Μπορεί στο λεγόμενο ¨Τρίτο Κόσμο¨ εκατοντάδες εκατομμυρίων ανθρώπων να μαστίζονται καθημερινά από την πείνα, στις ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης όμως ο όγκος των τροφίμων που καταλήγουν στα σκουπίδια είναι τεράστιος.
          Χωρίς να εκλείπουν πια και στη Δύση πολλές περιοχές στις οποίες η πείνα έχει αρχίσει να κάνει την εμφάνισή της (κυρίως στις ΗΠΑ) λόγω συγκεκριμένων οικονομικοκοινωνικών ή και περιβαλλοντικών πολιτικών, ο όγκος των τροφίμων που πετούν οι πολίτες των ανεπτυγμένων κρατών είναι τέτοιος που αυξάνει σημαντικά και τις εκλύσεις εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, κυρίως του μεθανίου.

         Στις 16 Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής 2009, η ΕΕ αναλαμβάνει δέσμευση, η οποία είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά, για τη βελτίωση της πρόσβασης στα τρόφιμα σε ολόκληρο τον κόσμο.
        Η ΕΕ, με τη δέσμευση για άνω των 2 δισ. € που ανέλαβε στη σύνοδο της G8 στην Άκουιλα, εκτός από το «1 δισ. € της Επισιτιστικής Διευκόλυνσης της ΕΕ», αποτελεί τον μεγαλύτερο χρηματοδότη της παγκόσμιας επισιτιστικής ασφάλειας.

Φωτό:Wikimedia

        Η πορεία της ανθρωπότητας έμοιαζε πάντα με μία μάχη απέναντι στην πείνα. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’90 ο άνθρωπος φαινόταν αργά αλλά σταθερά να την κερδίζει. Την τελευταία δεκαετία όμως κάνει τα πάντα για να δυσχεράνει τη θέση του, απόρροια της αλόγιστης ανάπτυξης εις βάρος του περιβάλλοντος και –φυσικά- των συνανθρώπων του.

        Μία νέα έρευνα αποδεικνύει πως εικοσιπέντε εκατομμύρια επιπλέον παιδιά θα υποσιτίζονται το 2050 σε σχέση με το 2000, ως συνέπεια του συνδυασμού κλιματικών αλλαγών και των μεθόδων αγροτικών καλλιεργειών που χρησιμοποιούνται στον πλανήτη.

         Όταν αναφερόμαστε στην παγκόσμια διατροφική κρίση, οι περισσότερες ειδήσεις αφορούν περιοχές της Αφρικής ή της Ασίας. Κάτι φυσιολογικό αφού αυτές πληρώνουν και το επαχθέστερο τίμημα της κρίσης λόγω της φτώχειας των τοπικών πληθυσμών.

           Καθώς όμως η διατροφική κρίση εξαπλώνεται παράλληλα και ως αποτέλεσμα της ατιμωρησίας αυτών που την προκάλεσαν, περιοχές που θεωρούνταν "υπόδειγμα ανάπτυξης" για τον δυτικό κόσμο αρχίζουν να βιώνουν την κρίση με επιπτώσεις που μέχρι τώρα τις γνώριζαν μόνο από τα μέσα ενημέρωσης για άλλες περιοχές του πλανήτη.
           Εξέχων παράδειγμα αυτής της κατάστασης αποτελεί η πλουσιότερη πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών Καλιφόρνια.

Φωτό: wikipedia

          Μπορεί πράγματι να πρόκειται περί μεταλλαγμένου ιού των πτηνών, μπορεί πράγματι η ανθεκτικότητα των ιών να μην έχει εκτεθεί ακόμη στα αντιϊκά φάρμακα, αλλά το κύριο ζήτημα που θέτει κάθε ζωανθρωπονόσος είναι η δυνατότητα φυσικής και τεχνητής μόχλευσης της, μέσα από τη παγκοσμιοποιημένη μαζική κτηνοτροφία, μέσα από τις βιοχημικές και βιοφυσικές ανθρωπογενείς επιδράσεις, μέσα επίσης από το παγκοσμιοποιημένο εμπόριο και την πλανητική διάσταση των συγκοινωνιών και μεταφορών, παράλληλα με την αλληλεπίδραση της κτηνοτροφίας με την άγρια πανίδα – χλωρίδα και το φυσικό περιβάλλον.

Φωτό: wikipedia

         Σαν τίτλος όπερας ή τραγωδίας καλύτερα μου ακούγεται, παρά για επιδημία… Τραγωδίας που τη ζουν καθημερινά οι χοίροι όπως και όλα τα «παραγωγικά» ζώα. Καιρός ίσως να την καταλάβουν και οι άνθρωποι.

         Οι βιομηχανοποιημένες φάρμες εκτροφής ζώων, χειρότερες από τα κρεματόρια του Άουσβιτς, έχουν γίνει η μαύρη τρύπα της παγκόσμιας δημόσιας υγείας. Η αναίτια και παράλογη υπερκατανάλωση κρέατος δείχνει τώρα τα έμμεσα αποτελέσματά της. Τα άμεσα τα ξέραμε: παχυσαρκία, χοληστερίνη, καρδιακά νοσήματα, διαφόρων ειδών καρκίνοι – ένας διατροφικός εφιάλτης. Τα έμμεσα είναι οι μικροοργανισμοί που διαφεύγουν από τα εκτροφεία…

Φωτό:Wikipedia

        Η οικονομική κρίση κατακλύζει καθημερινά με θέματα τα μέσα ενημέρωσης παγκοσμίως και όταν αυτή δεν αποτελεί το πρώτο θέμα οι τεράστιες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής παίρνουν με την σειρά τους τα φώτα της δημοσιότητας.

        Σε έναν κόσμο που προχωρά εν μέσω των δύο μεγάλων κρίσεων όμως, μια τρίτη και ίσως πιο ύπουλη από όλες, η παγκόσμια διατροφική κρίση, φαίνεται να περνά στα…ψιλά.

 
Φωτό:Wikipedia

         Η παγκόσμια παραγωγή τροφίμων ίσως συρρικνωθεί κατά ¼ έως το 2050 εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών και της κακής ανθρώπινης διαχείρισης, προειδοποιεί σε έκθεσή του ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών.

        Σύμφωνα με το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ (UNEP), ο συνδυασμός κλιματικών αλλαγών, υποβάθμισης του εδάφους και ανεπάρκειας των υδάτινων πόρων ίσως προκαλέσουν τη μείωση της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων σε ποσοστό που ίσως φτάσει το 25%.