήθηκε ο συνδυασμός Μηχανολογικών, Αστρονομικών, Αρχαιολογικών γνώσεων αλλά και εντατική εργασία από την ερευνητική ομάδα του ΑΠΘ. «Πριν από τρία χρόνια ξεκινήσαμε να μελετάμε το Μηχανισμό των Αντικυθήρων και κατασκευάσαμε το πρώτο πιστό αντίγραφο. Εξετάσαμε τα δομικά και λειτουργικά του χαρακτηριστικά και καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα δεύτερο αντίγραφο, απόλυτα λειτουργικό», εξηγεί στον «Αγγελιοφόρο» ο Κυριάκος Ευσταθίου, καθηγητής του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του ΑΠΘ.
Μετέθεσε στην επιστήμη τη Σωκρατική αρχή της ριζικής απόδειξης. Η εξαιρετική σοβαρότητα που δείχνει ο Πλάτων, προσπαθώντας μέσα σ’ αυτό το επιστημονικό πνεύμα να θριαμβεύσει ενάντια στο σκεπτικισμό, που είναι εχθρός της επιστήμης, τον κάνει πατέρα για κάθε γνήσια επιστήμη.
Οι επιστήμονες μέχρι τώρα πίστευαν ότι οι άνθρωποι δεν διαθέτουν μια ανάλογη ικανότητα με αυτήν που διαθέτουν τα μεταναστευτικά πουλιά και οι θαλάσσιες χελώνες και μπορούν να «διαβάζουν» το γήινο μαγνητικό πεδίο, όμως μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα παρέχει βάσιμες ενδείξεις ότι τελικά ίσως και εμείς, οι άνθρωποι, διαθέτουμε εκ γενετής μια μαγνητική «έκτη αίσθηση».
Συνέντευξη του Ξενοφώντα Μούσσα στη ΜΚΟ Σόλων με τον Γιάννη Ζήση Συνέντευξη του καθηγητή φυσικής του Διαστήματος και Διευθυντή του Εργαστηρίου Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Ξενοφώντα Μούσσα, με θέμα την αρχαία ελληνική τεχνολογία, τον υπολογιστή-μηχανισμό των Αντικυθήρων και την ιστορία της επιστήμης και της τεχνολογίας, αλλά και τις προοπτικές της εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Η συνέντευξη πραγματεύεται δύο θέματα. Στο πρώτο μέρος γίνεται εκτενής παρουσίαση του Μηχανισμού των Αντικυθήρων και αναφορές για την επιστήμη στην αρχαία Ελλάδα. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται απόψεις και εκτιμήσεις για την εκπαίδευση και την επιστήμη στην σύγχρονη Ελλάδα.
Λένε πως οι μύθοι του χθες είναι οι πραγματικότητες του σήμερα. Η πεποίθηση αυτή, βεβαίως, ως γενίκευση, δεν μπορεί παρά να διαθέτει σχετικό και συμπτωματικό κύρος. Στις περιπτώσεις που αποδεικνύεται έγκυρη, ωστόσο, και οι μύθοι πράγματι επανέρχονται ως ζώσα πραγματικότητα, η επάνοδός τους αυτή δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται από προβληματισμούς και περιπλοκές, που ο αρχικός μυθοπλάστης δεν μπορούσε καν να διανοηθεί.
1. Επειδή (παρά τα περι του αντιθέτου διαφημιζόμενα) δέν νομίζω να ζει ο Μεγαλέξανδρος, είπα μήπως έχομε ελπίδες προς την άλλη πλευρά του φάσματος της μεγαλοφυΐας προς τη Διανόηση δηλαδή: Και αφουγκράζομαι (όχι τις γοργόνες πιά, αλλά) τα μεγάλα πουλιά, τους «γερανούς», να ρωτάνε παντού «αν ζεί ο Αρχιμήδης ο Σοφός». Γιατί τους γερανούς; Διοτι, αν πιστέψομε τον Πλούταρχο, ο Αρχιμήδης (κατα την απο θαλάσσης πολιορκία των Συρακουσών απ΄ τους Ρωμαίους) κατασκεύασε εκείνα τα αμυντικά μηχανήματα που βγάζαν τις μπούμες τους έξω απ΄ τα τείχη και «ως στόματα γεράνων» άρπαζαν τα διπλά πλοία των Ρωμαίων και τα τινάζανε στον αέρα: Τα πουλιά δώσαν τ΄ όνομά τους στους πρώτους μηχανικούς γερανούς...
Απόσπασμααπότοέργο Essay on Science and Free Will , 1873 [1] του James Clerk Maxwell
Δίνει η πρόοδος της φυσικής επιστήμης κάποια πλεονεκτήματα στην άποψη περί αναγκαιότητας (ή ντετερμινισμού) ενάντια στο απρόβλεπτο των γεγονότων και της ελευθερίας της θέλησης; Ο γενικός χαρακτήρας και η τάση της ανθρώπινης σκέψης είναι ένα πεδίο ενδιαφέροντος το οποίο δεν περιορίζεται στους επαγγελματίες φιλοσόφους.
Αν και καθένας από εμάς πρέπει να δέχεται για τον εαυτό του κάποιο είδος φιλοσοφίας, καλής ή κακής, και παρά το γεγονός ότι η αρετή της φιλοσοφίας αυτής εξαρτάται από το να καταστεί κτήμα μας, κανείς δεν σκέφτεται αποκλειστικά για τον εαυτό του.
Λογική είναι η επιστήμη που έχειως αντικείμενο μελέτης, την ορθή νόηση· τους νόμους των νοητικών διαδικασιών, τις αρχές εγκυρότητας των επιχειρημάτων, τις μεθόδους εξαγωγής συμπερασμάτων, τον έλεγχο της ορθότητας των κ.α.[1]
Από τον παραπάνω ορισμό προκύπτει ότι η λογική αποτελεί τη βάση ανάπτυξης κάθε άλλης επιστήμης· ότι αποτελεί την επιστήμη της επιστήμης. Ποιοι και πότε όμως ανέπτυξαν την επιστήμη της Λογικής ; Ποιο είναι το λίκνο της Λογικής ;
Όλοι μας εντυπωσιαζόμαστε από το πόσο τυφλοί ήμασταν στην πραγματικότητα της ζωής πριν την χαρτογράφηση απαρατήρητων καθημερινών και αυτονόητων της ζωής. Εντυπωσιαζόμαστε από το πώς βλέπαμε τον κόσμο πριν τον Νεύτωνα ή την περιγραφή της κυκλοφορίας του αίματος. Ξεχνάμε ότι βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια ανθρώπων που θυσίασαν τη βολή τους για να δώσουν απαντήσεις εκεί που οι περισσότεροι από εμάς φυγοπονούν ή αδιαφορούν. Η έρευνα πέρα από το αυτονόητο έχει τα ρίσκα της στην επαγγελματική ή προσωπική ζωή, γι΄ αυτό και αυτοί που εφελκύουν τηναπροσδόκητη θέα που αποκαλύπτει το νέο φώς είναι ελάχιστοι.
Η επιστήμη αποτελεί τον πιο σκληρό πυρήνα διασύνδεσης πολιτισμού και περιβάλλοντος. Είναι εκείνη η διάσταση του πολιτισμού από τη οποία ξεπηδάνε οι νέες τεχνολογίες, από την οποία έχουν εκπηγάσει οι μεθοδολογίες ανάπτυξης και όλες οι συστηματοποιημένες μορφές διαχείρισης. Μέχρι τώρα οι επιστήμες λειτούργησαν με το αίτημα της κατάκτησης τουπεριβάλλοντος. Οι ίδιες οι επιστήμες έχουν αρχίσει να ανακτούν σε ένα βαθμό το μέτρο τους, μέσα από τις επιστήμες του περιβάλλοντος, αν και υπάρχουν δυο πεδία αιχμής στα οποία αναπτύσσεται μια άγρια και αλαζονική δυναμική των επιστημών.
Οι επιστήμες του περιβάλλοντος αρχίζουν να γνωρίζουν τον πρώτο τους προσδιορισμό στον 19ο αιώνα αλλά η πραγματική τους άνθηση και καρποφορία εμφανίζεται στον 20ο αιώνα και μάλιστα στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα.
Ήταν αμελητέο το γνωστικό πεδίο και αντικείμενο των επιστημών του περιβάλλοντος πριν από την ιδιαίτερη ανάγκη για την επιστημονική διαχείριση των περιβαλλοντικών προβλημάτων και κρίσεων, πριν από τις τραγικές εμπειρίες της εντατικής και άγριας ανάπτυξης που εμφανίστηκαν στα μισά του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα.
Νέο αξίωμα αριθμ. 4 : Η ασθένεια είναι κάτι το πολυδιάστατο, και συνδέεται με μια περίπλοκη και συστημική πραγματικότητα στοιχείων, που βρίσκονται σε μόνιμη αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Η ιατρική είναι βασισμένη σε ένα διπλό αξίωμα που στηρίζεται στο διαχωρισμό του σωματικού από το ψυχικό. Πρώτον, θεωρεί ότι εάν ένα φαινόμενο εκδηλώνεται στο σωματικό επίπεδο, αυτό συμβαίνει επειδή είναι φαινόμενο που αφορά το σώμα. Δεύτερον, όταν έχει προσβληθεί ένασυγκεκριμένο όργανο, ως αιτία θεωρείται η κακή λειτουργία του οργάνου.
«Είναι ευκολότερο να διασπασθεί ένα άτομο από το να αλλάξει μια πεποίθηση» έλεγε ο Αϊνστάιν. Πράγματι, όλοι οι άνθρωποι έχουν την τάση να αντιστέκονται στις αλλαγές και στις καινοτομίες καταναλώνοντας για αυτό ένα μέρος από την ενέργειά τους. Αυτό είναι γνωστό από παλιά. Ισχύει για όλους και ακόμη περισσότερο για τους επιστήμονες, που δεν θα μπορέσουν ποτέ να αποδεχθούν τις νέες θεωρίες, επειδή αυτές θα αντιπροσωπεύουν πάντα απώλεια ισχύος, χρήματος και γοήτρου για εκείνους που αποτελούν το επιστημονικό κατεστημένο.
Τι είναι η Νανοτεχνολογία; Τι αφορά; Τι συμβαίνει σ' αυτήν την κλίμακα; Σε τι αφορούν οι νέες ιδιότητες; Προς τι ο ενθουσιασμός; Υπάρχουν Νανοπροϊόντα στην αγορά; Αυτά και άλλα πολλά μπορείτε να διαβάσετε, πατώντας στην εικόνα, για τη Νανοτεχνολογία.
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του ανθρώπου είναι η προσωποληψία γύρω από το φαινόμενο της συνείδησης που έχει δύο όψεις: απ’ την μία είναι η προσωποληψία της ερμηνείαςκαι απ’ την άλλη είναι η προσωποληψία υπό την έννοια του εγωκεντρισμού, της έμφασης στον εαυτό ως αξιολογητή των ιδεών, ως κέντρου ή επίκεντρου και βασικού εστιακού σημείου ενδιαφέροντος για τις πράξεις, τις συμπεριφορές και τα αισθήματα.
Αυτή είναι μια βαριά αυταπάτη η οποία όμως είναι δευτερογενής σε σχέση με την πλάνη γύρω από την διαιρετότητα της σχέσης συνείδησης με την πραγματικότητα.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσίασε η πρώτη ημέρα του 1ου Διεθνούς Συνεδρίου Web Science Conference στα πλαίσια του 4ου Συνεδρίου Πολιτισμικής Σύγκλισης και Ψηφιακής Τεχνολογίας που διοργανώνεται στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και του Association for Computing Company.
Η οντολογική παιδεία θα αποκαταστήσει την πολιτική ως ορθή σχέση του καθενός με το όλον.
Μέσα από την επικαιροποίηση του όντος, το πνεύμα βρίσκει την βιωσιμότητά του, ξεπερνάει την ειδικευμένη άγνοια, ο γνώστης στό πεδίο της γνώσης, στό πεδίο της έννοιας και του βιώματος και αποκαθιστά την γνώση ως κοινωνία του είναι.
Είμαστε στην αρχή μιας οντολογικής παιδείας, που οδεύει πρίν από την λέξη και μετά από αυτήν, πριν από την έννοια και μετά από αυτήν.
Οι επιστήμες στο σύνολό τους, δημιουργούν «ανασκαφές» στο γνωστικό τους αντικείμενο, αναζητώντας τη γνώση μέσα από την έρευνα, τόσο του παρελθόντος όσο και του παρόντος. Αυτή η αναζήτηση αποτελεί μια «ανασκαφική περιπέτεια» εξόρυξης της γνώσης από τα δεδομένα. Από αυτές όμως απουσιάζει το απαιτούμενο εύρος σύνθεσης και πάθους αυθεντικότητας για αυτήν την «περιπέτεια», ξεκινώντας με τη παραδοχή ότι, ο άνθρωπος αδυνατεί ως άτομο, να συνθέσει τα γνωστικά του αντικείμενα και να τους δώσει μια συστηματική μορφή στην προσέγγισή του.
Η θεραπεία του προβλήματος της απουσίας της σύνθεσης Η θεραπεία του προβλήματος της απουσίας της σύνθεσης, της σοφίας και της αναζήτησης, (διότι πρέπει να σημειώσουμε ότι η σοφία γεννά και αναζήτηση), μπορεί να προέλθει από ένα συντονισμένο εγχείρημα, τόσο προς την βιωματική επίγνωση των εννοιών πάνω στις οποίες θεμελιώνεται συστημικά ή φυσικά η κάθε επιστήμη, όσο και προς το πλαίσιο του γενικού διαφωτισμού για τον άνθρωπο και τον κόσμο. Η προσφυγή στιςέννοιες, αποτελεί την αξιωματική βάση των επιστημών, την επιγνωσιακή και διαρθρωτική προσφυγή που αναδεικνύει την διάρθρωση των εννοιών αυτών στη συστημική συγκρότηση των επιστημών.
Μέχρι τώρα όλες οι έρευνες γινόντουσαν σε μια λογική αναζήτησης από ανθρώπους που πίστευαν σε κάτι πχ στην αφθαρσία της ύλης ή έψαχναν να βρουν ποσοτικές σχετίσεις. Αυτό υπονοεί μια αξιωματική διαίσθηση όπως είναι η συγκεκριμένη που κατέληξε στην αρχή του Λαβουαζιέ. Με άλλα λόγια η έρευνα προσανατολιζόταν και διεξήγετο συνήθως (όπως πχ η έρευνα για την γενετική) από ανθρώπους που ήτανε προδιατεθειμένοι να ανακαλύψουν και όχι από ανθρώπους που ‘θελαν να απορρίψουν κάτι. Αυτό πρέπει να μας κάνει να σκεφτούμε ότι και για τον τομέα της ψυχικής έρευνας θα πρέπει να υπάρχει μια θετική προσέγγιση.
Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε την συνέντευξη του Ilya Prigogine στο Γιάννη Ζήση
Αυτό που κάνει ίσως πιο ελκυστική την επιστήμη είναι το ότι συνυφαίνεται με τη φιλοσοφική ανάπτυξη της συνείδησης του ανθρώπου, με το στοχασμό του. Είναι η ποιητική του αγνώστου που υπάρχει μέσα της. Και δόξα τω Θεώ μέχρι τώρα, με όλες τις βεβαιότητες επιστημονικής ολοκλήρωσης που έχει περάσει η ανθρώπινη σκέψη, πάντα βρίσκονται τομές αγνώστου και πάντα πολύ μεγάλοι επιστημονικοί στοχαστές διακηρύσσουν ότι είμαστε μόλις στην αρχή του επιστημονικού σκέπτεσθαι και της γνώσης.
Γιάννης Ζήσης Δημοσιογράφος - Συγγραφέας Μέλος της γραμματείας της ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ
Erwin Schrödinger φωτό: προέλευση Wikipedia
Η ιστορία ξεκίνησε με τη Γάτα του Schroedinger. Η Γάτα του Schroedingerπου δεν την ξέρουμε, επειδή είναι κλεισμένη σε ένα χώρο, σαν την πραγματικότητα την πολύ μικρή, ή σαν την πραγματικότητα την πολύ μεγάλη, σε μεγάλες αποστάσεις, επειδή λοιπόν είναι κλεισμένη σε μια διαφάνεια δεν ξέρουμε αν κινείται ή αν αληθινά κινείται, αν είναι νεκρή, αν είναι ζωντανή και αν κινείται πως κινείται. Η Γάτα του Schroedinger ανέδειξε την αδιαφάνεια της ενδεχομενικότητας. Την αβεβαιότητα την οποία δεν μπορούμε να προσπελάσουμε την ανέδειξε με ένα παράδειγμα, βέβαια θα μπορούσε να προσφύγει κανείς σε μια τεχνολογική λύση για το ζήτημα. Αλλά το παράδειγμα αυτώ καθ’ εαυτώ και γίνεται πιο οξύ στην ίδια του την αδυναμία τεχνολογικής πρόσβασης όσο κατεβαίνουμε στον μικρόκοσμο, όσο πηγαίνουμε στις διαστάσεις κβαντομηχανικής ή επίσης όσο πηγαίνουμε στις διαστάσεις της σχετικότητας τις κοσμολογικές. Υποσχέθηκε λοιπόν να δείξει την αδιαφάνεια της ενδεχομενικότητας και την ενδεχομενικότητα πίσω από την αδιαφάνεια.
Γιάννης Ζήσης Δημοσιογράφος - Συγγραφέας Μέλος της γραμματείας της ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ
Einstein oppenheimer φωτό: προέλευση Wikipedia
Είναι σκόπιμο από την αρχή να αντιληφθούμε πως η επιστήμη που εξελίχθηκε σε πρωταγωνίστρια όλων των βαθύτερων ρευμάτων γνώσης, με εξαίρεση την ψυχολογία που ήταν ο επαναστατικός τομέας των επιστημών του ανθρώπου, ήταν η φυσική επιστήμη. Υπήρξαν βέβαια οπωσδήποτε θεμελιώδεις αλλαγές μέσα στον εικοστό αιώνα στο τομέα της επιστήμης των μαθηματικών. Όμως στη φυσική επιστήμη είχαμε μια ριζοσπαστικοποίηση των εξελίξεων μέσα από τρία ρεύματα.
Γιάννης Ζήσης Δημοσιογράφος - Συγγραφέας Μέλος της γραμματείας της ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ
Solvay conference 1927 φωτό: προέλευση Wikipedia
Χρειάζεται μια πολιτική της επιστήμης και αυτή η πολιτική της επιστήμης έχει να κάνει και με τις βασικές αρχές της δημιουργικής επικοινωνίας. Η πρώτη αρχή που εισηγούμαστε σε αυτή την κατεύθυνση είναι η αρχή του μερισμού. Ο μερισμός της πληροφορίας, ο μερισμός της γνώσης σε ένα κλάδο μέσα στους ειδικούς είναι μια αναγκαία διαδικασία. Όμως απαιτείται μια εντατικοποίηση του μερισμού ώστε να σταματήσει μια πληθωριστική σχεδόν κατάτμηση και ειδίκευση που εμποδίζει την επαναφορά ή την ανάδραση στις θεμελιώδεις θεωρίες, στις θεμελιώδεις έρευνες.
Το σημειώνουμε αυτό γιατί όλο και πιο πολύ υπάρχει ένας κίνδυνος ενός νέου σχολαστικισμού ενισχυμένου πνευματικά καθώς οι βασικές αφετηρίες της σύγχρονης επιστήμης οδηγούνται σε μια ύφεση και σε μια απονεύρωση μέσα από το γεγονός ότι δεν υπάρχουν διαδικασίες επαναφοράς στα θεμελιώδη με τρόπο ερευνητικό, με τρόπο δυναμικό.
Μέχρι πρόσφατα, η ιστορία ήταν απλή: Μια ομάδα μοντέρνων ανθρώπων εγκατέλειψε για πρώτη φορά τη γενέτειρα Αφρική 50.000–60.000 χρόνια πριν και γρήγορα κατέκτησαν την Ασία. 
Ξεκίνησε την Πέμπτη 5 Απριλίου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο η νέα περιοδική έκθεση «Το Ναυάγιο των Αντικυθήρων. Το Πλοίο – οι Θησαυροί – ο Μηχανισμός». Στην έκθεση που θα διαρκέσει ένα χρόνο θα βγουν στο φως αντικείμενα που “κρύβονταν” μέχρι σήμερα στις αποθήκες.
Η γενική πεποίθηση του μέσου ανθρώπου ότι είναι οπαδός της ειρήνης και της λογικής είναι ψευδής. 
Επειδή µέσα στο νέο Οραµα για µια αδανειακή Ανάπτυξη, η Τεχνολογία θα παίζει ρόλον κεντρικό, σκέφθηκα µήπως µπορούµε να ενισχύσοµε την τεχνικοφιλία των Νέων µας, θυµίζοντας άλλη µιά φορά το πάθος των Αρχαίων Ελλήνων υπέρ της Τεχνολογίας. Λοιπόν, παρά την (αναχρονιστικώς) υποτιµητική χροιά της ρετσινιάς «ιδεαλιστής», ο Πλάτων φαίνεται να είναι φίλος προς την Τεχνολογία. 
1. Ναι. Απ’ την Κρίση θα βγούµε µε πολλά µέσα. Εάν, όπως πιστεύοµε εµείς οι αντιδραστικοί, η Κρίση είναι ολοµερής (καθολικώς ηθική, προτού γίνει πολιτική· και γνωσιακή - πολύ προτού γίνει οικονοµική), δέν είναι µόνο η επαναµύηση στο ήθος της οµαδικής Αλληλεγγύης που θα µας σώσει, αλλά λόγου χάρη και η συν-κίνηση µε τα οµηρικά έπη, καθώς κι η παθιασµένη καλλιέργεια της Επιστήµης και της Τεχνολογίας. 
Η θεμελιώδης ανθρωπολογική ψυχολογική και ιστορικά πολιτισμική πλάνη της γνωσιολογίας και της επιστημολογίας
Ερευνητές του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα πλήρως λειτουργικό αντίγραφο του Μηχανισμού των Αντικυθήρων. Για την κατασκευή του μοντέλου απαιτήθηκε ο συνδυασμός Μηχανολογικών, Αστρονομικών, Αρχαιολογικών γνώσεων αλλά και εντατική εργασία από την ερευνητική ομάδα του ΑΠΘ. 
Μετέθεσε στην επιστήμη τη Σωκρατική αρχή της ριζικής απόδειξης. 
Οι επιστήμονες μέχρι τώρα πίστευαν ότι οι άνθρωποι δεν διαθέτουν μια ανάλογη ικανότητα με αυτήν που διαθέτουν τα μεταναστευτικά πουλιά και οι θαλάσσιες χελώνες και μπορούν να «διαβάζουν» το γήινο μαγνητικό πεδίο, όμως μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα παρέχει βάσιμες ενδείξεις ότι τελικά ίσως και εμείς, οι άνθρωποι, διαθέτουμε εκ γενετής μια μαγνητική «έκτη αίσθηση».
