|
Σε κάθε ιστορική περίοδο υπήρχε η σύγκρουση ανάμεσα στην κίνηση προς το μέλλον και την πρόοδο ή στην καταφυγή στο παρελθόν και την ενέλιξη μέσα σε αυτό. Εξάλλου είναι Χριστική η φράση για την αναγκαιότητα της συνύπαρξης του νέου οίνου σε νέους ασκούς. Συνεπώς η ανάγκη της νέας εποχής είχε ιδρυτικά ενσταλαχτεί στον Χριστιανισμό. Η ανάγκη της νέας εποχής είναι μια διαρκής ανάγκη που δεν καταλύεται. Το θέμα όμως είναι τι είναι νέο και τι είναι παλιό. Πάντα συκοφαντείται το νέο. Ο Χριστιανισμός αρχικά ως το νέο συκοφαντήθηκε «φαρισαϊκά», επίσης συκοφαντήθηκε «ρωμαϊκά» ή ακόμη από τον παγανιστικό συντηρητισμό και την παγανιστική συντηρητική φιλοσοφία. Με αντίστοιχο τρόπο οι σημερινές περιχαρακωμένες και μαζικές κοινωνίες συκοφαντούν το νέο.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
|
Παρασκευή, 29 Ιανουάριος 2010 12:32 |
|
Φωτό: Κολοκυθά Δήμητρα
|
«Τι έλεος ελπίζεις αφού έλεος δεν κάνεις»
William Shakespeare, [1]
Υπάρχει μια θεμελιώδης σύγχυση γύρω από την έννοια της παλιάς και της νέας εποχής. Σε όλες τις εποχές ομάδες ανθρώπων ήθελαν να εξαγγείλουν μια νέα εποχή. Σε όλες τις εποχές οι άνθρωποι, είτε υποστήριζαν έναν αναχρονισμό και μια στατικότητα είτε υποστήριζαν μια αλλαγή, μια νέα εποχή.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τρίτη, 02 Φεβρουάριος 2010 13:44 |
|
Φωτό: wikimedia
|
Ερχόμαστε τώρα στις κρίσεις που δοκιμάζουν τα άτομα κατά τη μετάβαση από το στάδιο του ενήλικου στο στάδιο των γηρατειών. Η πρώτη απ’ αυτές μπορεί να χαρακτηριστεί ως η κρίση του συνταξιοδοτούμενου ατόμου. Πολλά άτομα που, καθώς περνούν τα χρόνια, αισθάνονται το βάρος και την κούραση από την εργασία τους και που αναμένουν με ευχαρίστηση την ώρα που θα αποδεσμευθούν, απογοητεύονται όταν φθάσει αυτή η ώρα της εξόδου, πράγματι αισθάνονται έναν αποπροσανατολισμό και δεν γνωρίζουν τι κάνουν. Χάνουν την αίγλη και ίσως το γόητρο και την ικανοποίηση που τους έδινε η θέση που είχαν και το έργο που προσέφεραν στην κοινωνία.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Τετάρτη, 27 Ιανουάριος 2010 13:53 |
|
Φωτό: wikimedia
|
|
Η σύγκρουση ανάμεσα στις γενιές έχει φθάσει σε ένα κρίσιμο και οξύ στάδιο. Τη σύγκρουση αυτή τη συναντάμε σε κάθε τομέα της ανθρώπινης δραστηριότητας με τόση συχνότητα, ώστε να είναι επείγουσα η ανάγκη μιας εξέτασης της πραγματικής της φύσης, των αιτιών που την προκαλούν καθώς και των μέσων που πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τον περιορισμό της.
Η γενική αυτή σύγκρουση εξειδικεύεται σε μια ποικιλία από δευτερεύουσες συγκρούσεις και διαμάχες, τις οποίες μπορούμε να κατατάξουμε σε δύο βασικές κατηγορίες που πρέπει καθαρά να διαφοροποιηθούν. Στην πρώτη κατηγορία ανήκει η σύγκρουση η οποία δημιουργείται από την ένταση της καθημερινής ζωής.
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
Παρασκευή, 25 Σεπτέμβριος 2009 09:15 |
|
Φωτό: βικιπαίδεια
|
Σε κάθε εκλογές μας δίνεται η ευκαιρία να παρατηρήσουμε –στο βαθμό βέβαια που θέλουμε ειλικρινά να παρατηρήσουμε- τη χρήση των ιδεών για θεατρική κατανάλωση που μπορεί να βοηθήσει τη φιλοδοξία των ανθρώπων τόσο αυτών που εκλιπαρούν για μία ψήφο όσο και εκείνων που κατά βάθος επιθυμούν να αισθάνονται μέσα από την ανωνυμία τους ότι βρίσκονται υπεράνω των ιδεών και ότι τις ελέγχουν. Ίσως ο Πλάτωνας να γνώριζε από εκείνην, τη μακρινή σχετικά εποχή, τη σπουδαιότητα των ιδεών και να θέλησε με τη θεωρία του να προλάβει αυτή την κατάχρηση και υποβάθμισή τους σε εργαλεία εμφανούς και αφανούς εξουσίας.
Αλήθεια τι είναι μια ιδέα; Πώς υπάρχει; Μήπως υπάρχει επειδή απλώς και μόνον τη σκεφθήκαμε και επομένως με την ίδια ευκολία μπορούμε να την καταργήσουμε; Και ποια είναι η σχέση μας με αυτήν; Το ότι τη σκεφτόμαστε και τη «δεχόμαστε» διανοητικά σημαίνει αληθινή κατανόηση και αποδοχή;
|
|
|
Περισσότερα...
|
|
|
|
|
|
|
Σελίδα 1 από 2 |
