Πριν λίγες μέρες μας ειδοποίησαν για ένα τραυματισμένο σκυλί στην άκρη του δρόμου, που ήταν χτυπημένο από αυτοκίνητο αλλά ήταν ακόμα ζωντανό. Είχαν προσπαθήσει να το πάρουν από εκεί την προηγούμενη μέρα (να σημειώσω ότι μεσολάβησε μια νύχτα με συνεχόμενη καταρρακτώδη βροχή και αρκετό κρύο) αλλά επειδή το σκυλί φώναζε και πονούσε το άφησαν εκεί προφανώς για να πεθάνει, αφού ως γνωστόν τα αδέσποτα ζώα είναι για τον περισσότερο κόσμο πιο ενοχλητικά και από τα σκουπίδια. Αλλά μιας και μας είδαν, μας είπαν το περιστατικό για να πάμε να δούμε τι έγινε, και να δείξουν πόσο καλόκαρδοι είναι.

Πήγα αμέσως στο σημείο που μου υπέδειξαν, και από μακριά είδα ένα μικρόσωμο σκυλί σε αφύσικη στάση ξαπλωμένο στην άκρη του ασφαλτόδρομου και δίπλα στο πεζοδρόμιο. Υπέθεσα ότι δεν επέζησε από το ατύχημα και από την δύσκολη νύχτα που πέρασε. Αποφάσισα να πάρω το νεκρό ζώο και να το θάψω, το λιγότερο που θα μπορούσα να κάνω για αυτό, όμως όταν πλησίασα είδα μια ελάχιστη άτονη αναπνοή.  

Το σκυλί ήταν βρεγμένο μέχρι το κόκαλο, έτρεμε και πονούσε πολύ με την παραμικρή μετακίνηση. Είχε περάσει πάνω από 24 ώρες στην άκρη του δρόμου, ανίκανο να κινηθεί, με τα αυτοκίνητα να περνούν ξυστά δίπλα του, με την βροχή και το κρύο να το διαπερνούν, μια ζωή τσακισμένη, δημόσιο θέαμα στην ανθρώπινη αδιαφορία, την βαρβαρότητα και  την πώρωση της συνείδησης και των αισθητηρίων.

Πατήστε πάνω στις
φωτογραφίες για μεγέθυνση

         Από τον κεντρικότατο για την περιοχή δρόμο, και εκτός από τους τόσους και τόσους περαστικούς, πέρασαν παιδιά του κοντινού σχολείου, γονείς και καθηγητές, ίσως περπάτησαν δίπλα από το σκυλάκι που βογκούσε από τους πόνους, όμως κανείς από εκατοντάδες ανθρώπους δεν έκανε τίποτα
         .Ο κτηνίατρος βρήκε και τα τέσσερα πόδια σπασμένα, μάλιστα στο ένα πίσω πόδι ένα κόκαλο είχε φτάσει σχεδόν στην κοιλιά του άτυχου ζώου από την σφοδρότητα του χτυπήματος.

          Στο σκυλάκι, που είναι ηλικίας μικρότερης  του ενός έτους, έγιναν δύο εγχειρήσεις για να μπουν καρφιά στα τρία πόδια και μπήκε νάρθηκας στο τέταρτο. Η κατάσταση θα είναι κρίσιμη για ένα δεκαπενθήμερο, και δεν μπορούμε να μιλήσουμε για πλήρη αποκατάσταση των σπασμένων ποδιών.Όταν βάλαμε τον σκυλάκο σε ζεστό χώρο μετά τις πρώτες βοήθειες, το βλέμμα του μας έλεγε περισσότερα από όσα θα μπορούσε να πει κανείς σε παρόμοια κατάσταση, και αυτό είναι όλο το κέρδος που παίρνουν όσοι φροντίζουν τα αδέσποτα ζώα: ανταμώνουμε με ψυχές γεμάτες καλοσύνη και απαντάμε με ακεραιότητα  και μεγαλόκαρδα  στο κάλεσμα της ζωής.

Δημήτρης Σαρηνάκης
Μέλος της ΜΚΟ Σόλων
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

30 Δεκεμβρίου 2009