Την ιστορική αναφορά στον «ΣΟΛΩΝΑ» μεταξύ των άλλων την έχουμε πάρει και μέσα από τις ανάγκες για μια επανατοποθέτηση γύρω από τα θέματα αρχών-δικαίου, ιδιαίτερα σε σχέση και με την αναγκαιότητα για μια ενεργητική σεισάχθεια σε παγκόσμιο επίπεδο και πάντα σε δημοκρατική κατεύθυνση, που να λειτουργεί όμως με μια προοδευτική ανθρωπολογική προσέγγιση.
                Το δεύτερο σημείο είναι η Σύνθεση. Θεωρούμε πλέον ότι είναι τελείως αναγκαίο να προσεγγιστούν όλα τα θέματα όχι μόνο διαθεματικά αλλά και με μια σύνθεση μεταξύ θεωρίας και πράξης. Αυτό προϋποθέτει μια άλλη κλίμακα συλλογικότητας σε παγκόσμιο και τοπικό επίπεδο και μια άλλη στάση εσωτερικότητας.

               Το τρίτο σημείο είναι ο οικολογικός πολιτισμός. Αναφερόμαστε σε πολιτισμό αντί να χρησιμοποιήσουμε άλλους όρους, θέτοντας σαν βασικό σημείο την ανάγκη της πολιτισμικής ανταποδοτικότητας και αμοιβαιότητας του ανθρώπου με το οικοσύστημα. Δηλαδή πρέπει ο άνθρωπος να αρχίσει να προσφέρει υπηρεσίες εκπαίδευσης και εξέλιξης, να προσφέρει την κοινωνία του, την κοινωνικότητα του, την πνευματική του δυναμική και προς την φύση από την οποία ακριβώς και έχει αντλήσει. Να αρχίσει δηλαδή να αντιστρέφει το ρεύμα αυτής της αρπαγής και στην λογική αφενός μεν της διάσωσης και της βιωσιμότητας αλλά αφετέρου και της εξέλιξης και της ανάδυσης σε νέες βαθμίδες έκφρασης και ζωής στην φύση, να συνεισφέρει από την δική του μεριά χωρίς να την παραχαράξει. Διατηρώντας δηλαδή έναν μινιμαλισμό απ’ τη μεριά του αλλά ταυτόχρονα και ένα πνεύμα προσφοράς σε σχέση με την φύση.

                Αναφερόμαστε σε οικολογικό πολιτισμό και υπό την έννοια ότι ο άνθρωπος ενδοβάλλει στον πολιτισμό του πλέον τα ζητήματα που αφορούν το οικοσύστημα, ενδοβάλλει και κεφαλαιοποιεί όλη την πλανητική κουλτούρα της φύσης παράλληλα με την πλανητική κουλτούρα του πνεύματος. Την ενδοβάλλει μέσα στον πολιτισμό του, ο οποίος πια δεν είναι ένας γκετοποιημένος πολιτισμός, δεν είναι ο πολιτισμός του γκέτο. Αυτή η πορεία αρχίζει κατ’ ελάχιστον με την πλήρη συμμόρφωση στις ανάγκες της βιωσιμότητας.