Ένας από τους βασικούς παράγοντες για την ανάπτυξη της πράσινης οικονομίας είναι και η πράσινη απασχόληση. Είναι η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, καθώς πολλά κίνητρα αναπτύσσονται στην κατεύθυνση της απασχόλησης προς τις επιχειρήσεις και τους ανέργους ή τους εργαζόμενους. Είναι επίσης η ανάδειξη μορφών αποσυνδεδεμένης εργασίας δηλαδή εργασίας χωρίς υλικές ροές. Δηλαδή η έννοια της πράσινης απασχόλησης είναι διττή. Είναι η απασχόληση στον τομέα της φιλικής προς το περιβάλλον επιχειρηματικότητας και παραγωγής αλλά ταυτόχρονα είναι και η αποσυνδεδεμένη εργασία, η εργασία που δεν έχει υλικές επιπτώσεις όπως η τηλε-εργασία.

    Την πράσινη απασχόληση μπορούμε να την θεωρήσουμε σαν έναν από τους βασικούς άξονες για την εργασία στην νέα εποχή.
    Σε μια τέτοια κατεύθυνση μπορούμε να μιλήσουμε για τις πράσινες εργασιακές σχέσεις, για την κουλτούρα της πράσινης εργασίας, για την πράσινη κουλτούρα της εργασίας. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνουμε πρακτικοί σ’ αυτό το πεδίο βοηθώντας την διασύνδεση μεταξύ προσφοράς πράσινων θέσεων εργασίας και ζήτησης. Αυτό αποτελεί έναν από τους στόχους μας.
    Με δεδομένη την δομή της πράσινης αγοράς εργασίας στην χώρα μας και το μοντέλο της επιχειρηματικότητας, η πράσινη αυτοαπασχόληση είναι ένας από τους τομείς που μπορούν να αναπτυχθούν μέσα από την πληροφόρηση με επιχειρηματικές ιδέες, με ιδέες αυτό-απασχόλησης και δραστηριότητας παράπλευρης και συμπληρωματικής με άλλα πεδία εργασίας και εισοδήματος.
     Μέχρι λίγα χρόνια πριν θεωρούσαν αρκετή ότι η προστασία του περιβάλλοντος και οι πολιτικές βιώσιμης ανάπτυξης δεν προσέφεραν θέσεις εργασίας. Αυτή η άποψη όλο και πιο πολύ αλλάζει. Ταυτόχρονα αναπτύσσεται μια εργασιακή κοσμοθεώρηση διαφορετική απ’ αυτήν που αναπτύχθηκε κατά την διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης σε συνάρτηση με το καπιταλιστικό μοντέλο.
    Έτσι αλλάζει η ιδεολογία και η κοσμοθεωρία της εργατικής τάξης και του κόσμου της εργασίας, και σ’ αυτό συμμετέχει και ο τομέας του περιβάλλοντος, που διασύνδεει τους τομείς της ζωής ανάμεσα στον χρόνο εργασίας, την εργασία και το επάγγελμα, με τον υπόλοιπο χρόνο ζωής. Συνδέει την παραγωγική απασχόληση με την κατανάλωση, ενοποιεί δηλαδή στο πρόσωπο του εργαζόμενου τις διάφορες όψεις. Έτσι συνεισφέρει στην προσέγγιση σε μια ενιαία δυναμική του εργατικού κινήματος προς κατευθύνσεις όπως τα πεδία του περιβάλλοντος, της υπεύθυνης κατανάλωσης, της ποιότητας ζωής, και του συνολικού μετασχηματισμού της οικονομίας και της πολιτικής.