|
Μετριοπαθείς υπολογισμοί εκτιμούν τους λομπίστες στις Βρυξέλλες σε περισσότερους από 15.000 που εκπροσωπούν 2.600 ομάδες συμφερόντων. 70% από αυτούς εκπροσωπούν ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα, 20% περιφερειακές – τοπικές αρχές και άλλους διεθνείς οργανισμούς και 10% ΜΚΟ και συνδικάτα.[1]. Τα νούμερα αυτά αποτελούν απλούς υπολογισμούς με βάση μη επικαιροποιημένα στοιχεία αφού καμία υποχρέωση υποχρεωτικής καταγραφής δεν υφίσταται προς το παρόν.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιτρέπει τη μόνιμη είσοδο στους χώρους του σε μέχρι τέσσερις λομπίστες ανά ομάδα συμφερόντων. Ήταν μάλιστα το ο πρώτος ευρωπαϊκός οργανισμός που παρείχε μία δημόσια λίστα αυτών που έχουν μόνιμη πρόσβαση σε αυτό. Μετά από έντονες πιέσεις από ομάδες πολιτών η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εγκαινίασε τον Ιούνιο του 2008 μία ιστοσελίδα εθελοντικής εγγραφής των ομάδων συμφερόντων όπου δίνουν κάποια υποτυπώδη στοιχεία για τις δραστηριότητες τους.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αδιαφορεί προς το παρόν στα καλέσματα του Κοινοβουλίου να καταστήσει υποχρεωτική την καταγραφή των λόμπι και αντιστέκεται σε πιέσεις που λένε ότι η εθελοντική καταγραφή έχει φέρει το 25% μονάχα των λομπιστών στο φως και αυτό με πολύ ελλιπή στοιχεία.[2] Στη λίστα καταγραφής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου φαίνεται ότι πρόσβαση έχουν 1641 γκρουπ λομπιστών και 4013 λομπίστες. Τα δύο μητρώα καταγραφής, της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου βρίσκονται υπό ενοποίηση.
Ένας από τους σημαντικότερους λόγους που τα λόμπι ασκούν μεγάλη επιρροή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι –όπως και στην περίπτωση της Κομισιόν- το πρόβλημα της έλλειψης εξειδίκευσης των μελών του σε συγκεκριμένα θέματα για τα οποία καλείται να νομοθετήσει.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να θεωρηθεί μάλιστα ακόμη πιο ευάλωτο στις παρασκηνιακές πιέσεις και διαβουλεύσεις, στη λογική ότι πολλοί από τους Ευρωβουλευτές δεν μένουν παρά μια πενταετία στη θέση τους (όσο διαρκεί δηλαδή μία θητεία). Το πρόβλημα λοιπόν της έλλειψης εξειδίκευσης που ισχύει για τους 12 χιλιάδες μόνιμους υπαλλήλους της Κομισιόν εδώ είναι πολύ μεγαλύτερο λόγω της αιρετής θέσης των 736 Ευρωβουλευτών.
Ένα άλλο γεγονός το οποίο εξυπηρετεί τα μέγιστα στην διεισδυτικότητα και την επιρροή των λόμπι στον σχεδιασμό και την υιοθέτηση αντίστοιχων νόμων είναι η νεοφιλελεύθερη λογική της απόλυτης υποστήριξης των επιχειρήσεων (“What’s good for business it’s good for all”) που τις τελευταίες δύο δεκαετίες αποτελεί τον αποκλειστικό σχεδόν γνώμονα των αποφάσεων των Ευρωπαϊκών Οργανισμών.
Η απουσία ευρύτερου διαλόγου και δημόσιας συζήτησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τους πολίτες αλλά και η χαλαρή –και σε πολλά κράτη ανύπαρκτη- αλληλεπίδραση ή σχέση των ψηφοφόρων με το Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, αποτελούν δύο χαρακτηριστικά συστατικά τους, αυξάνοντας τη δυνατότητα μιας «ανεξάρτητης» και χωρίς έλεγχο από τους ψηφοφόρους των κρατών-μελών πορείας.
|