Η ικανότητα του ανθρώπου να μετασχηματίζει και να μεταβάλλει το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον γνώρισε φάσεις διαφορετικής έντασης. Εκείνο που διακρίνει τις σύγχρονες κοινωνίες από εκείνες που προηγήθηκαν, είναι η επιτάχυνση των μετασχηματισμών και αλλαγών του περιβάλλοντος, που προκλήθηκαν από την επιστημονική και τεχνολογική επανάσταση, ο μαζικός τους χαρακτήρας και η παγκοσμιότητα των επιπτώσεών τους. Σήμερα οι αλλαγές αυτές ξεπερνούν τον ελέγξιμο χώρο και τον ελέγξιμο χρόνο από τον άνθρωπο, παράδειγμα η πυρηνική ενέργεια και η γενετική μηχανική.
Η περιβαλλοντική εκπαίδευση είναι από τα πιο θετικά σημεία σε σχέση με την περιβαλλοντική μας συμμόρφωση και εξέλιξη. Αυτή και ορθά ξεκινάει από την αρχή και λειτουργεί σαν ένας παράγοντας ανάδρασης ενδοοικογενειακά και διαγενεακά μέσα στην κοινωνία. Το κρίσιμο σημείο βέβαια είναι πόσο αυτή η περιβαλλοντική εκπαίδευση είναι ρητορική ή είναι εκπαίδευση πράξης αλλά και τμηματική. Επίσης ένα πρόβλημα έγκειται σαν τμηματικός χαρακτήρας προσέγγισης της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στο σύνολο των σχολικών προγραμμάτων. Υπάρχει μια ρητορική προσέγγιση στα ζητήματα όχι μόνο του περιβάλλοντος αλλά και ευρύτερα στα εκπαιδευτικά ζητήματα και μια αστοχία στην πράξη που βασίζεται σε ελλιπές βίωμα και σε ελλιπή αποδοχή της περιβαλλοντικής γνώσης και πληροφόρησης στην κοινωνία με αποτέλεσμα η περιβαλλοντική εκπαίδευση να είναι εκτεθειμένη σε εξωτερικότητες καταστροφικές γι’ αυτήν, όπως και εκτεθειμένη σε χονδροειδείς αντιφάσεις.
Η «υποβάθμιση του περιβάλλοντος», αποτελεί, ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει και η χώρα μας, τις τελευταίες δεκαετίες. Κοινό παράγοντα της υποβάθμισης αυτής, αποτελούν οι ανεξέλεγκτες, χωρίς ορθολογικό σχεδιασμό, ανθρωπογενείς επεμβάσεις και η «ανάπτυξη» με την στενή έννοια του όρου, που ταυτίστηκε, σε πολλές περιπτώσεις, με την αλόγιστη οικονομική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και του περιβάλλοντος, πέραν του ορίου ανανέωσής τους και της αφομοιωτικής τους ικανότητας, αντίστοιχα. Η «εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης» των φυσικών πόρων και του περιβάλλοντος, συμβαδίζει με τις συνεχώς αυξανόμενες περιπτώσεις, περιβαλλοντικής αποσταθεροποίησης και για τον λόγο αυτό, αναδεικνύεται ως επιτακτική ανάγκη, η εφαρμογή «Περιβαλλοντικής Πολιτικής» η οποία να συνοδεύεται από την ενημέρωση – κατάρτιση των πολιτών σε θέματα σχετικά με το Περιβάλλον.
ΕΙΣΗΓΗΣΗ-ΟΜΙΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ (Καθηγητής Φυσικός, προωθητής του προγράμματος «ΣΩΚΡΑΤΗΣ»)
16Έθνη παίρνουν μέρος
Διοίκηση του προγράμματος από τη Νορβηγία Που; Στη Βόρεια Ατλαντική Οροσειρά Τι Ερευνάται; Τα οικοσυστήματα ολόκληρης της υδάτινης στήλης από το βάθος των 4000 μέτρων έως την επιφάνεια. Γιατί; Για την απόκτηση νέων γνώσεων στην οικολογία των υποθαλάσσιων βαθέων οροσειρών και η διάδοσή τους απ’ ευθείας στο κοινό. Πότε; Ερευνητικές αποστολές :2003-04 Κύρια αποστολή: 2004 Φάση ανάλυσης :2004-2008 Σκοπός: Η βελτίωση των γνώσεων των μαθητών για το περιβάλλον της βαθιάς θάλασσας 1.Βελτίωση της πληροφόρησης και του ενδιαφέροντος για τη ζωή στους ωκεανούς και της σπουδαιότητας της επιστημονικής έρευνας. 2. Παρακίνηση περισσοτέρων νέωννα επιλέξουν σπουδές σχετικές με τη θάλασσα και τα σχετικά επιστημονικά πεδία.
