|
O Μπρεντ Κλόθιερ μέλος του Ινστιτούτου Χλωρίδας και Διατροφής της Νέας Ζηλανδίας αναφέρει σχετικά ότι «Ενώ μια δεκαετία πριν το ζήτημα του νερού βρισκόταν αρκετά πίσω σε σχέση με το αντίστοιχο των διοξειδίων, πολύ σύντομα θα το ξεπεράσει».
Είναι χαρακτηριστικό ότι η Νέα Ζηλανδία, από τις πλέον πλούσιες χώρες του κόσμου σε υδάτινους πόρους έχει αρχίσει σοβαρά να ανησυχεί για τη σπατάλη νερού, ιδίως στην αγροτική παραγωγή. Έτσι, ο στόχος είναι να ξεκινήσει σταδιακά μια ενδελεχής καταγραφή του «αποτυπώματος του νερού» στη χώρα.
Σε άλλες λιγότερο προικισμένες από τη φύση περιοχές τα πράγματα φαίνονται πολύ χειρότερα. Σύμφωνα με έρευνα του STWR, Οργανισμού για το Δικαιότερο Καταμερισμό των Παγκόσμιων Πλουτοπαραγωγικών Πηγών, 2,6 δις άνθρωποι –το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού- στερούνται βασικών εγκαταστάσεων υγιεινής, ενώ περισσότεροι του ενός δισεκατομμυρίου στερούνται ακόμα και της πρόσβασης σε καθαρό πόσιμο νερό.
Ο διάσημος Βρετανός καθηγητής Τζον Μπέντικγτον προειδοποίησε πρόσφατα ότι έως το 2030 η ανθρωπότητα θα γνωρίσει έναν «πραγματικό τυφώνα», λόγω των ελλείψεων σε τρόφιμα, ενεργειακές πηγές και νερό, για το οποίο η ζήτηση μέχρι τότε αναμένεται να αυξηθεί κατά 30%.
Η γνώμη του δεν διαφέρει ιδιαίτερα από τις προβλέψεις του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών το οποίο έχει προβλέψει εκτεταμένες ελλείψεις νερού στην Ασία, την Αφρική αλλά και την Ευρώπη –κυρίως τη νότια. Οι μεσογειακές χώρες μάλιστα και η Ελλάδα πιο συγκεκριμένα κατέχει μία από τις πρώτες θέσεις παγκοσμίως στο υδάτινο αποτύπωμα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέχουν άλλη μία από τις τόσες περιβαλλοντικές αρνητικές πρωτιές, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση παγκοσμίως στο υδάτινο αποτύπωμα. Ο μέσος Αμερικανός καταναλώνει 2.480 κυβικά μέτρα νερού τον χρόνο. Ακολουθούν η χώρα μας, η Ισπανία και η Ιταλία με μια μέση κατανάλωση από 2300–2400 κυβικά μέτρα το χρόνο, αριθμοί διπλάσιοι της μέσης κατανάλωσης ανά κάτοικο σε όλο τον πλανήτη 1240 κ.μ ετησίως.
Οι τέσσερις σημαντικότεροι παράγοντες καθορισμού του υδάτινου αποτυπώματος είναι:
-η ποσότητα της κατανάλωσης, η οποία σχετίζεται άμεσα με το ΑΕΠ της χώρας,
-οι καταναλωτικές συνήθειες (για παράδειγμα υψηλή ή χαμηλή κατανάλωση κρέατος)
-το κλίμα και
-οι πρακτικές που χρησιμοποιούνται στη γεωργική παραγωγή.
Η σχέση ανάμεσα στην ανθρώπινη κατανάλωση και τη χρήση του νερού παραμένει κομβικής σημασίας εν μέσω των κλιματικών αλλαγών και καθώς οι υδάτινοι πόροι του πλανήτη φαίνεται να αποτελούν το μεγαλύτερο θύμα αυτών.
Για την καλύτερη κατανόηση της σπατάλης του νερού παγκοσμίως αρκεί κανείς να σκεφτεί ότι για ένα ποτήρι μπύρα απαιτούνται 75 λίτρα νερού, για ένα φλιτζάνι καφέ 140 λίτρα νερού, για ένα λίτρο γάλακτος 1000, για ένα βαμβακερό μπλουζάκι 2000, για ένα κιλό ρύζι 3000 και για ένα κιλό βοδινού 16.000 λίτρα 9 (ένα χάμπουργκερ 2.400 λίτρα).
|
