Ο κ. Δημήτρης Λάλας, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Αθηνών στην έδρα της μετεωρολογίας, εκπρόσωπος της Ελλάδας στις διεθνείς διαπραγματεύσεις για τη συνθήκη του Κιότο για τις κλιματολογικές αλλαγές, πρώτος πρόεδρος του ΚΑΠΕ και πρώην πρόεδρος του αστεροσκοπείου της Αθήνας δίνει συνέντευξη στον Γιάννη Ζήση στον τηλεοπτικό σταθμό Star Κεντρικής Ελλάδας με θέμα τις κλιματικές αλλαγές, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, το παρασκήνιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο και την ευαισθητοποίηση των πολιτών για το περιβάλλον.

           Πολλά έχουν αλλάξει όμως από τότε που υπεγράφη το Πρωτόκολλο. Ο κ. Λάλας αναφέρει τα παρασκήνια της υπογραφής του Πρωτοκόλλου που τότε είχε θεωρηθεί πρωτοποριακό, όπως για παράδειγμα την απόσυρση της αντιπροσωπείας των ΗΠΑ από τις διαπραγματεύσεις, προκειμένου να εκτιμηθεί το οικονομικό κόστος των δεσμεύσεων που θα απέρρεαν από την υπογραφή της.

           Οι Ηνωμένες Πολιτείες που ως μεγαλύτερος μολυντής της εποχής συγκέντρωνε και τα βλέμματα κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων προσυπέγραψε την Συμφωνία, αλλά η Αμερικανική Γερουσία δεν την επικύρωσε ποτέ.

            Από την εποχή της υπογραφής του Πρωτοκόλλου μέχρι σήμερα τόσο οι διαπραγματευτές όσο και τα θέματα, σε επίπεδο μεθοδολογίας, νομικής, κοινωνίας, εκπαίδευσης και ενέργειας, έχουν αλλάξει και απαιτούν ιδιαίτερη εξειδίκευση. Τώρα, σημειώνει ο κ. Λάλας, μια αντίστοιχη διαβούλευση δεν μπορεί να γίνει με μερικούς εκπροσώπους, αλλά απαιτεί την παρουσία εξειδικευμένου προσωπικού, διπλωματικού, μηχανικού, οικονομικού, κτλ.

            Η ελληνική αντιπροσωπεία είχε σημαντική παρουσία αναλογικά με το ειδικό της βάρος στην διεθνή σκηνή. Όλα τα κράτη πήραν τις αποφάσεις τους με γνώμονα την οικονομία. Η Ελλάδα μαζί με τις Ισπανία, Πορτογαλία και Ιρλανδία δεσμεύτηκε να συγκρατήσει την αναμενόμενη –λόγω της τότε οικονομικής ανάπτυξης της- αύξηση των εκπομπών της σε ποσοστό 25%.

           Ο κ. Λάλας αναφέρει ότι τα πορίσματα της μελέτης που προέκυψε από την υπογραφή του Πρωτοκόλλου και ήταν έτοιμη στα τέλη του 2001, έδειχναν ότι από 90% των προτεινόμενων περιβαλλοντικών πολιτικών θα απέφεραν τόσο περιβαλλοντικά, όσο και οικονομικά οφέλη για την Ελλάδα, η οποία αντιμετωπίζει σωρεία προβλημάτων σε διάφορα επίπεδα, όπως το οικιακό ή την καθυστερημένη ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

           Όσον αφορά την πολιτική διάσταση του περιβάλλοντος, στην Ελλάδα ίσως οι πολιτικοί δεν έχουν αναρωτηθεί για το ενδεχόμενο καινοτομικές πολιτικές να τους αποφέρουν πολιτικό ή άλλα οφέλη. Έτσι παραμένουν δέσμιοι της κοινής γνώμης που πολλές φορές μοιάζει συγχυσμένη, ή δεν έχουν την τόλμη να προχωρήσουν σε ανάλογες πολιτικές, ιδίως σε μία χώρα με τεράστια περιβαλλοντική κληρονομιά.