Οι απλές μέθοδοι καλλιέργειας σε μικρή κλίμακα χωρίς την χρήση χημικών και φυτοφαρμάκων θα μπορούσαν μέσα σε μία δεκαετία να διπλασιάσουν την παραγωγή τροφίμων παγκοσμίως, σύμφωνα με έρευνα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

         Σύμφωνα με την έρευνα «Αγροοικολογία και Δικαίωμα στη Διατροφή» που εκπονήθηκε από τον Ο.Η.Ε. η βιολογική γεωργία και αγροοικολογία είναι σε θέση να επιτύχει εντυπωσιακά αποτελέσματα στην παγκόσμια γεωργική παραγωγή, προσφέροντας μια σειρά πλεονεκτημάτων, σε αντίθεση με την εκτεταμένη χρήση χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων, η οποία χρησιμοποιείται σήμερα για την αύξηση της παραγωγής και η οποία εκτός των άλλων, αποβαίνει καταστροφική για το περιβάλλον.

       Σύμφωνα με τον επικεφαλή της έρευνας Ολιβιέ ντε Σούτερ «μέχρι σήμερα προγράμματα βιολογικής γεωργίας έχουν επιδείξει αύξηση της απόδοσης των καλλιεργειών κατά 80% σε 57 αναπτυσσόμενα κράτη»[1]. Στην Αφρική μάλιστα, την πλέον δοκιμαζόμενη από την κλιματική και διατροφική κρίση ήπειρο, παρατηρήθηκε διπλασιασμός αποδόσεων σε διάστημα 3-10 ετών, με τον μέσο όρο, όπου χρησιμοποιήθηκαν αγροοικολογικές μέθοδοι καλλιέργειας να αυξάνεται κατά 116%.

     Η εκπληκτική άνοδος της παραγωγής με την χρήση βιολογικών μεθόδων καλλιέργειας οφείλεται στην βελτίωση της αποδοτικότητας των καλλιεργούμενων εδαφών και στην ισχυρή αντίσταση εναντίον των ζιζανίων και των ασθενειών που δημιουργείται από την προσαρμογή τους με το φυσικό περιβάλλον. Η προσαρμογή αυτή κάνει τις αγροκαλλιέργειες πολύ πιο ανθεκτικές και στα κατά τόπους ακραία καιρικά φαινόμενα σε αντίθεση με τις κοινές στηριζόμενες σε χημικά και φυτοφάρμακα καλλιέργειες. Επιπλέον η χρήση βιολογικών μεθόδων καλλιέργειας σε μικρές κλίμακες, μειώνει την επιρροή εξωγενών παραγόντων που είναι εξαιρετικά σημαντικοί για τις τυπικές καλλιέργειες σήμερα, όπως π.χ. οι τιμές των καυσίμων και των προϊόντων χημικών λιπασμάτων, ζιζανιοκτόνων, σπόρων, κτλ.[2]

         Εκτός της Αφρικής, μερικά από τα αποτελέσματα εφαρμογής βιολογικών μεθόδων είναι πραγματικά εντυπωσιακά.

• Η Κούβα, η οποία μετά την διάλυση της Ε.Σ.Σ.Δ το 1991 απειλήθηκε με σοβαρή διατροφική κρίση έδειξε το δρόμο για αγροοικολογικές μεθόδους, βελτιώνοντας την αποδοτικότητα της γεωργικής παραγωγής χωρίς μάλιστα να εισάγει πια σοβιετικά φυτοφάρμακα.

• Τα τελευταία χρόνια, κράτη με χρόνια προβλήματα στον τομέα της γεωργικής παραγωγής εξαιτίας της συνεχούς χρήσης φυτοφαρμάκων, όπως η Ινδονησία, το Βιετνάμ και το Μπαγκλαντές, επιτυγχάνουν εξαιρετική αύξηση της απόδοσης με μεθόδους βιολογικής καλλιέργειας, μειώνοντας την χρήση ζιζανιοκτόνων με ρυθμούς που κυμαίνονται από 35 έως και 92%.

• Τέλος, το Μαλάουι, ένα κράτος το οποίο είχε στηρίξει όσο ελάχιστα την γεωργική του παραγωγή στην εκτεταμένη χρήση χημικών λιπασμάτων, ζιζανιοκτόνων και φυτοφαρμάκων κάθε είδους, είδε αύξηση της απόδοσης των καλλιεργειών όπου χρησιμοποιήθηκαν απλοί τρόποι βιολογικής γεωργίας, κατά 200% ή και περισσότερο!

       Παρά τα εντυπωσιακά αποτελέσματα πάντως η έκθεση διαπιστώνει την έλλειψη πολιτικών που θα προωθήσουν την βιολογική γεωργία, η οποία ακόμα στα περισσότερα κράτη του πλανήτη σπανίως ξεπερνά το πειραματικό στάδιο. Μια απλή ματιά στις εταιρίες που βρίσκονται πίσω από την παραγωγή και διανομή φυτοφαρμάκων, διαφόρων χημικών και σπόρων αποδεικνύει γιατί οι περισσότερες ηγεσίες ανά τον πλανήτη δεν κάνουν το αυτονόητο για τους ίδιους τους τους πληθυσμούς και για το περιβάλλον.

     Όπως αναφέρει σχετικά και ο κ. Σούτερ «κράτη και φορείς έχουν να παίξουν τον βασικό-ρόλο» προς την επέκταση των βιολογικών καλλιεργειών καθώς «οι ιδιωτικές εταιρίες δεν πρόκειται να ξοδέψουν χρόνο και χρήμα για πρακτικές που δεν θα τους επιφέρουν κέρδη από “πατέντες” και δεν θα επιφέρουν άνοιγμα των αγορών των χημικών προϊόντων ή των βελτιωμένων σπόρων»[3].

Διαβάστε εδώ ολόκληρη την έρευνα των Ηνωμένων Εθνών “Αgroecology and the right to food” (pdf)