Πιστεύουμε ότι η μόνη λύση για τον περιορισμό των αδέσποτων ζώων, πολλά από τα οποία γίνονται αδέσποτα αφού εγκαταλειφτούν από ασυνείδητους και άκαρδους ιδιοκτήτες, είναι η εφαρμογή ελέγχου των γεννήσεων στα αδέσποτα, κάτι που συμβάλει στην ευζωία των ίδιων των ζώων αλλά και γενικά προλαμβάνει τον υπερπληθυσμό αδέσποτων, κάτι που οδηγεί πάντοτε στα φρικτά και ντροπιαστικά για την χώρα μας φαινόμενα των μαζικών δηλητηριάσεων. Αυτό θα έπρεπε να αποτελεί συστηματικό έργο των δημοτικών αρχών, κάτι που άλλωστε χρηματοδοτείται και από την Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά τους Δήμους της χώρας, αλλά και σε αυτόν τον τομέα η χώρα μας (που είναι οι πολίτες της - εμείς δηλαδή και όχι κάτι αφηρημένο) «περήφανα» διεκδικεί τις τελευταίες θέσεις.
Είναι πολύ σημαντικό να συντονιστούν οι δράσεις όλων των φιλοζωικών οργανώσεων σε αυτή την προσπάθεια σαν ένα πρώτο βήμα περιορισμού των αδέσποτων σκυλιών, αφού το επίπεδο σεβασμού και εκτίμησης των ζώων από τους Έλληνες γενικά είναι χαμηλό, είτε λόγω έλλειψης ενημέρωσης, εκπαίδευσης από μικρή ηλικία και ευαισθητοποίησης, είτε λόγω παραδοσιακών και ιστορικών ατελειών και αδιαφορίας, είτε λόγω νομικού κενού. Ακόμη και οι μη ευαισθητοποιημένοι πολίτες θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ένα αδέσποτο θηλυκό σκυλί είναι καλύτερο να στειρώνεται από το να το αφήνουν «στην ησυχία του», κάτι που καταλήγει σε τραγωδία και για το ίδιο αλλά και για την γειτονιά που ζούνε, με παρατράγουδα την δημιουργία κοπαδιών αδέσποτων ζώων, τον πιθανό οδικό κίνδυνο όταν αυτά κυκλοφορούν ελεύθερα παντού, τις πιθανές επιθέσεις σε τρομαγμένα παιδιά που έχουν ψυχολογική φοβία και δεν γνωρίζουν πώς να χειριστούν ένα ζώο, την έκθεση των ζώων στις σαδιστικές ορέξεις οποιουδήποτε αρρωστημένου εγκληματία ζώων που θα βρει εύκολα θύματα, το θέαμα τελικά σκελετωμένων, άρρωστων ή σκοτωμένων ζώων στην γειτονιά.
Μέχρι τώρα έχουμε στειρώσει 18 θηλυκά σκυλιά, πολλά από αυτά είχαν ήδη γεννήσει από την στιγμή που τα σώσαμε από πολλά και διάφορα προβλήματα (αυτοκινητιστικά ατυχήματα, πυροβολημένα, άρρωστα από καλαζάρ και εξαντλημένα, εγκαταλειμμένα και περιφερόμενα σε αστικές περιοχές, δεμένα σε δέντρα ή περιφράξεις και ακινητοποιημένα με σκοπό την θανάτωση από πείνα και δίψα).
Το πρόγραμμα αυτό δεν χρηματοδοτείται από εξωτερική επιδότηση, αλλά μόνο από προσφορές των μελών του Σόλωνα |