|
Η Ευρωπαϊκή Ένωση σύμφωνα με τον κ. Ντάσιο δεν υποστηρίζει τους άνεργους, τους φτωχούς εργαζόμενους και τους αποκλεισμένους, αλλά αντιθέτως επιδιώκει σταθερά την ευελιξία των εργασιακών σχέσεων, επιτείνοντας το πρόβλημα στον μέγιστο δυνατό βαθμό.
Η επαναξάραξη της κοινωνικής πολιτικής της Ε.Ε. είναι αναγκαία καθώς με τις σημερινές συνθήκες δεν μπορεί παρά να επέλθει αύξηση των συνολικά 79 εκατομμυρίων φτωχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σ.σ. 20% περίπου).
Η ΑΜΣ απετέλεσε βασικό εργαλείο της Ευρωπαϊκής πολιτικής σε θέματα για τα οποία δεν ήταν σε θέση –για μια σειρά λόγων- να θεσμοθετήσει. Ήταν ένα «κοινό πλαίσιο» χωρίς δεσμευτικό χαρακτήρα για στην άσκηση κοινωνικών πολιτικών, το οποίο ωστόσο είχε περισσότερο εθελοντική μορφή.
Σύμφωνα με τον κ. Ντάσιο, οι καλές πρακτικές που προέκυψαν μέσω του ΑΜΣ, με την συμμετοχή ΜΚΟ και κοινωνικών οργανισμών στην διαβούλευση για την εφαρμογή προγραμμάτων και δράσεων, σε χώρες όπως το Βέλγιο και η Ισπανία, δεν ακολουθήθηκαν στην χώρα μας.
Στην συνέχεια τον λόγο πήρε ο Δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας Λάμπρος Μίχος, ο οποίος εξέθεσε τα προβλήματα εφαρμογής των προγραμμάτων και των σχεδίων δράσης στην πράξη. Ένα εξέχων παράδειγμα αποτελούν τα προγράμματα κοινωνικής ενσωμάτωσης των Ρομ στην Αγία Βαρβάρα, λειτούργησαν με σχεδόν αποκλειστική πρωτοβουλία των κυβερνητικών φορέων και όχι με αυτή της τοπικής αυτοδιοίκησης, η οποία όπως υποστήριξε ο κ. Μίχος, παρά τα προβλήματά της, έχει δείξει ότι μπορεί λειτουργικά και οργανωτικά να διαχειριστεί πολύ καλύτερα αντίστοιχες προσπάθειες.
Τα Ευρωπαϊκά προγράμματα που ήρθαν στην Ελλάδα υλοποιήθηκαν πρόχειρα, με τους «γραφειοκράτες των υπουργείων» να μην λαμβάνουν υπόψη τους την τοπική αυτοδιοίκηση, η οποία λόγω εγγύτητας γνωρίζει πολύ καλύτερα πώς να διαχειριστεί αντίστοιχες καταστάσεις.
Έτσι, σε ένα κράτος «τροχονόμο επιδοτήσεων και ιδεών», στο οποίο υπάρχουν «νησίδες προνομίων σε ένα πέλαγος ανεπάρκειας» και στο οποίο βασιλεύει η αρχή του «επιχειρείν με λιγότερο κόστος» οι στρατιές ανέργων που δημιουργούνται δεν είναι απλώς «άνεργοι», αλλά κάποιοι «άλλοι», οι οποίοι μένοντας έξω από την παραγωγική –και άρα και γενικότερη κοινωνική- διαδικασία, νομιμοποιούνται να στραφούν κάποια στιγμή εναντίον του συστήματος που εξέθρεψε αυτόν τους τον αποκλεισμό.
Για τον λόγο αυτό κατά τον κ. Μίχο, η μη αξιοπρεπής διαβίωση όλο και περισσότερων συμπολιτών μας, αποτελεί κίνδυνο όχι μόνο για την ευημερία αλλά και για την ίδια την δημοκρατία.
Η προσπάθεια για την ένταξη των κοινωνικά αποκλεισμένων ατόμων θα πρέπει σύμφωνα με τον Δήμαρχο Αγίας Βαρβάρας να στηριχτεί σε ένα συγκροτημένο, πλήρες πρόγραμμα κοινωνικής ενίσχυσης, με την συμμετοχή του κράτους, της τοπικής αυτοδιοίκησης, των ΜΚΟ, των ιδιωτών και φορέων όπως η Εκκλησία και να στηριχτεί σε μία σειρά «πυλώνων»:
α) τον πυλώνα της εισοδηματικής ενίσχυσης,
β) τον πυλώνα των εισοδηματικών πολιτικών σε άμεση σχέση με τον πρώτο πυλώνα και
γ) την δημιουργία ενός δικτύου κοινωνικής υποστήριξης στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Ο κ. Γιώργος Ρωμανιάς, μέλος της ΙΝΕ-ΓΣΕΕ και Πρόεδρος του Παρατηρητηρίου Απασχόλησης κατέδειξε αρκετές από τις αρνητικές πλευρές της ΑΜΣ, όπως αυτή προωθείται από τα κράτη και τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς.
Μέσω των καλών προθέσεων της ΑΜΣ, η Ε.Ε. προσπαθεί να καταργήσει την διαφορετικότητα των κρατών-μελών και πολλές φορές να αλλάξει τον προσανατολισμό της από την αντιμετώπιση των πραγματικών προβλημάτων και αναγκών. Ο κ. Ρωμανιάς διαφώνησε με την κ. Παρασκευά και τον κ. Κοντό στο ζήτημα του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος υπογραμμίζοντας ότι σε κανένα από τα 27 κράτη-μέλη δεν υπάρχει ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για το σύνολο του πληθυσμού, αφού σε όλες τις περιπτώσεις το ποσό αυτό όπου υπάρχει καθορίζεται με βάση μια συγκεκριμένη ομάδα πληθυσμού που έχει επιλεγεί για την οριοθέτησή του.
Επιπλέον είναι εξαιρετικά δύσκολος ο καθορισμός των ποσών ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος παράλληλα με το ύψος του κατώτατου βασικού μισθού.
Στην χώρα μας, τα ποσά αυτά ποικίλουν πάρα πολύ, ανάλογα με το ταμείο στο οποίο είναι ασφαλισμένος ο εργαζόμενος. Για παράδειγμα η κατώτατη σύνταξη στην Ελλάδα, μπορεί ανάλογα με το ταμείο να ξεκινά από τα 404 ευρώ και να φτάνει έως τα 1300! Επιπλέον οι κατώτατες συντάξεις κάποιων ταμείων βρίσκονται στα ίδια επίπεδα με τις ανώτατα όρια άλλων.
Ο τρόπος μέτρησης των συντάξεων στην Ελλάδα, είναι εξαιρετικά παραπλανητικός: για παράδειγμα η περίληψη διαφόρων μεταβιβαστικών πληρωμών στα ποσά των συντάξεων δείχνουν ότι η χώρα μας παρέχει πλουσιοπάροχες συντάξεις, δεδομένο ακριβώς αντίθετο της ισχνής στις περισσότερες περιπτώσεις πραγματικότητας.
Αλλά και πανευρωπαϊκά δεν είναι δυνατόν κατά τον κ. Ρωμανιά να γίνεται λόγος για «φτωχούς» μέσω του αυθαίρετου ορίου «κάτω του 60% του μέσου εισοδήματος» αφού δεν μπορεί να βρίσκεται στην ίδια μοίρα κάποιος που λαμβάνει το 59,6% του μέσου ειδοδήματος με κάποιον που λαμβάνει το 0%....
Αντίστοιχη όμως με την «αλλοίωση» στην οποία υπόκεινται οι αριθμοί των χρηματικών παροχών είναι και η έννοια του «άνεργου» η οποία σύμφωνα με την Συνήγορο του Πολίτη κ. Άρτεμη Καλαβάνου είναι εξαιρετικά περιορισμένη σε σχέση με τις νέες συνθήκες που έχουν προκύψει. Στην Ελλάδα η περιορισμένη έννοια «άνεργος» στηρίζεται σε ένα προ 20ετίας και επιπλέον Νομοθετικό Διάταγμα πάνω στο οποίο διαμορφώνονται οι όποιες πολιτικές. Έτσι πολύ μεγάλες κατηγορίες ανέργων δεν θεωρούνται από την πολιτεία ως τέτοιοι.
Προκύπτει μια αναντιστοιχία νόμων και πραγματικών αναγκών με την νομοθεσία (σ.σ. προφανώς λόγω συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών) να μην παρακολουθεί την διαμορφωθείσα εργασιακή πραγματικότητα.
|
