|
 «Εβδομαδιαία επισκόπηση παραγνωρισμένων ειδήσεων επικαιρότητας που πρέπει να έχουμε πρόχειρες σε ένα συρτάρι»
(Από δημοσιεύσεις της 1ης εβδομάδας του Ιανουαρίου)
Η βίβλος του σύγχρονου ολοκληρωτισμού
«Το Σχέδιο για τον Νέο Αμερικανικό Αιώνα (Project for the New American Century - PNAC) αποτελεί think-tank το οποίο ιδρύθηκε στην Ουάσινγκτον το 1997. Βασικός σκοπός της δημιουργίας του ήταν η εγκαθίδρυση μιας Pax Americana, μίας παγκόσμιας αμερικανικής αυτοκρατορίας και η προώθηση πολιτικών από την Ουάσινγκτον προκειμένου αυτή να αποκτήσει τον παγκόσμιο έλεγχο σε οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο.
Το PNAC, δεκαπέντε χρόνια μετά τη δημιουργία του και δώδεκα μετά τη δημοσίευση της περίφημης Λευκής Βίβλου όμως, παραμένει επίκαιρο περισσότερο από ποτέ: (...) Η ανάνηψη της βαθιάς υπερσυντηρητικής Αμερικής μέσω κυρίως του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, του Tea Party και δεκάδων άλλων ιδρυμάτων και φορέων, το ξαναφέρνουν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και προκαλούν συνειρμούς ενόψει των -διαγωνιζόμενων σε αντιδραστικότητα και συντηρητισμό- Ρεπουμπλικάνων υποψηφίων για τις Προεδρικές Εκλογές του 2012».
Άρης Καπαράκης, “Σχέδιο για το Νέο Αμερικανικό Αιώνα – Η βίβλος του ολοκληρωτισμού πιο επίκαιρη από ποτέ”, 4/1/2012
***
Το περιβάλλον είναι πάντα παρόν
«Απόφαση-καταπέλτη για την οικολογική καταστροφή και τις βλάβες στην υγεία των ντόπιων που προκλήθηκε από την επιχειρηματική δραστηριότητα της Texaco, την οποία έχει εξαγοράσει η Chevron και η οποία υποχρεώνει τη δεύτερη μεγαλύτερη πετρελαιοβιομηχανία των ΗΠΑ να πληρώσει ως αποζημίωση 18 δισεκατομμύρια δολάρια εξέδωσε χθες εφετείο στο Λάγκο Αγκριο του Ισημερινού.
Η δικαστική διαμάχη, η οποία ξεκίνησε πριν από 18 χρόνια, έχει προκαλέσει ανησυχία στις εταιρείες κολοσσούς της πετρελαιοβιομηχανίας, αφού οι αποφάσεις αυτές αποτελούν νομικό προηγούμενο και μπορούν να επηρεάσουν άλλες τρέχουσες υποθέσεις, αλλά και άλλες που μπορεί να ξεκινήσουν στο μέλλον. Γι' αυτό η Chevron, που εξαγόρασε την Texaco τo 2001, καταδίκασε την απόφαση του δικαστηρίου χαρακτηρίζοντάς την παράνομη.
Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι οι προσφεύγοντες κατηγορούν την Texaco ότι έριχνε ανεξέλεγκτα απόβλητα σε περιοχές που δεν προβλεπόταν, μολύνοντας τα δάση του Αμαζονίου και προκαλώντας ασθένειες και θανάτους ιθαγενών».
“Πρόστιμο-μαμούθ 18 δις δολαρίων στη Chevron”, Έθνος, 5/1/2012
***
Οι θεσμικές αλλαγές απαιτούν αλλαγές στην ποιότητα της συνείδησης
«Το γενικό πλαίσιο της κρίσης σε Ανατολή και Δύση έχει ως κοινό βασικό παρανομαστή την ανθρώπινη ποιότητα, πραγματικότητα και κατάσταση, την ανθρώπινη οντότητα. Ο ανθρώπινος κοινός παρανομαστής –σε Ανατολή και Δύση- έχει με τη σειρά του δύο βασικούς συντελεστές:
i) την υπεύθυνη ρύθμιση της ζήτησης και της επιθυμίας
Η απαίτηση της υπεύθυνης αντιμετώπισης της ρύθμισης της ζήτησης είναι καιρός να καλυφθεί τόσο σε επίπεδο ανθρώπινης εσωτερικής ποιότητας και πολιτισμού, όσο και σε επίπεδο διακυβέρνησης και οικονομίας.
ii) την πολιτική ρύθμιση και τα ανθρώπινα δικαιώματα σαν κοινό παρονομαστή.
Γενικά το ζήτημα που αναδεικνύεται είναι μια νέα προοπτική συστημικής ανάπτυξης που από τη μια θα μειώνει την κρίση αλλά από την άλλη θα πρέπει να αντιμετωπίζει το οριακά ανελαστικό πεδίο για το νέο.
Πρέπει το νέο να εισαχθεί μέσα στο συστημικό πεδίο με όρους που να μπορούν να συνδυάζουν το επιθυμητό, το μέσο και το εφικτό και με όρους, βέβαια, που το νέο να είναι γόνιμο και αποτελεσματικό. Δηλαδή να μπορεί να λειτουργεί με αποτελεσματικότητα, με δικαιοσύνη, με ευεργετικότητα, με εξελικτικότητα, με ελαχιστοποίηση υλικών ροών (άρα και του περιβαλλοντικού αποτυπώματος), με όραμα και ανοικτότητα οριζόντων και διαδικασιών».
Ζήσης Γιάννης, “Ο κοινός παρανομαστής Ανατολής & Δύσης” , 3/1/ 2012
***
Εξαπάτηση ψηφοφόρων ως παγκόσμια «τέχνη»
«Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είναι το κόμμα των λευκών της εργατικής τάξης. Η ομάδα αυτή - λευκοί με απολυτήριο λυκείου, και ίσως μερικοί με πτυχίο πανεπιστημίου - παραμένει το μεγαλύτερο συμπαγές «μπλοκ» του εκλογικού σώματος. Σε πολύ μεγάλο ποσοστό ψηφίζουν Ρεπουμπλικάνους. Πρόκειται προφανώς για μια ομάδα με αρκετές διαφορές μεταξύ των μελών της, τα οποία ωστόσο σε γενικές γραμμές μοιράζονται συγκεκριμένες πεποιθήσεις και εμπειρίες. Η οικονομία δείχνει να τους αφήνει πίσω της:
Η εθνοτική σύνθεση της χώρας αλλάζει σε βάρος τους. Αισθάνονται πως η χώρα έχει ξεφύγει από την πορεία της: ο θεσμός του γάμου είναι σε κρίση, το επαγγελματικό ήθος αποσυντίθεται, το βιοτικό επίπεδο κινδυνεύει, οι ελίτ έχουν αποτύχει, και τα ΜΜΕ προωθούν μηνύματα που κάνουν δύσκολη την σωστή ανατροφή των παιδιών. Αντιμετωπίζουν μεγάλες προκλήσεις, και το κάνουν ολομόναχοι.
Οι Ρεπουμπλικάνοι μαζεύουν τις ψήφους τους, αλλά δεν έχουν κάνει καθόλου καλή δουλειά όσον αφορά την αντιμετώπιση των αναγκών τους. Τα «αστέρια» του κόμματος είναι συνήθως Ρεπουμπλικάνοι του Κολεγίου, με πολύ πιο ατομικιστική κοσμοθεώρηση από τα περισσότερα μέλη της εργατικής τάξης. Οι περισσότεροι Ρεπουμπλικάνοι προεδρικοί υποψήφιοι, από τον Τζορτζ Μπους ως τον Τζον ΜακΚέιν και τον Μιτ Ρόμνι, διαθέτουν ένα εντελώς διαφορετικό σετ εμπειριών σε σχέση με τους ψηφοφόρους τους».
David Brooks, “Εργάτες όλου του κόσμου, ενωθείτε!”, Το Βήμα / The New York Times, 4/1/2012
***
«Να θέσουµε τον χρηµατοπιστωτικό τοµέα υπό την κυριαρχία του νόµου»
«Η αποκατάσταση της τάξης στη ∆ύση είναι πέραν της δικαιοδοσίας των ειδικών στα χρηµατοπιστωτικά, οι οποίοι δεν έχουν απαραιτήτως τη γνώση, τη διάθεση ή τα κίνητρα για να καταπιαστούν µε την επίπονη και βρώµικη δουλειά της επιδιόρθωσης των συστηµάτων γνώσης.
Αυτή είναι δουλειά για πολιτικούς. Οι πολιτικοί πρέπει να βρουν το κουράγιο να αρθούν υπεράνω της στενής οπτικής των δηµοσιονοµικών προσαρµογών και να άρουν το ζήτηµα της ύφεσης στο πιο υψηλό επίπεδο: πρέπει να αντιµετωπίσουν παγιωµένα θεσµικά προβλήµατα µιας ελαττωµατικής τάξης πραγµάτων.
Δεν ζητώ περισσότερη ή λιγότερη ρύθµιση, ή να ρίξουµε περισσότερα χρήµατα στην οικονοµία, ή να µειώσουµε τις δαπάνες. Προτείνω απλώς να θέσουµε τον χρηµατοπιστωτικό τοµέα υπό την κυριαρχία του νόµου και να χύσουµε φως σε σκοτεινά και ακατάστατα µέρη. Οι φίλοι µου στον χρηµατοπιστωτικό τοµέα επιµένουν: “Είναι πολύ περίπλοκο για να το ξεµπερδέψουµε”.
Ανοησίες.
Έχει γίνει και στο παρελθόν».
Ερνάντο ντε Σότο, “Λείπει η γνώση, όχι µόνο τα χρήµατα” , Το Βήμα / The NewYork Times, 7/1/2012
(Ο Ερνάντο ντε Σότο, συγγραφέας των «The Mystery of Capital» και «The Other Path», είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία στο Περού)
Επιμέλεια: Αλέξανδρος Μπέλεσης
Μέλος της Μ.Κ.Ο. Σόλων
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
9 Ιανουαρίου 2011 |
