protagon.gr
 
PDF Εκτύπωση E-mail
Στρατιά 

Απ’ την αρχέγονη πνοή
η ζωή μοιράστηκε
στης ύλης το σθένος,
έπνεε επί των υδάτων και των κοιλάδων
φως αισθητό
και ήταν νοητό.
Εικόνα και Ομοίωση,
αναμένουσα ενδεδυμένη η Θεότης. 
Ήταν πλήθος και μονάδες μαζί,
φυτά και ζώα,
άνθρωποι που άρχισαν το μακρύ τους δρόμο,
όλοι ελιξήρια έκστασης για τη γειτονιά του κόσμου.
Όχι ένας, αλλά μυριάδες κήποι της Εδέμ, όλη η Γη,
για της ζωής το τραγούδι,
τα ζώα και τα φυτά,
οι πέτρες και οι άνθρωποι,
κρύπτες του Μοναδικού Αρχαίου
στο πυρ της δημιουργίας,
στα έγκατα και τα ύψιστα της ενότητας
θωρούν άστρα, φωτόνια και σωμάτια στην απεραντοσύνη
κι όμως μαθαίνουν τα σκληρά μαθήματα του χρόνου.


διαβάστε όλο το ποίημα: " Στρατιά 


Ένα ποίημα για την ανάγκη ύπαρξης ενός κινήματος απάντηση για το ανθρωπολογικό έλλειμμα και τα οικονομικά συμφέροντα που προκαλούν τις κλιματικές αλλαγές.


Γιάννης Ζήσης

 

Social Media

Gallery

Διαφήμιση
Σόλων, για τη Σύνθεση και τον Οικολογικό Πολιτισμό - Copyright © 1990-2008 - Επικοινωνία