Στο τέλος του 2011 υπάρχει προσδοκία για αιολικά πάρκα δυναμικότητας 1.600 μεγαβάτ, από 1.350 που είναι σήμερα και από περίπου 1.300 μεγαβάτ που ήταν στο τέλος του 2010, ενώ στα φωτοβολταϊκά παρατηρείται αληθινό «μπουμ», που πάντως προβληματίζει: από 53 μεγαβάτ το 2009 στα 198 το 2010 και περίπου 400 μεγαβάτ υπολογίζονται στο τέλος του 2011- αύξηση 100%!

Σημαντικό ρόλο στην ταχύτατη διείσδυση έπαιξε η ψήφιση του Νόμου 3851 του 2010 από την υπουργό Περιβάλλοντος κυρία Τίνα Μπιρμπίλη, με τον οποίο επιταχύνθηκαν σημαντικά οι χρονικές δεσμεύσεις για την υλοποίηση ενός έργου. Η διαφορά είναι ότι σήμερα οι διαδικασίες κινούνται παράλληλα η μια με την άλλη, δηλαδή οι αδειοδοτήσεις λαμβάνονται την ίδια χρονική περίοδο, χωρίς να χρειάζεται να περιμένει κάποιος την άδεια σκοπιμότητας για να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο που είναι η άδεια παραγωγής. Η διαδικασία κινείται παράλληλα και είναι πιο σύντομη.

Ο μύθος των ακριβών αιολικών
Σύμφωνα με μελέτη που εκπόνησε το Εργαστήριο Ενεργειακής Οικονομίας του ΕΜΠ με διευθυντή τον καθηγητή και πρώην πρόεδρο της ΡΑΕ κ. Π. Κάπρο, οι ΑΠΕ μειώνουν το κόστος του ρεύματος. Μάλιστα, μπορούν άνετα να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξή τους και να ελαφρύνουν στο μέλλον τον καταναλωτή.

Η μελέτη παρουσιάστηκε στο πλαίσιο εκδήλωσης του Ελληνικού Συνδέσμου Ηλεκτροπαραγωγών από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΕΣΗΑΠΕ) και ο πρόεδρός της, κ. Γ. Περιστέρης, ανέφερε ότι η διείσδυση των ΑΠΕ φέρνει αύξηση του ΑΕΠ, αύξηση των κρατικών εσόδων από τις νέες επενδύσεις ΑΠΕ, έσοδα στις τοπικές κοινωνίες, δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, μείωση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, εξοικονόμηση λιγνίτη, ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας της χώρας και εξαγωγικό προσανατολισμό της πράσινης ενέργειας.

«Το 2011 η μείωση της οριακής τιμής συστήματος (ΟΤΣ) χάρη στις ΑΠΕ θα είναι 9,5 ευρώ ανά μεγαβατώρα (ΜWh), γεγονός που σημαίνει ότι οι προμηθευτές θα αγοράσουν ηλεκτρική ενέργεια από τον ΔΕΣΜΗΕ φθηνότερη κατά 734 εκατ.ευρώ.Η διαφορά που προκύπτει από τη μείωση της ΟΤΣ χάρη στη διείσδυση των ΑΠΕ και στην αποπληρωμή των μονάδων ΑΠΕ βάσει εγγυημένης τιμής είναι ένα καθαρό όφελος που πρέπει να απολαύσει ο καταναλωτής.

Κατά συνέπεια, είναι απολύτως εσφαλμένη η εντύπωση που έχει δημιουργηθεί σε πολλούς τον τελευταίο καιρό ότι η μεγάλη ανάπτυξη των ΑΠΕ θα επιβαρύνει τον καταναλωτή επειδή αναγκαστικά θα αυξηθεί υπερβολικά το ειδικό τέλος ΑΠΕ» λέει προς «Το Βήμα» ο κ. Κάπρος.

Οι καθυστερήσεις
Παρά τη σημαντική βελτίωση του τελευταίου δωδεκαμήνου για την επίτευξη του στόχου 20% από ΑΠΕ το 2020, οι ρυθμοί πρέπει να αυξηθούν. Στόχος είναι να εγκαθίστανται στο σύστημα περί τα 500 μεγαβάτ ετησίως. Η γραφειοκρατία έχει καταγραφεί ως ο μεγαλύτερος εχθρός των ΑΠΕ τα τελευταία χρόνια: «Παρά τη ραγδαία βελτίωση των διαδικασιών, η... κεκτημένη αδράνεια και η απροθυμία της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης εξακολουθούν να μας ταλαιπωρούν» λέει προς «Το Βήμα» ο κ. Σ. Σεϊμανίδης, έμπειρος και παλαιός μελετητής αιολικών πάρκων.

Πληγή υπήρξε και η απουσία χωροταξικού σχεδίου επί σειρά ετών αλλά και η έλλειψη, μέχρι το 2010, εθνικού σχεδιασμού που να λαμβάνει υπόψη τόσο τις δεσμεύσεις της χώρας που απορρέουν από τις κλιματικές αλλαγές όσο και την αξιοποίηση του τεράστιου ανανεώσιμου δυναμικού που διαθέτει. Τελευταίο αλλά όχι έσχατο πρόβλημα είναι οι αντοχές των υποδομών της ΔΕΗ. Το υφιστάμενο δίκτυο δεν επιτρέπει να δεκαπλασιάσουμε (10.000 μεγαβάτ) ως το 2020 την ισχύ σε αιολικά και να «πιάσουμε» έτσι τον κοινοτικό στόχο για τον οποίο έχουμε δεσμευθεί.

Μια αληθινή ιστορία «αιολικής» τρέλας...
Για να αντιληφθούμε τα προβλήματα και τις περιπέτειες μιας επένδυσης σε αιολικά έργα, θα υπενθυμίσουμε μια αληθινή ιστορία που συνέβη προ λίγων ετών: Γνωστός ενεργειακός όμιλος του εξωτερικού ζήτησε άδεια για να κατασκευάσει ένα από τα μεγαλύτερα αιολικά πάρκα στη Νότια Ελλάδα. Οι άνθρωποι, επειδή είναι επαγγελματίες, έβαλαν έλληνα μάνατζερ στην επένδυσή τους, ακριβώς για να έχει καλύτερη πρόσβαση στην Κεντρική Διοίκηση και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αφού έκανε τον πρώτο κύκλο με την Κεντρική Διοίκηση, ο μάνατζερ σκέφθηκε να μιλήσει με τον δήμαρχο της περιοχής όπου θα φτιαχνόταν το αιολικό πάρκο, καθώς πληροφορήθηκε ότι είχαν αρχίσει κάποιες γκρίνιες από κατοίκους της περιοχής στα τοπικά καφενεία.

Οι πρώτες κουβέντες του τοπικού άρχοντα ήταν χαρακτηριστικές: «Εγώ τη θέλω πολύ αυτή την επένδυση στην περιοχή μου,αφού δεσμεύτηκες κιόλας ότι θα προσλάβεις και άτομα από τον δήμο.Θα πρέπει να ξέρεις όμως ότι στο δημοτικό συμβούλιο θα έχεις πρόβλημα.Εγώ έχω εκλεγεί με το...τάδε κόμμα,αλλά ο επικεφαλής της μειοψηφίας στο συμβούλιο που έχει εκλεγεί με το... δείνα κόμμα και παριστάνει τον οικολόγο θα σου κάνει τη ζωή μαρτύριο.Δυστυχώς,έχει δύναμη και δεν μπορώ να τον πείσω,διότι είμαστε τσακωμένοι από τις εκλογές».

Ο μάνατζερ της επένδυσης κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά και ρώτησε: «Δεν υπάρχει τίποτε που να μπορούμε να κάνουμε ώστε να διορθώσουμε την κατάσταση;». Επειτα από λίγη σκέψη, ο δήμαρχος του απήντησε αποκαλύπτοντας το «κλειδί» για τη λύση των προβλημάτων: «Ακου να δεις τι θα κάνουμε. Θα μου δώσεις 300.000 ευρώ, εγώ θα τις μοιράσω στο δημοτικό συμβούλιο και σε αυτόν τον...ψευτοοικολόγο.Μόνο έτσι θα γίνει η δουλειά». Ο μάνατζερ, που μπήκε στο νόημα, τον ρώτησε αφελώς: «Μα καλά, πώς θα του δώσεις χρήματα αφού είστε τσακωμένοι;», για να εισπράξει αμέσως την απάντηση: «Μη στενοχωριέσαι, με το δωράκι αυτό θα φιλιώσουμε!».

Η επένδυση παρέμεινε για μεγάλο διάστημα «παγωμένη», οι υποψήφιοι επενδυτές κάλεσαν επίσημα την Κεντρική Διοίκηση να παρέμβει, κινητοποιήθηκε ακόμη και ο πρεσβευτής στην Αθήνα, της χώρας προέλευσης των επενδυτών, δόθηκαν υποσχέσεις για εξάλειψη της διαφθοράς αλλά τελικώς δεν έγινε τίποτε και οι ξένοι πούλησαν πάμφθηνα την άδεια για το πάρκο και εξαφανίστηκαν.

Ρεπορτάζ Α.Γ.ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ 
(ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ)
(Δημοσίευση: 23 Απριλίου 2011)