 |
|
Ανάμεσα στις διάφορες κλήσεις που δεχόμαστε για χαμένα ή εγκαταλελειμμένα ζώα, μία ήταν από το τμήμα της αστυνομίας της περιοχής μας, και αφορούσε σε ένα άλογο. Πολλοί οδηγοί διερχόμενοι από το τμήμα εκείνο της εθνικής οδού Λαμίας –Καρπενησίου που βρίσκεται μεταξύ Τυμφρηστού και Αγ. Γεωργίου, είχαν δει ένα άλογο να περιπλανιέται ή και να στέκεται στην μέση του δρόμου, πράγμα πολύ επικίνδυνο και για το ζώο αλλά και για τους οδηγούς, αφού ο δρόμος είναι στενός, πάνω σε βουνοπλαγιά, γεμάτος στροφές, και με περιορισμένη ορατότητα. |
|
Αν και η κλήση έγινε νωρίς το απόγευμα, οπότε δεν είχαμε πολλές ώρες στη διάθεσή μας με φως για την αναζήτηση, πήγαμε αμέσως στο σημείο που το είδαν τελευταία φορά. Ρωτώντας στα δύο μαγαζιά και στο ένα σπίτι που βρίσκονται σε εκείνη την περιοχή, μάθαμε ότι όντως ένα άλογο περιπλανιέται τις τελευταίες δέκα μέρες, διασχίζοντας τον δρόμο συχνά για να πάει από ένα μικρό πλάτωμα όπου βοσκούσε, σε ένα ρυάκι στην άλλη μεριά του δρόμου. Μάλιστα υποπτεύονταν ότι είτε άνηκε σε έναν κτηνοτρόφο της περιοχής, είτε ότι το παράτησαν αθίγγανοι (οι οποίοι ως γνωστόν κάνουν «απόσυρση» αλόγων ή γαϊδουριών, πουλώντας ένα νεώτερο ζώο στους ενδιαφερόμενους και αναλαμβάνοντας να πάρουν το παλιό, και φυσικά να το αφήσουν στη μαύρη του τύχη). Κανείς όμως δεν ασχολήθηκε περισσότερο με το θέμα, αν και, εκτός της ζωής του αλόγου, κινδύνευαν και ανθρώπινες ζωές από πολύ πιθανό αυτοκινητιστικό δυστύχημα.
Ευτυχώς βρήκαμε το άλογο ακολουθώντας πρόσφατα ίχνη. Ακόμη και εκείνη τη στιγμή τα διερχόμενα αυτοκίνητα σταματούσαν απότομα στο σήμα μας, αφού δεν υπήρχε ορατότητα, και ήταν καθαρή τύχη το ότι δεν είχε συμβεί κάποιο ατύχημα. Φυσικά το αλογάκι δεν μας πλησίασε παρά μόνο μετά από αρκετές προσπάθειες και από κεράσματα που του δώσαμε. Ήταν μέσης ηλικίας, πολύ καλοσυνάτο και ήρεμο, και φάνηκε τελικά να χάρηκε από την ανθρώπινη παρουσία, και να ανακουφίστηκε που κάποιος ήταν πάλι κοντά του. Το δέσαμε σε ασφαλές σημείο στην περιοχή, γιατί δεν ήταν δυνατή η μεταφορά του εκείνο το βράδυ, και του βάλαμε τροφή και νερό. Την επόμενη μέρα, αφού όλη η νύχτα πέρασε με την ανησυχία μας, μήπως συμβεί κάτι και χαθεί ξανά, το μεταφέραμε σε δικό μας χώρο, και σε συνεννόηση με την αστυνομία, αναζητήσαμε τον ιδιοκτήτη, ο οποίος ήρθε μετά από δύο μέρες και το πήρε.
|
 |
|
|
|
Ο άρρωστος γλάρος σε παραλία κοντά στη Στυλίδα τράβηξε την προσοχή κατοίκου της περιοχής. Το πουλί ήταν ξαπλωμένο και φανερά ταλαιπωρημένο ανάμεσα σε φυτά, και η κυρία που το λυπήθηκε μας ειδοποίησε ώστε να το παραλάβουμε (φωτό: σύζυγος κυρίας), αφού μίλησε με τον Φιλοζωικό Σύλλογο Φθιώτιδας. |
| Όταν συναντηθήκαμε είδε τον γλάρο σε άλλη, πιο ασφαλή θέση, με ένα μπωλάκι νερό κοντά του. Κάποιος άγνωστος που είδε το πουλί προσπάθησε και αυτός να το βοηθήσει. Ο γλάρος εξετάστηκε από συνεργάτη –γιατρό που διέγνωσε μόλυνση, του έγιναν αντιβιώσεις, ταΐστηκε, ποτίστηκε και δυνάμωσε για να μπορεί να ταξιδέψει, και στάλθηκε μετά από τρείς μέρες στο ΕΚΠΑΖ, στην Αθήνα για περίθαλψη. |
|
|
 |
 |
|
Ο μπουφάκος που βλέπετε, επέζησε όταν μετά από δυνατούς ανέμους στην περιοχή της Στυλίδας έπεσε η φωλιά στην οποία μεγάλωνε, και την οποία φωλιά χάλασαν κάποια ζώα ενώ ήταν στο έδαφος. Ευαισθητοποιημένος κάτοικος της περιοχής που είδε το συμβάν κάλεσε τη Μ.Κ.Ο. Σόλων, εθελοντές της οποίας πήγαν στο σημείο και παρέλαβαν τον αγαπητό μας φίλο. Αφού του δόθηκαν οι πρώτες βοήθειες μεταφέρθηκε με ασφάλεια στο ΕΚΠΑΖ για περαιτέρω περίθαλψη. Σε περιπτώσεις που κάποιος βρίσκει ένα νεοσσό στο έδαφος, θα πρέπει να προσπαθεί, να το επιστρέψει στη φωλιά του, κάτι που στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν αδύνατον, διότι το σπιτάκι του «γκρεμίστηκε», ευτυχώς όμως, όχι και τα όνειρά του... |
|
21 Μαΐου 2010,
Σαρηνάκης Δημήτρης,
Μέλος της μκο Σόλων
ds@solon.org.gr
Πατήστε στις εικόνες για μεγέθυνση.
Φωτό: Σαρηνάκης Δημήτρης
|
|
