Από την ποιητική συλλογή
«Ψυχές της Φύσης»

Δεν έχει μάτια για να δει
αυτό που χάνεται
ή αυτό που ‘ρχεται.
Η αίσθηση ζωής
στην αφή την πρωτόγονη μονάχα.

Μεθάει το σκότος
στην επιβεβαίωση.

Αλλά γρήγορα θα ‘ρθει η μοναξιά
και τα θανατερά δόντια
θα λειώσουν
στο πυρ της άυλης ζωής,
που πέραν της αφής μαίνεται
και άπειρες μορφές απεργάζεται
που μονάχα η ψυχή βλέπει-
με χάρη, με ομορφιά, με στοργή
στα μάτια του όντος,
με ένα πεπρωμένο
πάντα μεγάλο.

Εκεί που η αφή του σκότους πεθαίνει
και το βέβηλο χέρι της πέφτει
ανασταίνεται ο κόσμος
και η πρόθεσή του.
*****************